Dyrektywa Rady z dnia 18 września 1989 r. uzupełniająca i zmieniająca dyrektywę 76/116/EWG w odniesieniu do pierwiastków śladowych boru, kobaltu, miedzi, żelaza, manganu, molibdenu i cynku w nawozach
Artykuł 6
W mocyPaństwa Członkowskie wymagają, że zawartość pierwiastków śladowych we wprowadzanych do obrotu
nawozach WE musi być podawana w formie pierwiastków (B, Co, Cu, Fe, Mn, Mo, Zn).
Zawartość pierwiastków śladowych w nawozie jest podawana w następujący sposób:
a) w przypadku nawozów określonych w art. 1 ust. 1: zgodnie z wymaganiami wymienionymi w rozdziale A (kolumna 6) Załącznika;
b) w przypadku nawozów określonych w art. 1 ust. 2 oraz w art. 3 przez wskazanie:
— całkowitej zawartości wyrażonej w procentach wagowych nawozu, i
— zawartości rozpuszczalnej w wodzie, wyrażonej w procentach wagowych nawozu, o ile rozpuszczalność ta stanowi przynajmniej połowę całkowitej zawartości.
— W przypadku gdy pierwiastek śladowy jest całkowicie rozpuszczalny w wodzie, podaje się tylko zawartość rozpuszczalną w wodzie.
Zawartość pierwiastków śladowych w nawozach ustala się zgodnie z metodami analiz przewidzianymi w art. 8 dyrektywy 76/116/EWG.
W przypadku gdy pierwiastek śladowy występuje w formie organicznie związanej, zawartość występującą w nawozie podaje się bezpośrednio po informacji dotyczącej zawartości rozpuszczalnej w wodzie w procentach wagowych produktu, po czym dodaje się wyrazy „jako związek chelatowy…” lub „jako kompleks…” z nazwą związku organicznego wymienionego w rozdziale E Załącznika. Nazwa związku organicznego może być zastąpiona jego skrótowym oznaczeniem.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.