Załącznik III

1. Jeżeli pojawi się uszkodzenie związane ze źródłem energii, wydajność hamulca głównego przy pierwszym użyciu hamulca powinna osiągnąć wartości podane w tabeli poniżej.

Kategoria | V (km/h) | m/s2 | Siła (daN) |

M1 | 80 | 5,8 | 50 |

M2 i M3 | 60 | 5,0 | 70 |

N1 | 80 | 5,0 | 70 |

N2 i N3 | 60 | 5,0 | 70 |

2. Po jakimkolwiek uszkodzeniu w układzie kierowniczym lub w układzie zasilania powinno być możliwe, po ośmiu pełnych naciśnięciach uruchamiających pedału hamulca głównego, osiągnięcie przy dziewiątym uruchomieniu co najmniej wydajności opisanej dla pomocniczego (awaryjnego) układu hamowania (patrz tabela poniżej).

W przypadku gdy wtórna wydajność wymagająca użycia zgromadzonej energii jest osiągalna przy pomocy oddzielnego regulatora, powinno być nadal możliwe po ośmiu pełnych naciśnięciach uruchamiających pedału hamulca głównego osiągnięcie przy dziewiątym uruchomieniu szczątkowej wydajności (patrz tabela poniżej).

Pomocnicza i szczątkowa efektywność

Kategoria | V (km/h) | Pomocnicze hamowanie (m/s2) | Szczątkowe hamowanie (m/s2) |

M1 | 80 | 2,9 | 1,7 |

M2 | 60 | 2,5 | 1,5 |

M3 | 60 | 2,5 | 1,5 |

N1 | 70 | 2,2 | 1,3 |

N2 | 50 | 2,2 | 1,3 |

N3 | 40 | 2,2 | 1,3 |

3. Testy odnoszące się do poniższych pkt 1 i 2 powinny być przeprowadzane z pojazdem załadowanym albo niezaładowanym, w zależności od tego, który przypadek, określony przez organ odpowiedzialny za testy, jest mniej korzystny.