Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Dyrektywa Rady z dnia 19 marca 1987 r. w sprawie ograniczania zanieczyszczenia środowiska azbestem i zapobiegania temu zanieczyszczeniu

Załącznik

W mocy

METODY POBIERANIA PRÓBEK I ANALIZ

A. ODPROWADZANIE ŚCIEKÓW

Referencyjną metodą analizy w celu oznaczenia całkowitej zawiesiny ogólnej (substancja przesączalna z próbki niestrąconej), wyrażonej w mg/l, jest sączenie przez filtr membranowy o średnicy porów 0,45 μm, suszenie w 105 °C oraz ważenie (

4

).

Próbki muszą być pobierane w taki sposób, aby były reprezentatywne dla ścieków odprowadzanych przez okres 24 godzin.

Oznaczanie musi być wykonywane z precyzją (

5

) ± 5 % i dokładnością (5) ± 10 %.

B. SPECYFIKACJE, KTÓRE NALEŻY WYPEŁNIĆ PRZY WYBORZE METODY POMIARU EMISJI DO POWIETRZA

I. Metoda grawimetryczna

1. Metoda grawimetryczna pozwala na pomiar całkowitej ilości pyłu emitowanego przez przewody odprowadzające.

Należy uwzględnić stężenie azbestu w pyle. Jeśli wymagane są pomiary stężenia azbestu w pyle, należy je mierzyć lub oszacować. Decyzję o częstotliwości wykonywania takich pomiarów podejmują organy kontrolujące zależnie od rodzaju zakładu i jego produkcji, jednak początkowo pomiary powinny być wykonywane z częstotliwością nie mniejszą niż raz na sześć miesięcy. W przypadku, gdy Państwo Członkowskie ustaliło, że stężenie nie wykazuje znaczącej zmienności, częstotliwość wykonywania pomiarów może zostać zmniejszona. W przypadku, gdy nie są wykonywane okresowe pomiary, wartość dopuszczalną, określoną w art. 4 niniejszej dyrektywy, stosuje się do całkowitej emisji pyłu.

Pobieranie próbek jest wykonywane przed każdym rozcieńczeniem mierzonego strumienia.

2. Pobieranie próbek musi być wykonywane z precyzją ± 40 % i dokładnością ± 20 % wartości dopuszczalnej. Granica wykrywalności musi wynosić 20 %. W celu ustalenia zgodności z wartością dopuszczalną, wykonywane są, co najmniej dwa pomiary w tych samych warunkach.

3. Działanie instalacji

Pomiary są ważne tylko w przypadku gdy próbki pobierane są w trakcie normalnego działania instalacji.

4. Wybór punktu pobierania próbek

Próbki pobierane są w punkcie, w którym zapewniony jest laminarny przepływ powietrza. W stopniu, w jakim to możliwe, należy unikać turbulencji oraz przeszkód, które mogłyby zakłócić przepływ powietrza.

5. Zmiany wymagane do pobierania próbek

Wykonywane są odpowiednie otwory w przewodach oraz specjalne podesty do pobierania próbek.

6. Pomiary, jakie należy wykonać przed pobraniem próbek

Przed rozpoczęciem pobierania próbek konieczne jest wykonanie pomiaru temperatury powietrza i ciśnienia oraz prędkości przepływu w przewodzie. Temperatura powietrza oraz ciśnienie mierzone są wzdłuż układu pomiarowego przy normalnym przepływie. W wyjątkowych warunkach konieczne jest również dokonanie pomiarów stężenia pary wodnej, by możliwe było odpowiednie skorygowanie wyników.

7. Wymogi ogólne dotyczące procedury pobierania próbek

Zgodnie z procedurą, wymagane jest pobieranie próbek powietrza z przewodu przenoszącego emisje pyłu azbestowego do filtra oraz dokonanie pomiaru zawartości azbestu w pyle zatrzymanym na filtrze.

7.1.

