Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1536/92 z dnia 9 czerwca 1992 r. ustanawiające wspólne normy handlowe w odniesieniu do konserwowanego tuńczyka i bonito

Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie określa normy regulujące wprowadzanie do obrotu we Wspólnocie konserwowanego tuńczyka,

pelamidy i tunka.

Artykuł 2

1. Opis handlowy konserwowanego tuńczyka,

pelamidy i tunka, jak określono art. 5, zarezerwowany jest dla produktów, które spełniają następujące warunki:

1) konserwowany tuńczyk musi:

— być oznaczony kodami CN 1604 14 10 oraz ex 1604 20 70 ,

— być wyprodukowany wyłącznie z ryb jednego z gatunków wymienionych w pkt I Załącznika do niniejszego rozporządzenia;

2) konserwowana

pelamida i tunek muszą:

— być oznaczone kodami CN 1604 14 90 , ex 1604 20 50 , 1604 19 30 , ex 1604 20 70 , ex 1604 19 99 oraz 1604 20 90 ,

— być wyprodukowane wyłącznie z ryb jednego z gatunków wymienionych w pkt II Załącznika do niniejszego rozporządzenia.

2. Różne gatunki nie mogą być mieszane w tym samym opakowaniu.

Jednakże forma obróbki kulinarnej mięsa tuńczyka,

pelamidy lub

tunka powodująca zanik ich struktury mięśniowej może zawierać mięso innych ryb, które poddano tej samej obróbce, pod warunkiem że przynajmniej 25 % wagi netto będzie stanowić tuńczyk,

pelamida lub

tunek albo ich mieszanina.

Artykuł 3

1. Jeśli jakakolwiek z niżej wymienionych form postaci handlowych produktu tworzy integralną część opisu handlowego określonego w art. 5, odpowiada ona następującym określeniom:

i) jednolity: mięśnie są cięte poprzecznie i przedstawiają się jako cały plaster uformowany w jednej porcji albo odtworzony z kilku kawałków mięsa w urządzeniu prasującym.

Dopuszcza się obecność płatków do 18 % wagi ryby.

Jednakże jeśli mięśnie nakłada się do puszki w stanie surowym, zabrania się obecności płatków; fragmenty mięsa mogą być dodawane dla uzupełnienia masy;

ii) kawałki: fragmenty mięsa z zachowanej początkowej struktury mięśniowej, których najkrótsza część nie jest mniejsza niż 1,2 cm.

Dopuszcza się obecność płatków do 30 % wagi ryby;

iii) filety:

a) wzdłużne pasy mięśniowe wycięte z mięśni równolegle do kręgosłupa;

b) pasy z mięsa z płatów brzusznych; w tym przypadku filety mogą być oznaczone także jako filety brzuszne;

iv) płatki: fragmenty mięsa o zachowanej początkowej strukturze mięśniowej i o ujednoliconych wymiarach;

v) tuńczyk rozdrobniony w strzępach: oddzielne cząstki mięsa o równomiernych wymiarach, nietworzące konsystencji pasty.

2. Zezwala się na wszelką formę postaci handlowej produktu inną niż określona w ust. l albo inną obróbkę kulinarną, pod warunkiem że jest to jasno wykazane w opisie handlowym.

Artykuł 4

Jeśli zastosowana zalewa tworzy integralną część opisu handlowego, odpowiada ona następującym warunkom:

— „w oleju z oliwek” rezerwuje się dla produktów, w których zastosowano tylko olej z oliwek, bez domieszki jakiegokolwiek innego oleju,

— „w sosie własnym” rezerwuje się dla produktów, w których zastosowano naturalny wyciek (płyn wypływający z ryby w trakcie gotowania), roztwór soli albo wodę, z możliwością dodatku ziół, przypraw lub naturalnych aromatów, zgodnie z określeniem z dyrektywy 88/388/EWG (

1

),

— „w oleju roślinnym” rezerwuje się dla produktów, w których zastosowano rafinowane oleje roślinne jednego gatunku albo mieszaninę olejów,

— tam, gdzie zastosowano inny rodzaj zalewy, będzie ona określona w sposób jasny i wyraźny przy użyciu zwyczajowej nazwy handlowej.

