Artykuł 37

1. W celu przeprowadzania niezależnego nadzoru nad danymi zawartymi w SIC każde Państwo Członkowskie wyznacza krajowy organ lub władze nadzoru odpowiedzialne za ochronę danych osobowych.

Władze nadzorcze, zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem krajowym, przeprowadzają niezależny nadzór lub kontrole w celu zapewnienia, że przetwarzanie i wykorzystywanie danych zawartych w SIC nie narusza praw podmiotów, których dane dotyczą. W tym celu władze nadzorcze mają dostęp do SIC.

2. Każda osoba może wnosić do każdego krajowego organu nadzorczego, o którym mowa w art. 28 dyrektywy nr 95/46/WE, lub do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, o którym mowa w art. 41 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, o udostępnienie danych osobowych jej dotyczących oraz o sprawdzenie ich dokładności i sposobu ich obecnego lub przeszłego wykorzystywania. Prawo to jest regulowane przez przepisy ustawowe, wykonawcze i proceduralne państwa członkowskiego, w którym taki wniosek został złożony, a także rozporządzeniem (WE) nr 45/2001. Jeżeli dane zostały umieszczone przez inne państwo członkowskie lub przez Komisję, sprawdzenie odbywa się w ścisłej współpracy z krajowym organem nadzorczym w tym innym państwie członkowskim lub z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych.

3. Komisja podejmuje wszelkie działania w swoich wydziałach w celu zapewnienia nadzoru nad ochroną danych osobowych, który daje zabezpieczenie na poziomie odpowiadającym wymogom określonym w ust. 1.

3a. Europejski Inspektor Ochrony Danych nadzoruje zgodność SIC z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

4. Co najmniej raz w roku Europejski Inspektor Ochrony Danych zwołuje posiedzenie z udziałem wszystkich krajowych organów ochrony danych uprawnionych w kwestiach nadzoru związanych z SIC.

5. Europejski Inspektor Ochrony Danych oraz wspólny organ nadzorczy ustanowiony decyzją Rady 2009/917/WSiSW (

9

), działając w granicach swoich odpowiednich kompetencji, uzgadniają swoje działania w celu zapewnienia skoordynowanego nadzoru nad SIC i jego kontroli.