Artykuł 3

1. W danym roku kalendarzowym podstawę zasobów własnych opartych na VAT określa się, dzieląc całkowitą kwotę wpływów z VAT netto pobranych przez państwo członkowskie w tym roku z transakcji, o których mowa w art. 2, skorygowaną zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, przez ostateczną wieloletnią średnią ważoną stawkę obliczoną zgodnie z metodą określoną w art. 4.

Ta ostateczna wieloletnia średnia ważona stawka jest wyrażona procentowo, przy zastosowaniu metody określonej w art. 4.

2. Całkowitą kwotę wpływów z VAT netto, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, koryguje się w celu uwzględnienia:

a) wszelkich kwot, które – do celów zasobów własnych – są traktowane jako transakcje mające początek w danym państwie członkowskim lub przeznaczone dla danego państwa członkowskiego, mimo iż mają one początek na terytorium lub są przeznaczone dla terytorium, o którym mowa w art. 6 dyrektywy 2006/112/WE;

b) wszelkich kwot pochodzących z transakcji mających początek lub przeznaczonych dla jednego z miejsc, o których mowa w art. 7 dyrektywy 2006/112/WE, o ile dane państwo członkowskie jest w stanie udowodnić, że dochody zostały przekazane do tego miejsca;

c) wszelkich kwot należnych w związku z korektą wynikającą z naruszeń dyrektywy 2006/112/WE.

3. Kwotę określoną dzięki zastosowaniu ust. 1 niniejszego artykułu mnoży się przez jednolitą stawkę poboru na podstawie art. 2 ust. 1 lit. b) decyzji (UE, Euratom) 2020/2053, w celu obliczenia zasobów własnych opartych na VAT, które mają zostać udostępnione budżetowi Unii.