Najpierw należy sprawdzić szczelność układu pobrania, aby uniknąć błędów pomiarowych. W tym celu końcówka urządzenia pobierającego próbki powinna być dokładnie uszczelniona, a pompa uruchomiona. Współczynnik nieszczelności nie powinien przekraczać 1 % normalnego przepływu, z którego pobierane są próbki.

7.2.

Pobieranie próbek wykonywane jest w warunkach izokinetycznych.

7.3.

Czas pobierania próbek jest zależny od rodzaju monitorowanego procesu oraz stosowanego układu pobierania próbek. Czas pobierania próbek powinien być wystarczający do zebrania odpowiedniej ilości materiału do zważenia. Materiał powinien być reprezentatywny dla całego monitorowanego procesu.

7.4.

Gdy filtr do pobierania próbek nie jest umieszczony bezpośrednio przy końcówce pobierającej, zasadnicze znaczenie ma odzyskanie materiału osadzonego w urządzeniu pobierającym.

7.5.

Końcówka urządzenia pobierającego oraz liczba punktów pobrań jest określana zgodnie z przyjętą normą krajową.

8. Rodzaj filtra do pobierania próbek

8.1.

Wybór filtra zależy od rodzaju stosowanej metody analizy. Przy metodzie grawimetrycznej preferowane są filtry z włókna szklanego.

8.2.

Wymagana jest minimalna skuteczność filtracyjna 99 %, jak szczegółowo określono w odniesieniu do testu DOP przy użyciu aerozolu z cząsteczkami o średnicy 0,3 μm.

9. Ważenie

9.1.

Należy używać odpowiedniej wagi o dużej dokładności.

9.2.

W celu osiągnięcia wymaganej dokładności ważenia zasadnicze znaczenie ma staranne oczyszczenie filtrów przed i po pobraniu próbek.

10. Przedstawienie wyników

Oprócz danych z pomiarów, wyniki powinny zawierać dane dotyczące temperatury, ciśnienia i przepływu oraz odpowiednie informacje, takie jak: prosty schemat przedstawiający położenie punktów pobierania próbek, wymiary przewodów, objętości pobranych próbek oraz metodę obliczania wyników. Wyniki przeliczane są dla normalnej temperatury (273 K) oraz ciśnienia (101,3 kPa).

II. Metoda liczenia włókien

Jeśli do sprawdzania zgodności z wartością dopuszczalną ustaloną w art. 4 dyrektywy, z zastrzeżeniem przepisów art. 6 ust. 3 dyrektywy, korzysta się z metody liczenia włókien, można stosować współczynnik konwersji dwóch włókien/ml do 0,1 mg/m3 pyłu azbestowego.

Do celów niniejszej dyrektywy włóknem jest każdy obiekt o długości większej niż 5 μm, szerokości mniejszej niż 3 μm, oraz stosunku długości do szerokości większym niż 3/1, policzalny w mikroskopii optycznej fazowo-kontrastowej przy zastosowaniu europejskiej metody referencyjnej opisanej w załączniku I do dyrektywy 83/477/EWG.

Przy stosowaniu metody liczenia włókien muszą być spełnione następujące warunki:

1. Metoda musi pozwalać na pomiar stężenia policzalnych włókien w emitowanych gazach.

Decyzję o częstotliwości wykonywania takich pomiarów podejmują organy kontrolujące zależnie od rodzaju zakładu i jego produkcji, z tym, że pomiary powinny być wykonywane nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy. Gdy nie są wykonywane pomiary okresowe, wartość dopuszczalną określoną w art. 4 stosuje się do całkowitej emisji pyłu.

Pobieranie próbek wykonywane jest przed każdym rozcieńczeniem mierzonego strumienia.

2. Działanie instalacji

Wyniki pomiarów są uznane za ważne tylko w przypadku gdy próbki pobierano w trakcie normalnego działania instalacji.

