Rozporządzenie Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r. zmieniające i uaktualniające rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie oraz rozporządzenie (EWG) nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71
Tytuł V — PRZEPISY FINANSOWE
Artykuł 94
W mocyZwrot świadczeń rzeczowych z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby i macierzyństwa udzielonych członkom rodziny pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek niezamieszkujących w tym samym Państwie Członkowskim co ten pracownik
1. Kwoty świadczeń rzeczowych, udzielonych na podstawie art. 19 ust. 2 rozporządzenia członkom rodziny, którzy nie zamieszkują na terytorium tego samego Państwa Członkowskiego co pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek, zwracane są przez właściwe instytucje instytucjom, które udzieliły wyżej wymienionych świadczeń, na podstawie ryczałtu możliwie najbliższego rzeczywiście poniesionym kosztom, określanego na każdy rok kalendarzowy.
2. Ryczałt jest ustalany poprzez pomnożenie średniego rocznego kosztu na rodzinę przez średnią roczną liczbę uwzględnionych rodzin, i zmniejszenie wyniku o 20 %.
3. Elementy obliczeń niezbędne w celu ustalenia wymienionego ryczałtu określa się zgodnie z następującymi zasadami:
a) średni koszt roczny na rodzinę uzyskuje się, w odniesieniu do każdego Państwa Członkowskiego, dzieląc wydatki roczne związane z całością świadczeń rzeczowych udzielonych przez instytucje tego Państwa Członkowskiego ogółowi członków rodzin pracowników najemnych lub osób prowadzących działalność na własny rachunek, podlegających ustawodawstwu tego państwa, w systemach zabezpieczenia społecznego, które należy uwzględnić, przez średnią roczną liczbę tych pracowników najemnych lub osób prowadzących działalność na własny rachunek, którzy mają członków rodziny; systemy zabezpieczenia społecznego, które należy uwzględnić, wymienione są w załączniku 9 do rozporządzenia wykonawczego;
b) w stosunkach między instytucjami dwóch Państw Członkowskich średnia roczna liczba rodzin, którą należy uwzględnić, jest równa średniej rocznej liczbie pracowników najemnych lub osób prowadzących działalność na własny rachunek, podlegających ustawodawstwu jednego z tych Państw Członkowskich, i których członkowie rodzin są uprawnieni do korzystania ze świadczeń rzeczowych, udzielanych przez instytucję drugiego państwa.
4. Liczba rodzin, które należy uwzględnić, zgodnie z przepisami ust. 3 lit. b), ustalana jest na podstawie średniej z wykazu ustalanego w tym celu przez instytucję miejsca zamieszkania, na podstawie dokumentów potwierdzających uprawnienia zainteresowanych dostarczonych przez właściwą instytucję. W przypadku sporu uwagi zaangażowanych instytucji przedstawiane są Komisji Obrachunkowej określonej w art. 101 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego.
5. Komisja Administracyjna ustala sposoby i warunki określania elementów obliczeń, określonych w ust. 3 i 4.
6. Dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych Państw Członkowskich mogą uzgodnić między sobą, po uzyskaniu opinii Komisji Administracyjnej, inne sposoby ustalania kwot do zwrotu.
Artykuł 95 [1]
Zwrot świadczeń rzeczowych z ubezpieczenia na wypadek choroby lub macierzyństwa udzielonych emerytom lub rencistom i członkom ich rodzin niezamieszkującym w Państwie Członkowskim, na podstawie którego ustawodawstwa pobierają emeryturę lub rentę i są uprawnieni do świadczeń
1. Kwoty świadczeń rzeczowych, udzielonych na podstawie art. 28 ust. 1 i 28a rozporządzenia, zwracane są przez właściwe instytucje instytucjom, które udzieliły wyżej wymienionych świadczeń na podstawie ryczałtu możliwie najbliższego rzeczywiście poniesionym kosztom.
2. Ryczałt ustala się, mnożąc średni koszt roczny na emeryta lub rencistę przez średnią liczbę roczną emerytów lub rencistów, którą należy uwzględnić, i zmniejszając wynik o 20 %.
3. Składniki obliczenia, niezbędne dla ustalenia wymienionego ryczałtu, określa się zgodnie z następującymi zasadami:
a) średni koszt roczny na emeryta lub rencistę uzyskuje się, w odniesieniu do każdego Państwa Członkowskiego, dzieląc wydatki roczne związane z całością świadczeń rzeczowych udzielonych przez instytucję tego Państwa Członkowskiego ogółowi emerytów i rencistów, należnych na podstawie ustawodawstwa tego Państwa Członkowskiego w uwzględnionych systemach zabezpieczenia społecznego, jak i należnych członkom ich rodzin, przez średnią roczną liczbę tych emerytów i rencistów; systemy zabezpieczenia społecznego, które należy uwzględnić w tym celu, wymienione są w załączniku 9;
b) w stosunkach między instytucjami dwóch Państw Członkowskich średnia roczna liczba emerytów i rencistów, którą należy uwzględnić, jest równa średniej rocznej liczbie emerytów i rencistów określonych w art. 28 ust. 2 rozporządzenia, zamieszkujących na terytorium jednego z tych dwóch Państw Członkowskich, którzy są uprawnieni do świadczeń rzeczowych, obciążających instytucję drugiego Państwa Członkowskiego.
4. Liczba emerytów lub rencistów, których należy wziąć pod uwagę, zgodnie z przepisami ust. 3 lit. b), ustalana jest na podstawie wykazu sporządzonego w tym celu przez instytucję miejsca zamieszkania, na podstawie dokumentów potwierdzających uprawnienia do świadczeń dostarczonych przez właściwą instytucję. W przypadku sporu uwagi zaangażowanych instytucji przedstawiane są Komisji Obrachunkowej określonej w art. 101 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego.
5. Komisja Administracyjna ustala sposoby i warunki określania elementów obliczeń, określonych w ust. 3 i 4.
6. Dwa lub więcej Państw Członkowskich lub właściwe władze tych Państw Członkowskich mogą uzgodnić między sobą, po uzyskaniu opinii Komisji Administracyjnej, inne sposoby ustalania kwot do zwrotu.
Wykonywanie art. 63 ust. 2 rozporządzenia
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.