Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r. zmieniające i uaktualniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie oraz rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71

Tytuł III — WYKONYWANIE PRZEPISÓW ROZPORZĄDZENIA DOTYCZĄCYCH OKREŚLENIA WŁAŚCIWEGO USTAWODAWSTWA

Artykuł 12

W mocy

Przepisy szczególne dotyczące przystąpienia do ubezpieczenia pracowników najemnych w niemieckim systemie zabezpieczenia społecznego

W przypadku stosowania niemieckiego ustawodawstwa, zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. a), art. 14 ust. 1 i 2 lub art. 14b ust. 1 rozporządzenia, lub zgodnie z porozumieniem zawartym zgodnie z art. 17 rozporządzenia, pracownik najemny zatrudniony przez pracodawcę, którego zarejestrowana siedziba lub miejsce prowadzenia działalności nie znajduje się na terytorium Niemiec i miejsce pracy pracownika najemnego nie znajduje się na terytorium Niemiec, ustawodawstwo stosuje się tak, zainteresowany był zatrudniony w swoim miejscu zamieszkania na terytorium Niemiec.

Jeżeli pracownik najemny nie zamieszkuje na terytorium Niemiec, niemieckie ustawodawstwo stosuje się tak, jakby był zatrudniony w miejscu, dla którego właściwa jest Allgemeine Ortskrankenkasse Bonn (Generalna Lokalna Kasa Chorych w Bonn).

Artykuł 12a (5)

Zasady stosowane wobec osób określonych w art. 14 ust. 2 lit. b), art. 14 ust. 3, art. 14a ust. 2-4 i art. 14c rozporządzenia, zwykle zatrudnionych i/lub prowadzących działalność na własny rachunek na terytorium dwóch lub kilku Państw Członkowskich

Do celów stosowania art. 14 ust. 2 lit. b), art. 14 ust. 3, art. 14a ust. 2-4 i art. 14c rozporządzenia przyjmuje się następujące zasady:

1. a) Osoba wykonująca zwykle działalność na terytorium dwóch lub kilku Państw Członkowskich lub w przedsiębiorstwie mającym zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności na terytorium jednego Państwa Członkowskiego i znajdującym się po obu stronach granicy wspólnej dla dwóch Państw Członkowskich lub będąca pracownikiem najemnym na terytorium jednego Państwa Członkowskiego i równocześnie prowadząca działalność na własny rachunek na terytorium innego Państwa Członkowskiego informuje o tej sytuacji instytucję wyznaczoną przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje.

b) Jeżeli osoba ta nie podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, którego terytorium zamieszkuje, instytucja wyznaczona przez właściwe władze tego Państwa Członkowskiego informuje z kolei o tej sytuacji instytucję wyznaczoną przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu podlega ta osoba.

2. a) Jeżeli, zgodnie z przepisami art. 14 ust. 2 lit. b) i) lub art. 14a ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia, osoba zwykle zatrudniona lub prowadząca działalność na własny rachunek na terytorium dwóch lub więcej Państw Członkowskich i wykonująca część swojej działalności w Państwie Członkowskim, na którego terytorium zamieszkuje, podlega ustawodawstwu tego Państwa Członkowskiego, instytucja wyznaczona przez właściwe władze tego Państwa Członkowskiego wydaje świadectwo potwierdzające, że podlega ona jego ustawodawstwu, i przekazuje kopię tego świadectwa instytucji wyznaczonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego:

i) na którego terytorium ta osoba prowadzi część swojej działalności;

i/lub

ii) w przypadku pracownika najemnego, na którego terytorium ma siedzibę jego pracodawca.

b) Ta ostatnia instytucja przesyła, w miarę potrzeby, do instytucji wyznaczonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwo ma zastosowanie, informacje niezbędne dla ustalenia składek, do których zobowiązany jest pracodawca lub pracodawcy i/lub ta osoba zgodnie z tym ustawodawstwem.

3. a) Jeżeli zgodnie z przepisami art. 14 ust. 3 lub art. 14a ust. 3 rozporządzenia osoba zatrudniona na terytorium Państwa Członkowskiego przez pracodawcę, którego zarejestrowana siedziba lub miejsce prowadzenia działalności znajduje się na terytorium jednego Państwa Członkowskiego i znajduje się po obu stronach wspólnej granicy tych państw lub prowadząca działalność na własny rachunek w takim przedsiębiorstwie podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium to przedsiębiorstwo ma zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności, instytucja wyznaczona przez właściwe władze tego Państwa Członkowskiego wydaje jej świadectwo potwierdzające, że osoba ta podlega jego ustawodawstwu, a kopię tego świadectwa przekazuje instytucji wyznaczonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego:

i) na którego terytorium osoba ta jest zatrudniona lub prowadzi działalność na własny rachunek;

ii) na którego terytorium osoba ta zamieszkuje.

b) Ustęp 2 lit. b) stosuje się odpowiednio.