3. Wybór punktu pobierania próbek

Próbki powinny być pobierane w punkcie, w którym zapewniony jest laminarny przepływ powietrza. Należy unikać turbulencji i przeszkód, które mogą zakłócać przepływ powietrza.

4. Zmiany wymagane do pobierania próbek

Wykonywane są odpowiednie otwory w przewodach oraz specjalne podesty do pobierania próbek.

5. Pomiary, jakie należy wykonać przed pobraniem próbek

Przed rozpoczęciem pobierania próbek należy wykonać pomiar temperatury i ciśnienia oraz prędkości przepływu w przewodzie. Temperatura powietrza oraz ciśnienie mierzone są wzdłuż układu pomiarowego przy normalnym przepływie. W wyjątkowych warunkach konieczne jest również dokonanie pomiarów stężenia pary wodnej, by możliwe było odpowiednie skorygowanie wyników.

6. Wymogi ogólne dotyczące procedury pobierania próbek

Zgodnie z procedurą wymagane jest pobieranie próbek powietrza z przewodu przenoszącego pył azbestowy do filtra oraz dokonanie pomiaru policzalnych włókien azbestu w pyle zatrzymanym na filtrze.

6.1. Najpierw należy sprawdzić szczelność układu pomiarowego, aby uniknąć błędów pomiarowych. W tym celu końcówka urządzenia pobierającego próbki powinna być dokładnie uszczelniona, a pompa uruchomiona. Współczynnik nieszczelności nie powinien przekraczać 1 % normalnego przepływu, z którego pobierane są próbki.

6.2. Pobieranie próbek w przewodzie wykonywane jest w warunkach izokinetycznych.

6.3. Czas pobierania próbek jest zależny od rodzaju monitorowanego procesu oraz rozmiaru stosowanej dyszy pobierającej. Czas pobierania powinien być wystarczający do zebrania na filtrze 100–600 policzalnych włókien azbestu/mm2. Ma to być ilość reprezentatywna dla całego monitorowanego procesu.

6.4. Końcówka urządzenia pobierającego oraz liczba punktów pobrań jest określana zgodnie z przyjętą normą krajową.

7. Rodzaj filtra do pobierania próbek

7.1. Wybór filtra zależy od stosowanej techniki pomiaru. W przypadku metody policzalnych włókien należy stosowane są filtry membranowe (mieszanina estrów celulozy lub azotan celulozy) o nominalnej wielkości porów 5 μm, z nadrukowanymi kwadratami i o średnicy 25 mm.

7.2. Wymagana jest minimalna skuteczność filtracyjna filtra do pobierania próbek przy stosowaniu metody policzalnych włókien azbestowych wynosząca 99 %.

8. Liczenie włókien

Metoda liczenia włókien jest zgodna z europejską metodą referencyjną, zamieszczoną w załączniku I do dyrektywy 83/477/EWG.

9. Przedstawienie wyników

Oprócz danych z pomiarów, wyniki powinny zawierać dane dotyczące temperatury, ciśnienia i przepływu oraz odpowiednie informacje, takie jak: prosty schemat przedstawiający położenie punktów pobierania próbek, wymiary przewodów, objętości pobranych próbek oraz metodę obliczania wyników. Wyniki przeliczane są dla normalnej temperatury (273 °K) oraz ciśnienia (101,3 kPa).

(

1

) Dz.U. L 194 z 25.7.1975, str. 47.

(

2

) Dz.U. L 84 z 31.3.1978, str. 43.

(

3

) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

(

4

) Patrz załącznik III do dyrektywy 82/883/EWG (Dz.U. L 378 z 31.12.1982, str. 1).

(

5

) Kwestie te zostały określone w art. 2 dyrektywy 79/869/EWG (Dz.U. L 271 z 29.10.1979, str. 44) zmienionej dyrektywą 81/855/EWG (Dz.U. L 319 z 7.11.1981, str. 16).

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.