Artykuł 16

1. Aby skorzystać z przepisów art. 18 rozporządzenia, pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek przedstawia instytucji właściwej zaświadczenie wymieniające okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z ustawodawstwem, któremu ostatnio podlegał.

2. Zaświadczenie to jest wydawane na wniosek pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek przez instytucję lub instytucje Państwa Członkowskiego, którego ustawodawstwu ostatnio podlegał. Jeżeli pracownik nie przedstawi wyżej wymienionego zaświadczenia, właściwa instytucja zwraca się z wnioskiem o nie do tej lub do tych instytucji.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli należy uwzględnić okresy ubezpieczenia ukończone uprzednio zgodnie z ustawodawstwem innego Państwa Członkowskiego, aby spełnione zostały warunki wymagane przez ustawodawstwo państwa właściwego.

Wykonywanie art. 19 rozporządzenia

Artykuł 17 (14)

Świadczenia rzeczowe w przypadku zamieszkania w Państwie Członkowskim innym niż właściwe państwo

1. Aby otrzymać świadczenia rzeczowe zgodnie z art. 19 rozporządzenia, pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek zarejestruje się, jak również członków swojej rodziny w instytucji miejsca zamieszkania, przedstawiając zaświadczenie potwierdzające prawo do świadczeń rzeczowych przysługujące jemu i członkom jego rodziny. Zaświadczenie to jest wydawane przez właściwą instytucję na podstawie informacji przedstawionych przez pracodawcę w odpowiednim przypadku. Jeżeli pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek lub członkowie jego rodziny nie przedstawią wyżej wymienionego zaświadczenia, instytucja miejsca zamieszkania zwraca się o nie do właściwej instytucji.

2. Zaświadczenie to pozostaje ważne do czasu otrzymania przez instytucję miejsca zamieszkania informacji o jego unieważnieniu. Jednakże, jeżeli wyżej wymienione zaświadczenie wydane jest przez instytucję niemiecką, francuską, włoską lub portugalską, jest ono ważne przez okres roku od daty wydania i musi być odnawiane co roku.

3. W przypadku pracowników sezonowych zaświadczenie określone w ust. 1 jest ważne przez cały przewidywany okres pracy sezonowej, o ile w tym czasie właściwa instytucja nie poinformuje instytucji miejsca zamieszkania o jego unieważnieniu.

4. Instytucja miejsca zamieszkania powiadamia instytucję właściwą o każdej rejestracji dokonanej zgodnie z przepisami ust. 1.

5. Składając wniosek o udzielenie świadczeń rzeczowych, zainteresowany przedstawia dokumenty dowodowe wymagane dla przyznania tych świadczeń przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje.

6. W przypadku hospitalizacji instytucja miejsca zamieszkania informuje właściwą instytucję w terminie trzech dni od daty otrzymania tej informacji o dacie przyjęcia do szpitala i prawdopodobnym okresie hospitalizacji, jak również o dacie wypisania ze szpitala. Informowanie nie jest konieczne w przypadku, gdy koszty świadczenia rzeczowego są zwracane w kwocie zryczałtowanej instytucji miejsca zamieszkania.

7. Instytucja miejsca zamieszkania informuje z wyprzedzeniem właściwą instytucję o decyzji o przyznaniu świadczeń rzeczowych, o ile przewidywane lub rzeczywiste koszty przekraczają wyznaczoną i okresowo uaktualnianą przez Komisję Administracyjną kwotę ryczałtową. Właściwa instytucja może w terminie 15 dni od daty otrzymania tej informacji zgłosić uzasadniony sprzeciw, jeżeli jest taka potrzeba; instytucja miejsca zamieszkania przyznaje świadczenie rzeczowe, jeżeli nie otrzymała sprzeciwu, po upływie tego okresu. W przypadku gdy takie świadczenie rzeczowe musi być udzielone w trybie pilnym, instytucja miejsca zamieszkania informuje o tym niezwłocznie właściwą instytucję. Jednakże nie ma obowiązku informowania o uzasadnionym sprzeciwie, o ile koszty związane ze świadczeniem rzeczowym są zwracane w kwocie zryczałtowanej instytucji miejsca zamieszkania.

8. Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek lub członkowie jego rodziny mają obowiązek informowania instytucji miejsca zamieszkania o każdej zmianie ich sytuacji mogącej zmienić ich prawo do świadczeń rzeczowych, w szczególności o porzuceniu lub zmianie zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek przez osobę zainteresowaną, jak również o zmianie miejsca zamieszkania lub pobytu zainteresowanego lub członka jego rodziny. Właściwa instytucja informuje również instytucję miejsca zamieszkania o wystąpieniu z ubezpieczenia lub ustaniu prawa do świadczeń rzeczowych pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek. Instytucja miejsca zamieszkania może wystąpić w każdej chwili do właściwej instytucji o dostarczenie wszelkich informacji dotyczących przynależności do ubezpieczenia lub praw do świadczeń rzeczowych pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek.

9. Dwa lub więcej Państwa Członkowskie lub właściwe władze tych państw mogą uzgodnić między sobą, po zasięgnięciu opinii Komisji Administracyjnej, inne przepisy wykonawcze.