Rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczące kryteriów wspólnotowych dla miejsc postoju oraz zmieniające plan trasy określony w Załączniku do dyrektywy 91/628/EWG
Załącznik
W mocyKRYTERIA WSPÓLNOTY W ODNIESIENIU DO PUNKTÓW KONTROLI
A. ŚRODKI HIGIENY I OCHRONY ZDROWIA
1. Każdy punkt kontroli musi
a) być zlokalizowany, zaprojektowany, skonstruowany i obsługiwany w sposób zapewniający wystarczające bezpieczeństwo biologiczne, zapobiegający rozprzestrzenianiu się poważnych chorób zakaźnych do innych gospodarstw oraz pomiędzy kolejnymi partiami zwierząt przejeżdżających przez te punkty;
b) być skonstruowany, wyposażony i obsługiwany w sposób zapewniający przeprowadzenie procedur czyszczenia i odkażania. Na miejscu należy zapewnić myjnię dla ciężarówek. Tego rodzaju sprzęt musi działać we wszystkich warunkach pogodowych;
c) być czyszczony i odkażany przed każdym wykorzystywaniem i po każdym wykorzystaniu, zgodnie z wymogami ustalonymi przez urzędowego lekarza weterynarii.
2. Personel i sprzęt wchodzący w kontakt ze zwierzętami jest przeznaczony wyłącznie dla określonych punktów, chyba że został poddany procedurze czyszczenia i odkażania po kontakcie ze zwierzętami lub ich odchodami lub moczem. W szczególności, osoba odpowiedzialna za punkt kontroli zapewnia czyste wyposażenie i odzież ochronną, przeznaczoną wyłącznie do użytku osób wchodzących na teren punktu kontroli oraz udostępnia odpowiednie wyposażenie do czyszczenia i odkażania wymienionych wyżej przedmiotów.
3. Materiał ściółkowy należy usuwać wówczas, gdy partia zwierząt jest wyprowadzona z zagrody, a po wykonaniu czynności czyszczenia i odkażania, przewidzianego w pkt 1 lit. c), należy zastąpić go czystą ściółką.
4. Odpady, odchody i mocz zwierząt nie będą zabierane z pomieszczeń, chyba że zostaną poddane właściwemu działaniu mającemu na celu uniknięcie rozprzestrzeniania się chorób zwierzęcych.
5. Właściwe bariery sanitarne pomiędzy dwiema kolejnymi partiami zwierząt muszą być respektowane, oraz odpowiednio dostosowywane, jeśli dane partie pochodzą z podobnego regionu, strefy lub przedziału. W szczególności należy całkowicie usunąć zwierzęta z miejsca postoju na co najmniej 24 godziny po maksymalnym sześciodniowym okresie wykorzystania jak również po wykonaniu czynności czyszczenia i odkażania i przed przybyciem następnej partii.
6. Przed przyjęciem zwierząt punkty kontroli:
a) muszą przeprowadzić czyszczenie i odkażanie w ciągu 24 godzin po opuszczeniu punktu przez wszystkie zwierzęta, które były tam trzymane, zgodnie z przepisami art. 4 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;
b) nie mogą przyjmować zwierząt aż do zakończenia czyszczenia i odkażania zatwierdzonego przez urzędowego lekarza weterynarii.
B. ZABUDOWANIA I URZĄDZENIA
1. Dodatkowo do przepisów rozdziałów II i III załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1/2005 mających zastosowanie do środków transportu dla załadunku i rozładunku zwierząt, każdy punkt kontroli musi dysponować właściwym wyposażeniem oraz pomieszczeniami dostępnymi w celu załadunku na środki transportu i rozładunku zwierząt ze środków transportu. W szczególności takie wyposażenie i pomieszczenia muszą mieć materiał podłogowy posiadający właściwości przeciwpoślizgowe oraz gdy to konieczne, być zaopatrzone w ochronę poprzeczną. Mostki, rampy i kładki muszą posiadać umocowane boki, balustrady lub inne środki zabezpieczające, aby zapobiec wypadnięciu z nich zwierząt. Rampy załadunkowe i rozładunkowe powinny mieć możliwie najmniejsze nachylenie. Przejścia muszą mieć materiał podłogowy posiadający właściwości przeciwpoślizgowe oraz powinny być zbudowane w sposób minimalizujący ryzyko zranienia zwierząt. Należy zwrócić szczególną uwagę na to, aby między rampą a podłogą pojazdu lub między rampą a podłogą powierzchni rozładunkowej, nie powstała zauważalna przerwa co wymagałoby wykonania przez zwierzęta skoku lub mogłoby spowodować poślizgnięcie się lub potknięcie.
