Dyrektywa Rady z dnia 30 listopada 1989 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników korzystających z wyposażenia ochronnego (trzecia dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)
Część I — PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 2
W mocyDefinicja
1. Do celów niniejszej dyrektywy pojęcie indywidualne wyposażenie ochronne oznacza każdy sprzęt przeznaczony do używania lub noszenia przez pracownika w celu jego ochrony przed zagrożeniami, które mogą wpłynąć na jego bezpieczeństwo i higienę pracy, jak również wszelkie wyposażenie dodatkowe użyte w tym celu.
2. Definicja określona w ust. 1 nie obejmuje:
a) zwykłego roboczego ubrania i mundurów, które nie służą specjalnie do zapewniania bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracownika;
b) wyposażenia używanego przez pogotowie ratunkowe i służby udzielające pierwszej pomocy;
c) indywidualnego wyposażenia ochronnego noszonego lub używanego przez wojsko, policję lub inne służby porządku publicznego;
d) indywidualnego wyposażenia ochronnego używanego w środkach transportu drogowego;
e) wyposażenia sportowego;
f) wyposażenia używanego w celu samoobrony lub odstraszania;
g) przenośnych urządzeń do wykrywania i sygnalizowania zagrożeń i substancji szkodliwych.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.