Artykuł 2

1. Korzyści płynące z zasad przyznaje się tylko osobom fizycznym lub prawnym ze Wspólnoty.

2. Każda osoba określona w ust. 1, starająca się o korzyści płynące z zasad musi spełniać następujące warunki:

a) osoba ta musi:

— wytwarzać we Wspólnocie wyroby, które są podobne i charakteryzują się tym samym stopniem przetworzenia co produkty kompensacyjne, odnośnie do których składany jest wniosek o zastosowanie zasad, oraz

— przeprowadzać w swojej fabryce na terenie Wspólnoty główne procesy produkcyjne, przynajmniej szycie i składanie, lub roboty dziewiarskie w przypadku w pełni wymodelowanej odzieży uzyskanej z przędzy.

— Stwierdzając dopuszczalność prośby złożonej na mocy niniejszych przepisów, właściwe organy nie biorą pod uwagę wzorów, wyrobów modelowych lub próbek;

b) osoba ta może zlecić wytworzenie produktów kompensacyjnych w państwie trzecim poprzez uszlachetnianie, w granicach ilości przyznanych przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, w którym został złożony wniosek, oraz zgodnie z warunkami ustalonymi w art. 3;

c) towary, które ta osoba wywozi czasowo w celu poddania ich procesom uszlachetniania muszą znajdować się w wolnym obrocie w znaczeniu art. 9 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz pochodzić ze Wspólnoty w znaczeniu rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (

3

) wraz z jego przepisami wprowadzającymi. Zwolnienia z przepisów niniejszego akapitu mogą być przyznawane przez organy Państw Członkowskich jedynie w stosunku do towarów, których produkcja we Wspólnocie jest niewystarczająca. Zwolnienia takie nie mogą zostać przyznane w stosunku do towarów powyżej 14 % całkowitej wartości towarów, co do których został złożony wniosek o pozwolenie uprzednie lub w stosunku do których przyznano beneficjentowi płynące z zasad korzyści w ciągu poprzedniego roku. W wyjątkowych i ekonomicznie uzasadnionych przypadkach właściwe organy, na podstawie decyzji powziętej zgodnie z procedurą określoną w art. 12, mogą zgodzić się na wyższy procent objęty zwolnieniem.

Uprzedni beneficjenci, którzy korzystali w 1994 r. ze zwolnienia wyższego niż 14 %, mogą nadal używać go dla takich samych ilości przez okres trzech lat, na podstawie wykazu sporządzonego przez Komisję. Takie wyjątki mogą zostać odnowione, na podstawie decyzji podjętej zgodnie z procedurą określoną w art. 12.

Państwo Członkowskie informuje, raz na kwartał, Komisję o głównych aspektach zwolnień przyznanych w ten sposób, a mianowicie, o rodzaju, pochodzeniu i ilości przedmiotowych towarów pochodzących spoza Wspólnoty. Komisja przekaże te informacje innym Państwom Członkowskim mając na względzie rozpatrzenie ich przez Komitet określony w art. 12;

d) procesy uszlachetniania, które mają zostać przeprowadzone w państwach trzecich, nie mogą być bardziej rozległe niż te zastrzeżone dla poszczególnych produktów określonych w załączniku II. Procesy uszlachetniania, które mają zostać przeprowadzone mogą być jednakże mniej rozległe niż te zastrzeżone dla poszczególnych produktów określonych w załączniku II.

3. Państwa Członkowskie mogą udzielić zwolnienia z przepisów ust. 2 lit. a) osobom niespełniającym warunków ustalonych w niniejszym akapicie.

Zwolnienia takie stosowane są jedynie do całkowitych wysokości i przywożonych ilości, na mocy specjalnych zdefiniowanych w art. 1 ust. 3, w ciągu jednego z dwóch lat poprzedzających wejście w życie rozporządzenia (EWG) nr 636/82 oraz w stosunku do wyrobów nie różniących się gatunkiem i przeznaczeniem.

Jeśli, po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, specjalna zasada, której rodzaj został zdefiniowany w art. 1 ust. 3, zostanie ustanowiona po raz pierwszy w stosunku do któregoś z krajów i zastąpi dla pewnych ilości uprzednio stosowaną do tych ilości zasadę zwykłego ograniczania przywozu, nie powodując jednakże ogólnego wzrostu możliwości przywozowych wynikłego z jednoczesnego zastosowania obu tych zasad, podobne zwolnienia mogą zostać zastosowane do wysokości ilości wyrobów powstałych w wyniku procesów uszlachetniania, które zostały uprzednio przywiezione według zasady zwykłego ograniczania przywozu.

Zwolnienia określone w poprzedzających akapitach są stosowane z uwzględnieniem pierwszeństwa osób korzystających uprzednio ze szczególnych zasad wspomnianych powyżej.

Przypadki zastosowania niniejszego akapitu są zgłaszane Komisji, która przekazuje je Państwom Członkowskim mając na względzie rozpatrzenie ich przez Komitet, o którym mowa w art. 12.