4. a) Jeżeli zgodnie z przepisami art. 14 ust. 2 lit. b) ii) rozporządzenia pracownik najemny, który nie zamieszkuje na terytorium żadnego z Państw Członkowskich, w których jest zatrudniony, podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium pracodawca, któremu podlega, ma swoją zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności, instytucja wyznaczona przez właściwe władze tego Państwa Członkowskiego wydaje jej świadectwo potwierdzające, że podlega ona jego ustawodawstwu, i przekazuje kopię tego świadectwa instytucji wyznaczonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego:

i) na którego terytorium pracownik najemny wykonuje część swojej działalności;

ii) na którego terytorium pracownik najemny zamieszkuje.

b) Ustęp 2 lit. b) stosuje się odpowiednio.

5. a) Jeżeli zgodnie z przepisami art. 14a ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia osoba, zwykle prowadząca działalność na własny rachunek na terytorium dwóch lub więcej Państw Członkowskich, nie wykonuje w żadnej części działalności na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym zamieszkuje, podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium wykonuje swoją główną działalność, instytucja wyznaczona przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, na którego terytorium osoba ta zamieszkuje, informuje o tym niezwłocznie instytucje wyznaczone przez właściwe władze pozostałych zainteresowanych Państw Członkowskich.

b) Właściwe władze zainteresowanych Państw Członkowskich lub instytucje wyznaczone przez te właściwe władze określają w drodze porozumienia, z uwzględnieniem przepisów lit. d) i przepisów art. 14a ust. 4 rozporządzenia, ustawodawstwo właściwe dla zainteresowanego, w okresie do sześciu miesięcy od otrzymania informacji o tej sytuacji przez jedną z zainteresowanych instytucji.

c) Instytucja wykonująca ustawodawstwo, które zostało określone jako właściwe dla zainteresowanego, wydaje mu świadectwo potwierdzające, że podlega on temu ustawodawstwu, i przekazuje kopię tego świadectwa do pozostałych zainteresowanych instytucji.

d) W celu określenia podstawowej działalności zainteresowanego zgodnie z art. 14a ust. 2 zdanie trzecie rozporządzenia, za podstawę przyjmuje się przede wszystkim miejsce, gdzie znajduje się stałe miejsce działalności zainteresowanego. W przypadku jego braku przyjmuje się kryteria takie jak zwyczajowy charakter lub okres wykonywania działalności, liczbę wykonywanych świadczeń i wynikający z nich dochód.

e) Zainteresowane instytucje przekazują sobie wszelkie niezbędne informacje, zarówno w celu określenia podstawowej działalności zainteresowanego, jak i w celu określenia wysokości należnych składek zgodnie z ustawodawstwem, które zostało określone jako właściwe.

6. a) Bez uszczerbku dla przepisów ust. 5, w szczególności jego lit. b), jeżeli instytucja wyznaczona przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwo byłoby właściwe zgodnie z art. 14a ust. 2 lub 3 rozporządzenia, stwierdza, że stosuje się przepisy ust. 4 wymienionego artykułu, informuje o tym właściwe władze pozostałych zainteresowanych Państw Członkowskich lub instytucje wyznaczone przez te władze, w razie konieczności, ustawodawstwo, właściwe dla zainteresowanego określa się w drodze wspólnego porozumienia.

b) Informacje określone w ust. 2 lit. b) przesyłane są przez zainteresowane instytucje instytucjom wyznaczonym przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwo jest określane jako właściwe.

7. a) Jeżeli zgodnie z przepisami art. 14c lit. a) rozporządzenia osoba będąca jednocześnie pracownikiem najemnym na terytorium jednego Państwa Członkowskiego prowadzi działalność na własny rachunek na terytorium innego Państwa Członkowskiego, podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, na którego terytorium jest zatrudniona, instytucja wyznaczona przez właściwe władze tego Państwa Członkowskiego wydaje jej świadectwo potwierdzające, że osoba ta podlega ustawodawstwu tego państwa, i przekazuje kopię tego świadectwa instytucji wyznaczonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego:

i) na którego terytorium osoba ta prowadzi działalność na własny rachunek;

ii) którego terytorium osoba ta zamieszkuje.

b) Ustęp 2 lit. b) stosuje się odpowiednio.

8. Jeżeli zgodnie z przepisami art. 14, art. 14c lit. b) rozporządzenia osoba będąca jednocześnie pracownikiem najemnym i osobą prowadząca działalność na własny rachunek na terytorium różnych Państw Członkowskich podlega ustawodawstwu obu Państw Członkowskich, przepisy pkt 1, 2, 3 i 4 w odniesieniu do zatrudnienia i pkt 1, 2, 3, 5 i 6 w odniesieniu do prowadzenia działalności na własny rachunek stosuje się mutatis mutandis.

Instytucje wyznaczone przez właściwe władze obu Państw Członkowskich, ustawodawstwo jest określane jako właściwe, powiadamiają się o tym wzajemnie.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.