Artykuł 5

1. Bez uszczerbku dla przepisów dyrektyw 79/112/EWG oraz 76/211/EWG opis handlowy na opakowaniu jednostkowym konserwowanego tuńczyka,

pelamidy lub

tunka zawiera:

a) w przypadku postaci handlowych produktu, określonych w art. 3 ust. 1:

— rodzaj ryby (tuńczyk,

pelamida lub

tunek),

— postać handlową, w której ryba jest wprowadzanej do obrotu, z zastosowaniem odpowiedniego opisu jak określono w art. 3; przepis ten jest fakultatywny w przypadku postaci handlowej określonej w art. 3 ust. 1 i),

— opis zastosowanej zalewy, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 4;

b) w przypadku postaci handlowych produktu, określonych w art. 3 ust. 2:

— rodzaj ryby (tuńczyk,

pelamida lub

tunek),

— sprecyzowanie sposobu obróbki kulinarnej.

2. Opis handlowy konserwowanego tuńczyka,

pelamidy i tunka, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2, nie może pod żadnym pozorem łączyć słów „tuńczyk”

„pelamida” i „tunek” .

3. Bez uszczerbku dla przepisów art. 2 i ust. 2 niniejszego artykułu w przypadku istnienia ustanowionego handlowego zastosowania rodzaj użytej ryby (tuńczyk,

pelamida lub

tunek) oraz gatunki mogą występować w opisie handlowym pod nazwą zwyczajowo używaną w Państwie Członkowskim, w którym są wprowadzane do obrotu.

4. Opis handlowy „w sosie własnym” może być stosowany tylko w odniesieniu do konserw wprowadzanych do obrotu, posiadających postać handlową określoną w art. 3 ust. 1 i)–iii), a w przypadku zalewy, tak jak to określono w art. 4 tiret drugie.

Artykuł 6

Bez uszczerbku dla przepisów wspólnotowych określonych w art. 7 i 8 dyrektywy 79/112/EWG stosunek między wagą ryby zawartej w opakowaniu po sterylizacji i wagą netto wyrażoną w gramach powinien wynosić co najmniej:

a) w odniesieniu do postaci handlowych produktu określonych w art. 3 ust. 1:

— 70 % w przypadku zalewy określonej w art. 4 tiret drugie,

— 65 % w przypadku pozostałych zalew;

b) 25 % w odniesieniu do postaci handlowych lub obróbki kulinarnej produktu, określonych w art. 3 ust. 2.

Artykuł 7

Przepisy przewidziane w niniejszym rozporządzeniu stosuje się bez uszczerbku dla przepisów przewidzianych przez dyrektywę 91/493/EWG.

Artykuł 8

Komisja, w razie konieczności, przyjmuje środki niezbędne w celu stosowania niniejszego rozporządzenia, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 36 rozporządzenia (EWG) nr 3796/81.

Artykuł 9

1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia l stycznia 1993 r.

2. Zapasy magazynowe produktów etykietowanych przed dniem l stycznia 1993 r. mogą być sprzedawane aż do daty ważności podanej na opakowaniach zbiorczych.

3. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 2 konserwowany tuńczyk,

pelamida lub

tunek, dla których nazwy „tuńczyk”,

„pelamida” i „tunek” są połączone w opisie handlowym, mogą być wprowadzane do obrotu przez okres trzech lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Załącznik

GATUNKI RYB OKREŚLONE W ART. 2

I. TUŃCZYK

1. Gatunki z rodzaju Thunnus

a) albakora (Thunnus alalunga)

b) tuńczyk żółtopłetwy (Thunnus [neothunnus] albacores)

c) tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus)

d) opastun (Thunnus [parathunnus] obesus)

e) pozostałe gatunki z rodzaju Thunnus.

2. Bonito

(Euthynnus [katsuwonus] pelamis).

II. BONITO

1. Gatunki z rodzaju Sarda

a) pelamida (Sarda sarda)

b) pelamida pacyficzna (Sarda chiliensis)

c) pelamida wschodnia (Sarda orientalis)

d) inne gatunki z rodzaju Sarda.

2. Gatunki z rodzaju Euthynnus, z wyjątkiem gatunku Euthynnus (katsuwonus) pelamis

a) tunek atlantycki (Euthynnus alleteratus)

b) tunek wschodni (Euthynnus affinis)

c) tunek czarny (Euthynnus lineatus)

d) inne gatunki z rodzaju Euthynnus.

3. Gatunki z rodzaju Auxis

a) tazar (Auxis thazard)

b) Auxis rochei.

(

1

) Dz.U. L 184 z 22.6.1988, str. 61.