Artykuł 2

1. Żywność zawierająca substancje zanieczyszczające w ilości, która jest nie do przyjęcia z punktu widzenia zdrowia publicznego, w szczególności odnośnie do poziomu toksykologicznego, nie jest wprowadzana do obrotu.

2. Ponadto substancje zanieczyszczające są utrzymywane na tak niskim poziomie, jaki tylko w rozsądnych granicach jest możliwy do osiągnięcia przez następujące dobre praktyki na wszystkich etapach określonych w art. 1.

3. W celu ochrony zdrowia publicznego oraz na podstawie ust. 1, Komisja może, w miarę potrzeby, ustanowić maksymalne granice tolerancji dla określonych substancji zanieczyszczających. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 8 ust. 3. Ze względu na szczególnie pilną potrzebę Komisja może zastosować tryb pilny, o którym mowa w art. 8 ust. 4.

Te granice tolerancji przyjęte są w formie niewyczerpującego wykazu wspólnotowego i mogą zawierać:

— ograniczenia dla tych samych substancji zanieczyszczających w innych rodzajach żywności;

— ograniczenia wykrywania przez badanie analityczne;

— odwołanie do metod pobierania próbek i analiz, które należy zastosować.