Artykuł 4a

1. W przypadku gdy nie stosuje się art. 4 i gdy nie przyznaje się refundacji na produkty, składający deklarację zaciąga dług w rozumieniu art. 211 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (

31

), jeżeli produkty opuszczą obszar celny Wspólnoty po 60-dniowym terminie ustalonym w art. 32 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 lub w art. 30 ust. 1 lit. b) i) rozporządzenia (EWG) nr 3719/88, naliczony według stawki obowiązującej zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia, ale na podstawie rodzaju, cech i ilości wywożonych produktów, podanych w pierwotnie przyjętej deklaracji wywozowej.

Do celów niniejszego akapitu nie stosuje się art. 251 ust. 2 lit. a) akapit końcowy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (

32

).

2. Miejscem, w którym wymieniony w ust. 1 dług celny uważa się za powstały, jest miejsce przyjęcia deklaracji wywozowej.

Od dnia, w którym do produktów określonych w ust. 1 stosuje się wywozową opłatę wyrównawczą, urząd celny w miejscu, w którym towary opuściły obszar celny Wspólnoty, zawiadamia urząd celny, w którym załatwiano formalności wywozowe, o dacie rzeczywistego opuszczenia obszaru celnego Wspólnoty przez produkty, o których mowa, zwracając kopię kontrolną T5 lub fotokopię kopii kontrolnej T5 lub wysyłając zawiadomienie specjalnie przygotowane do tego celu.

W dokumencie wysyłanym do urzędu celnego, w którym załatwiano formalności wywozowe, urząd celny miejsca, w którym towary opuściły obszar celny Wspólnoty, umieszcza jeden z wpisów wymienionych w załączniku I.

3. Jeżeli urząd celny, w którym formalności wywozowe zostały przeprowadzone, nie odpowiada za pobranie wywozowych opłat wyrównawczych, zawiadamia o tym odpowiedzialny organ krajowy.