2. Wszystkie pomieszczenia wykorzystywane do przyjmowania zwierząt w
punkty kontroli powinny:
a) posiadać pokrycie podłóg minimalizujące ryzyko poślizgu i odniesienia obrażeń przez zwierzęta;
b) posiadać dachy i odpowiednie boczne zabezpieczenia chroniące zwierzęta przed wpływem niekorzystnych warunków pogodowych;
c) posiadać odpowiednie pomieszczenia do trzymania, kontrolowania, badania w miarę potrzeby, żywienia i pojenia zwierząt i przechowywania pasz;
d) uwzględniając rozmiary pomieszczeń, posiadać wentylację i system odprowadzania ścieków odpowiednie dla przyjmowanych gatunków zwierząt;
e) posiadać naturalne lub sztuczne oświetlenie na poziomie wystarczającym by umożliwić przeprowadzenie kontroli wszystkich zwierząt w dowolnym czasie. W razie konieczności, należy udostępnić zapasowe oświetlenie;
f) posiadać wyposażenie do pętania tych zwierząt, które tego wymagają. Takie pętanie przeprowadza się w sposób, który nie powoduje bólu lub cierpienia zwierząt i który pozwala im bez trudności jeść, pić czy leżeć;
g) posiadać, w przypadku określonych gatunków, przestrzeń wystarczającą zwierzętom na położenie się w tym samym czasie i umożliwiającej im swobodne przejście do miejsc pojenia i karmienia;
h) posiadać odpowiednie zapasy materiału ściółkowego. Taki materiał należy składować za każdym ogrodzeniem, zgodnie z potrzebami każdego gatunku lub kategorii przyjmowanych zwierząt;
i) być zbudowane i utrzymywane w taki sposób, aby unikać kontaktu zwierząt z ostrymi lub niebezpiecznymi przedmiotami lub z uszkodzoną powierzchnią, która może spowodować ich obrażenia.
3. Punkty kontroli powinny posiadać właściwe pomieszczenia do oddzielnego umieszczania zwierząt, które są chore, odniosły obrażenia lub wymagają indywidualnej opieki.
4. Punkty kontroli powinny posiadać właściwe pomieszczenia dla wszystkich osób przebywających na ich terenie i korzystających z ich lokali.
5. Punkty kontroli posiadają odpowiednie udogodnienia do przechowywania i pozbywania się odpadów oraz do przechowywania zwierząt padłych, do czasu ich usunięcia lub zniszczenia zgodnie z dyrektywą 90/667/EWG (
4
).
C. CZYNNOŚCI
1. Zwierzęta rozładowuje się bezzwłocznie po ich przybyciu. Jeżeli zwłoka jest jednak nieunikniona ze względu na warunki pogodowe i okresy oczekiwania, zwierzęta powinny mieć zagwarantowane możliwie najlepsze warunki dobrostanu.
2. Podczas załadunku i rozładunku, należy uważać, aby nie straszyć, pobudzać lub maltretować zwierząt oraz należy zapewnić, że nie będą przewracane. Zwierząt nie wolno podnosić ani ciągnąć za głowę, rogi, uszy, nogi, ogon lub runo ani też postępować z nimi w taki sposób, który sprawia im niepotrzebny ból lub cierpienie. W razie konieczności muszą być one prowadzone pojedynczo.
