Artykuł 13

1. Opłaty kompensacyjne są nakładane na armatorów zagranicznych w drodze rozporządzenia.

2. Takie rozporządzenia wskazują w szczególności wysokość i typ nałożonych opłat, transportowany ładunek lub ładunki, nazwę i kraj pochodzenia zagranicznego armatora, o którego chodzi oraz przyczyny, na których opiera się rozporządzenie.

3. Wysokość opłat nie przekroczy różnicy pomiędzy pobraną stawką frachtową, a normalną stawką frachtową określoną w art. 3 lit. c). Jest ona mniejsza, jeśli taka mniejsza opłata byłaby odpowiednia dla naprawienia szkody.

4. a) Opłaty nie są nakładane, ani nie wzrastają ze skutkiem retroaktywnym, i zastosowane są do transportu ładunków, które po wejściu w życie takich opłat, są załadowywane lub wyładowywane w porcie Wspólnoty;

b) Jednakże, gdy Rada ustali, że wykonanie zobowiązania zostało naruszone lub odstąpiono od jego wykonania, opłaty kompensacyjne mogą być nałożone, na wniosek Komisji, na transport ładunków, które były załadowane lub wyładowane w porcie Wspólnoty nie wcześniej niż na 90 dni przed datą nałożenia takich opłat, z wyjątkiem, gdy w przypadku naruszenia lub odstąpienia od wykonania zobowiązania, takie opłaty nie mogą być nałożone wstecznie w stosunku do transportu ładunków załadowanych lub wyładowanych w porcie Wspólnoty przed naruszeniem lub odstąpieniem od wykonania zobowiązania. Takie opłaty mogą być obliczone na podstawie stanu faktycznego, ustalonego przed zaakceptowaniem zobowiązania.

5. Opłaty są pobierane przez Państwa Członkowskie przepisowo, w normie i zgodnie z innymi kryteriami ustanowionymi, gdy opłaty były nałożone, oraz niezależnie od opłat celnych, podatków i innych opłat zwykle nałożonych na przywóz transportowanych towarów.

6. Pozwolenie na załadowanie lub wyładowanie ładunku w porcie Wspólnoty może być udzielone warunkowo, jeżeli zostanie zabezpieczona kwota tych opłat.