Artykuł 41d

1. Dopuszczalny okres przechowywania danych zależy od przepisów ustawowych, wykonawczych i proceduralnych państwa członkowskiego przekazującego dane. Obowiązują następujące maksymalne i niekumulujące się okresy liczone od daty wprowadzenia danych do dokumentacji dochodzeniowej, które nie mogą zostać przekroczone:

a) dane dotyczące bieżącej dokumentacji dochodzeniowej nie mogą być przechowywane dłużej niż przez trzy lata, jeżeli w tym czasie nie stwierdzono działania naruszającego przepisy prawa celnego i rolnego; dane podlegają obowiązkowej anonimizacji przed tym terminem, jeżeli minął jeden rok od ostatniego stwierdzenia takiego działania;

b) dane dotyczące dochodzeń administracyjnych lub karnych, w których stwierdzono działanie naruszające przepisy prawa celnego i rolnego, które nie doprowadziły jednak do wydania decyzji administracyjnej, wyroku skazującego, wymierzenia grzywny ani kary administracyjnej, mogą być przechowywane nie dłużej niż przez sześć lat;

c) dane dotyczące dochodzeń administracyjnych lub karnych, w których wydano decyzję administracyjną, wyrok skazujący, wymierzono grzywnę lub karę administracyjną, mogą być przechowywane nie dłużej niż przez 10 lat.

2. Na każdym etapie dochodzenia, o którym mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), gdy zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i procedurami państwa członkowskiego dostarczającego informacje osoba lub przedsiębiorstwo, do których stosuje się art. 41b, zostanie wyłączona spod podejrzeń, dane dotyczące tej osoby lub tego przedsiębiorstwa należy bezzwłocznie usunąć.

3. Komisja dokonuje anonimizacji lub wykreślenia danych natychmiast po upływie maksymalnego okresu przechowywania określonego w ust. 1.