Artykuł 1

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1. „środki ochrony roślin”: substancje czynne i preparaty zawierające jedną lub kilka substancji czynnych, oferowane w formie, w jakiej są dostarczane użytkownikowi z przeznaczeniem do:

a) ochrony roślin przed wszelkimi organizmami szkodliwymi lub zapobiegania działaniu takich organizmów, w sposób w jaki takie substancje lub preparaty nie są w inny sposób poniżej określone;

b) oddziaływania na procesy życiowe roślin w inny sposób niż pożywka (np. regulator wzrostu roślin);

c) konserwowania produktów roślinnych, w stopniu w jakim takie substancje lub produkty nie są przedmiotem szczególnych przepisów Rady lub Komisji, w sprawie konserwantów;

d) niszczenia niepożądanych roślin;

e) niszczenia części roślin, kontrolowania niepożądanego wzrostu roślin lub zapobiegania mu;

2. „substancje”: pierwiastki chemiczne lub ich związki występujące w stanie naturalnym lub wytworzone, włącznie z zanieczyszczeniami powstającymi w procesie wytwarzania;

3. „substancje czynne”: substancje lub mikroorganizmy, włącznie z wirusami, o ogólnym lub szczególnym oddziaływaniu na:

a) szkodliwe organizmy; lub

b) rośliny, części roślin lub produkty roślinne;

4. „preparaty”: mieszaniny lub roztwory składające się z dwóch lub więcej substancji, z których przynajmniej jedna jest substancją czynną, przeznaczone do użycia jako środki ochrony roślin;

5. „rośliny”: żywe rośliny lub części roślin, włącznie ze świeżymi owocami i nasionami;

6. „produkty roślinne”: produkty w stanie nieprzetworzonym lub poddane jedynie prostej obróbce, takiej jak rozdrobnienie, suszenie lub tłoczenie, otrzymane z roślin, ale z wyłączeniem samych roślin, jak określone w pkt 5;

7. „szkodliwe organizmy”: szkodniki roślin lub produktów roślinnych, należące do królestwa zwierząt lub roślin, a także wirusy, bakterie i mykoplazmy oraz inne czynniki chorobotwórcze;

8. „produkt”: substancja czynna, zdefiniowana w pkt 3 lub kombinacja substancji czynnych środka ochrony roślin;

9. „patent podstawowy”: patent, który chroni produkt zdefiniowany w pkt 8 jako taki, preparat, zdefiniowany w pkt 4, sposób otrzymywania produktu lub stosowanie produktu, i który wskazany jest przez uprawnionego do celów procedury wydania świadectwa;

10. „świadectwo”: dodatkowe świadectwo ochronne.