Artykuł 7

1. W traktowaniu przelewów w odniesieniu do przepływów kapitału do i z państw trzecich, Państwa Członkowskie będą dążyły do osiągnięcia tego samego stopnia liberalizacji, który stosowany jest przy operacjach z rezydentami innych Państw Członkowskich, z zastrzeżeniem innych przepisów niniejszej dyrektywy.

Przepisy poprzedniego akapitu nie naruszają stosowania wobec państw trzecich krajowych reguł lub prawa wspólnotowego, w szczególności dotyczących warunków wzajemności, odnośnie operacji tworzenia i świadczenia usług finansowych oraz dopuszczenia papierów wartościowych do rynków kapitałowych.

2. Gdy przepływy kapitału krótkoterminowego na dużą skalę do i z państw trzecich poważnie naruszą krajową lub zewnętrzną sytuację pieniężną lub finansową Państw Członkowskich lub kilku z nich, bądź też powodują napięcia w relacjach wymiany walut we Wspólnocie lub między Wspólnotą a państwami trzecimi, wówczas Państwa Członkowskie przeprowadzą między sobą konsultacje na temat wszelkich środków, które należy wprowadzić, aby przeciwdziałać tym trudnościom. Konsultacje te odbywać się będą w ramach Komitetu Prezesów Banków Centralnych i Komitetu Walutowego z inicjatywy Komisji lub jakiegokolwiek Państwa Członkowskiego.