Artykuł 7

1. Obszarem uprawy roślin w rozumieniu art. 14 ust. 3 tiret trzecie rozporządzenia podstawowego jest obszar, który został obsiany w celu prowadzenia zwyczajnej uprawy i zbiorów. Za obszary uprawy roślin nie uznaje się w szczególności obszarów leśnych, trwałych użytków zielonych założonych na okres powyżej 5 lat, trwałych użytków zielonych oraz podobnych przypadków ustalonych przez Stały Komitet ds. Systemu Ochrony Odmian Roślin.

2. Obszary gospodarstwa rolnika, na których prowadzona jest uprawa roślin, które są jednocześnie odłogowane na czas określony lub trwale, w ciągu roku gospodarczego rozpoczynającego się dnia 1 lipca, a kończącego dnia 30 czerwca roku następnego („rok gospodarczy”), za który przysługuje zapłata wynagrodzenia, uważa się za obszary, na których rośliny są stale uprawiane, jeśli Wspólnota lub zainteresowane Państwo Członkowskie przyznaje dotacje lub dodatki wyrównawcze w odniesieniu do tego odłogowania.

3. Bez uszczerbku dla przepisów ustanowionych w art. 14 ust. 3 tiret trzecie subtiret pierwsze rozporządzenia podstawowego, drobni rolnicy w przypadku innych gatunków roślin (art. 14 ust. 3 tiret trzecie subtiret drugie rozporządzenia podstawowego), to rolnicy, którzy:

a) w przypadku roślin pastewnych objętych drugim z wymienionych powyżej przepisów: niezależnie od obszaru, na którym uprawiają rośliny inne niż te rośliny pastewne, nie uprawiają wymienionych roślin pastewnych przez okres dłuższy niż 5 lat na obszarze większym niż obszar potrzebny do wyprodukowania 92 ton zbóż w czasie jednego zbioru;

b) w przypadku ziemniaków: niezależnie od obszaru, na którym uprawiają rośliny inne niż ziemniaki: nie uprawiają ziemniaków na obszarze większym niż obszar potrzebny do wyprodukowania 185 ton ziemniaków w czasie jednego zbioru.

4. Obliczenia wielkości obszarów określonych w ust. 1, 2 i 3 dokonuje się dla terytorium każdego Państwa Członkowskiego,

— w przypadku gatunków roślin, do których stosuje się rozporządzenie Rady (EWG) nr 1765/92 (

1

) oraz w przypadku roślin pastewnych innych niż objęte powyższym rozporządzeniem, zgodnie z przepisami tego rozporządzenia, w szczególności jego art. 3 i 4 lub przepisami przyjętych stosownie do wymienionego rozporządzenia, oraz

— w przypadku ziemniaków, na podstawie średniego zbioru z hektara, ustalanego dla zainteresowanego Państwa Członkowskiego, zgodnie z informacjami statystycznymi przekazanymi na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 959/93 (

2

) dotyczącego informacji statystycznych, których mają dostarczać Państwa Członkowskie na temat produktów upraw roślinnych innych niż zboża.

5. W przypadku sporu rolnik, który rości sobie prawo do statusu „drobnego rolnika”, dostarcza dowody na to, że spełnia wymogi przewidziane dla tej kategorii rolników. Wymogów dotyczących „drobnych producentów” w rozumieniu art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady nr 1765/92 nie stosuje się jednak do tego celu, chyba że zgodzi się na to posiadacz odmiany.