Rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi Państw Członkowskich i współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego
Załącznik
W mocyUDZIELANIE INFORMACJI O DANYCH
(
art. 30 ust.1
)
1. Udzielanie informacji innym organom publicznym
Udzielanie informacji o danych organom publicznym jest dozwolone jedynie w szczególnym przypadku, gdy:
a) istnieje wyraźny prawny obowiązek lub upoważnienie albo upoważnienie organu nadzorczego; lub
b) dane mają zasadnicze znaczenie dla odbiorcy w celu wykonania jego zgodnych z prawem zadań, pod warunkiem że cel dokonywanego gromadzenia lub przetwarzania danych odpowiada celowi pierwotnemu oraz że udzielenia informacji nie wykluczają obowiązki prawne organu udzielającego informacji.
Wyjątkowo dopuszcza się udzielenie informacji, jeżeli w szczególnym przypadku:
a) udzielenie informacji leży bez wątpienia w interesie podmiotu, którego dane dotyczą, a podmiot ten wyraził zgodę lub z okoliczności wynika istnienie uzasadnionego domniemania takiej zgody; lub
b) udzielenie informacji jest konieczne, aby zapobiec poważnemu i bezpośredniemu niebezpieczeństwu.
2. Udzielanie informacji osobom prywatnym
Udzielanie informacji o danych osobom prywatnym powinno być dozwolone jedynie w szczególnym przypadku, gdy istnieje wyraźny prawny obowiązek lub upoważnienie, lub upoważnienie organu nadzorczego.
Udzielanie informacji osobom prywatnym jest wyjątkowo dopuszczalne, jeżeli w szczególnym przypadku:
a) udzielenie informacji leży bez wątpienia w interesie podmiotu, którego dane dotyczą, a podmiot ten wyraził zgodę lub z okoliczności wynika istnienie uzasadnionego domniemania takiej zgody; lub
b) udzielenie informacji jest konieczne, aby zapobiec poważnemu i bezpośredniemu niebezpieczeństwu.
3. Międzynarodowe udzielanie informacji
Udzielanie informacji o danych władzom zagranicznym powinno być dozwolone, tylko:
a) jeżeli istnieją wyraźne przepisy prawne w ramach prawa krajowego lub międzynarodowego;
b) jeżeli, w przypadku braku takich przepisów, udzielenie informacji jest konieczne, aby zapobiec poważnemu i bezpośredniemu niebezpieczeństwu;
oraz pod warunkiem że nie są naruszane krajowe przepisy o ochronie podmiotu, którego dane dotyczą.
4.1. Wniosek o udzielenie informacji
Z zastrzeżeniem szczególnych przepisów zawartych w ustawodawstwie krajowym lub umowach międzynarodowych wnioski o udzielenie danych powinny określać organ lub osobę wnioskującą oraz powód i cel złożenia wniosku.
4.2. Warunki regulujące udzielanie informacji
W najszerszym możliwym zakresie, jakość danych powinna być weryfikowana najpóźniej przed udzieleniem informacji. W najszerszym możliwym zakresie, przy każdorazowym udzieleniu informacji o danych powinny być wskazane orzeczenia sądowe oraz decyzje niewyegzekwowane drogą sądową, a dane oparte na opiniach lub prywatnych szacunkach powinny być sprawdzone u źródła przed udzieleniem informacji wraz ze wskazaniem stopnia ich ścisłości lub pewności.
Jeżeli zostanie ujawnione, że dane nie są już ścisłe i aktualne, nie powinny one być podawane do wiadomości; jeżeli nieścisłe lub nieaktualne dane zostały podane do wiadomości, organ przekazujący informacje powinien poinformować, w najszerszym możliwym zakresie, wszystkich odbiorców danych o ich niezgodności.
4.3. Ochrona udzielania informacji
Dane podawane do informacji innym organom, osobom prywatnym i władzom zagranicznym nie powinny być wykorzystywane w celach innych niż wskazane we wniosku o udzielenie informacji.
Bez uszczerbku dla przepisów pkt 1-4 ppkt 2 wykorzystywanie danych w innych celach będzie uzależnione od wyrażenia zgody przez organ udzielający informacji.
(
1
) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).
(
2
) Jak przewidziano w art. 22 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 2073/2004 z dnia 16 listopada 2004 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych (Dz.U. L 359 z 4.12.2004, s. 1).
(
3
) Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).
(
4
) Dyrektywa Rady 92/84/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 29).
(
5
) Dyrektywa Rady 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych (Dz.U. L 176 z 5.7.2011, s. 24).
(
6
) Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51).
(
7
) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).
(
8
) Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 9.
(
9
) Decyzja Rady 2009/917/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie stosowania technologii informatycznej do potrzeb celnych (Dz.U. L 323 z 10.12.2009, s. 20).
(
10
) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.