Artykuł 1

1. Państwa Członkowskie, na warunkach określonych poniżej, zwalniają czasowo wwożone z innego Państwa Członkowskiego drogowe pojazdy silnikowe (łącznie z przyczepami), przyczepy turystyczne, łodzie rekreacyjno-wypoczynkowe, prywatne samoloty, rowery, pojazdy trójkołowe i konie pod wierzch od:

— podatku obrotowego, podatku akcyzowego i innych podatków konsumpcyjnych,

— podatków wymienionych w załączniku do niniejszego dyrektywy.

2. Zwolnienia określone w ust. 1 stosuje się również do standardowych części zamiennych, akcesoriów i wyposażenia wwożonego z tymi środkami transportu.

3. Pojazdy użytkowe nie podlegają zwolnieniu określonemu w ust. 1.

4. a) Zakres zastosowania niniejszej dyrektywy nie obejmuje czasowo wwożonych prywatnych pojazdów, przyczep turystycznych, łodzi rekreacyjno-wypoczynkowych, prywatnych samolotów, rowerów i pojazdów trójkołowych na użytek prywatny, które nie zostały nabyte lub wwożone zgodnie z ogólnym warunkami opodatkowania obowiązującymi na rynku krajowym danego Państwa Członkowskiego i/lub które podlegają, ze względu na ich wywóz, jakiemukolwiek zwolnieniu lub zwrotowi podatku obrotowego, podatku akcyzowego lub innego podatku konsumpcyjnego.

Dla celów niniejszej dyrektywy, środki transportu nabyte na warunkach określonych w art. 15 ust. 10 dyrektywy 77/388/EWG (

4

) uważa się za spełniające obowiązujące na rynku krajowym danego Państwa Członkowskiego ogólne warunki opodatkowania; jednakże Państwa Członkowskie mogą uznać, że środki transportu nabyte na warunkach określonych w tiret trzecim wymienionego pkt 10 nie spełniają tych warunków.

b) Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, przyjmuje przed 31 grudnia 1985 r. reguły wspólnotowe dotyczące zwolnienia środków transportu określonych w lit. a) akapit pierwszy jak wyżej, uwzględniając potrzebę unikania przypadków podwójnego opodatkowania i konieczność zapewnienia normalnego, pełnego opodatkowania środków transportu na użytek prywatny.