Artykuł 1

Do celów niniejszej dyrektywy określa się znaczenie następujących terminów:

a) „statek”: każdy statek pływający pod banderą Państwa Członkowskiego lub zarejestrowany pod pełną jurysdykcją Państwa Członkowskiego, statek pełnomorski lub do połowów przybrzeżnych, stanowiący własność prywatną lub publiczną, z wyjątkiem:

— statków żeglugi śródlądowej,

— okrętów wojennych,

— statków wycieczkowych używanych do celów niehandlowych i nieobsadzonych przez zawodową załogę,

— holowników pływających w obszarach portowych.

Statki są sklasyfikowane w trzech kategoriach zgodnie z załącznikiem I;

b) „pracownik”: każda osoba wykonująca zawód na statku, włączając uczniów i praktykantów, z wyjątkiem pilotów portowych i personelu brzegowego wykonującego pracę na statku przy nabrzeżu;

c) „właściciel”: zarejestrowany właściciel statku, chyba że statek został wyczarterowany przez dzierżawcę lub jest zarządzany, całkowicie lub częściowo, przez osobę fizyczną lub prawną inną niż zarejestrowany właściciel na podstawie umowy o zarząd; w tym przypadku właściciel jest określany jako dzierżawca statku lub jako fizyczna lub prawna osoba zarządzająca statkiem;

d) „wyposażenie medyczne”: leki, sprzęt medyczny i odtrutki, których niekompletny wykaz podany jest w załączniku II;

e) „odtrutka”: substancja stosowana do zapobiegania lub leczenia szkodliwego skutku lub skutków działania, bezpośrednich lub pośrednich, jednej lub więcej substancji umieszczonych w wykazie substancji niebezpiecznych w załączniku III.