Dyrektywa 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie kontroli emisji lotnych związków organicznych (LZO) wynikających ze składowania paliwa i jego dystrybucji z terminali do stacji paliw
Załącznik II
W mocyWYMAGANIA DOTYCZĄCE URZĄDZEŃ DO ZAŁADUNKU I ROZŁADUNKU W TERMINALACH
1. Opary ulatniające się w czasie załadunku ruchomej cysterny w terminalu muszą powrócić przez gazoszczelny przewód połączeniowy do urządzenia do odzysku oparów w celu regeneracji.
Niniejszy przepis nie ma zastosowania do cystern ładowanych odgórnie, dopóki taki system załadunku jest dozwolony.
W terminalach, gdzie odbywa się załadunek na statki, zamiast urządzenia do odzysku oparów, które może być niebezpieczne lub technicznie niemożliwe do zastosowania z powodu objętości oparów zwrotnych, można użyć urządzenie do spalania oparów. Wymagania emisji do atmosfery, wywołanych przez urządzenie do odzysku oparów, obowiązują również w przypadku urządzenia do spalania oparów.
W terminalach o przepustowości nieprzekraczającej 25 000 ton rocznie pośrednie przechowywanie oparów można zamienić na pośrednie odzyskiwanie oparów.
2. Średnie stężenie oparów u wylotu urządzenia odzysku oparów, z uwzględnieniem poprawki na rozrzedzenie w procesie obróbki, nie może przekraczać 35 g/normalny (Nm3) na godzinę.
W przypadku urządzeń do odzysku oparów, zainstalowanych przed dniem 1 stycznia 1993 r., Zjednoczone Królestwo może zezwolić na odstępstwo od wartości dopuszczalnej 35 g/Nm3 na godzinę, ustalonej w niniejszym załączniku, po spełnieniu następujących warunków:
— podczas godzinnego pomiaru dokonanego zgodnie ze specyfikacją ustaloną w niniejszym załączniku urządzenie nie przekracza wartości dopuszczalnej równej 50 g/Nm3 na godzinę,
— odstępstwo wygasa najpóźniej po upływie dziewięciu lat od daty określonej w art. 10 dyrektywy,
— Komisja jest informowana o poszczególnych urządzeniach, których dotyczy wymienione odstępstwo, wraz z podaniem informacji o ich przepustowości i emisji oparów przez te urządzenia.
Właściwe władze Państw Członkowskich muszą zagwarantować, iż ustalono metody pomiary i analizy oraz częstość ich stosowania.
Pomiary muszą być wykonywane w ciągu jednego pełnego dnia pracy (minimum siedem godzin) przy normalnej przepustowości.
Pomiary mogą być ciągłe lub nieciągłe. Jeżeli stosowane są pomiary nieciągłe, należy wykonać przynajmniej cztery pomiary na godzinę.
Całkowity błąd pomiaru spowodowany przez zastosowany sprzęt, gaz kalibrujący i zastosowaną procedurę nie może przekraczać 10 % wartości mierzonej.
Zastosowany sprzęt musi mieć możliwość zmierzenia stężeń już od 3 g/Nm3.
Dokładność sprzętu musi wynosić co najmniej 95 % wartości mierzonej.
3. Właściwe władze Państw Członkowskich muszą zapewnić, że przewody połączeniowe i instalacje rurowe sprawdzane są regularnie pod kątem przecieków.
4. Właściwe władze Państw Członkowskich muszą zapewnić, że załadunek zamknięty jest w suwnicach bramowych na wypadek wycieku oparów. Aparatura do zamykania musi być zainstalowana w suwnicy bramowej.
5. W przypadku gdy dozwolone są ruchome cysterny napełniane odgórnie, wylot ramienia doprowadzającego musi znajdować się w pobliżu dna zbiornika, w celu zapobieżenia rozpryskiwaniu.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.