3. W trakcie przemieszczania zwierząt przez pomieszczenia:
a) ruchome korytarze muszą być przygotowane w ten sposób, aby wykorzystać odruchy stadne zwierząt;
b) przyrządy przeznaczone do prowadzenia zwierząt muszą być używane tylko w tym celu. Należy unikać, jeśli jest to tylko możliwe, używania przyrządów wykorzystujących wstrząs elektryczny, a w każdym razie mogą być one stosowane tylko w przypadku dorosłego bydła oraz trzody chlewnej, które nie chcą ruszyć z miejsca, pod warunkiem że wstrząsy trwają nie dłużej niż dwie sekundy, występują z odpowiednimi przerwami oraz że zwierzęta mają przed sobą przestrzeń, w której mogą się poruszać. Wstrząsy elektryczne mogą być stosowane tylko na mięśnie zadu;
c) zwierzęta nie mogą być uderzane, ani też nie należy stosować żadnego ucisku na szczególnie wrażliwe części ciała. W szczególności nie wolno gnieść, skręcać lub łamać ogonów zwierząt oraz nie wolno dotykać oczu zwierząt. Nie wolno zwierząt uderzać ani kopać;
d) osobom zajmującym się zwierzętami w
punkty kontroli nie wolno posiadać czy używać ościeni lub innych przyborów z zaostrzonymi zakończeniami. Dopuszcza się stosowanie kijów lub innych przyborów przeznaczonych do prowadzenia zwierząt pod warunkiem że mogą być zastosowane w kontakcie z ciałem zwierzęcia bez powodowania obrażenia lub zbędnego cierpienia.
4. Zwierzęta, które przybywają po uprzednim poddaniu ich wysokiej temperaturze w warunkach dużej wilgotności, należy możliwie jak najszybciej schłodzić przy pomocy stosownych metod.
5. Karmienie i pojenie zwierząt przeprowadza się w taki sposób, aby zapewnić każdemu zwierzęciu przyjmowanemu w
punkty kontroli , co najmniej dostatecznie czystą wodę oraz wystarczającą i właściwą karmę, aby zaspokoić potrzeby jego organizmu podczas pobytu jak również na przewidywany czas trwania podróży do następnego punktu żywienia.
Punkty kontroli nie mogą przyjmować zwierząt mających specjalne potrzeby pokarmowe, takie jak młode cielęta wymagające płynnej karmy, o ile te punkty nie są należycie wyposażone i posiadają odpowiedni personel do zaspokojenia tych potrzeb.
6. Kondycja i stan zwierząt powinny być kontrolowane przez pracownika
punkty kontroli w momencie ich przybycia do
punkty kontroli oraz przynajmniej, co 12 godzin w czasie pobytu zwierząt w
punkty kontroli .
7. Dokumentacja, określona w art. 5 lit. h) niniejszej dyrektywy zawiera następujące informacje:
a) datę i godzinę zakończenia rozładunku i rozpoczęcia ponownego załadunku każdej partii zwierząt;
b) datę i okres odizolowania z powodów zdrowotnych przewidzianych w pkt A.(4) niniejszego Załącznika;
c) numer(-y) świadectwa zdrowia zwierzęcia odnoszące się do każdej partii zwierząt;
d) wszelkie konieczne uwagi dotyczące kondycji zdrowotnej zwierząt lub ich dobrostanu, w szczególności:
— dane szczegółowe na temat martwych zwierząt i ich ilość stwierdzoną w miejscu rozładunku w
punkty kontroli lub zdechłych w czasie pobytu,
— dane szczegółowe na temat zwierząt o odniesionych poważnych obrażeniach i ilość takich zwierząt stwierdzoną w miejscu rozładunku w
punkty kontroli lub poszkodowanych w czasie pobytu, lub które zostaną uznane za niezdolne do dalszej podróży;
e) nazwiska i adresy przewoźnika oraz kierowców jak również numery rejestracyjne pojazdów.
(
1
) Dz.U. L 340 z 11.12.1991, str. 17. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 95/29/WE (Dz.U. L 148 z 30.6.1995, str. 52).
(
2
) Dz.U. L 3 z 5 stycznia 2005.
(
3
) Dz.U. L 208 z 19.8.1993, str. 34.
(
4
) Dz.U. L 363 z 27.12.1990, str. 51. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.