Artykuł 3

Do celów niniejszej dyrektywy:

a) "dodatkowa emerytura lub renta" oznacza emerytury za wysługę lat oraz, gdzie tak stanowią zasady dodatkowego systemu emerytalno-rentowego, ustanowionego zgodnie z ustawodawstwem i praktyką krajową, świadczenia inwalidzkie i renty rodzinne, które mają uzupełnić lub zastąpić te zapewniane w tych samych przypadkach przez ustawowe systemy zabezpieczenia społecznego;

b) "dodatkowy system emerytalno-rentowy" oznacza każdy pracowniczy program emerytalno-rentowy utworzony zgodnie z ustawodawstwem i praktyką krajową, taki jak umowa ubezpieczenia grupowego lub system repartycyjny, uzgodniony przez jedną lub więcej branż lub sektorów, system kapitałowy lub przyrzeczenie emerytury lub renty zaspokajane z księgi rezerw albo każde zbiorowe lub inne porównywalne rozwiązanie mające na celu zapewnienie dodatkowej emerytury lub renty dla pracowników lub osób prowadzących działalność na własny rachunek;

c) "uprawnienia do świadczeń emerytalnych lub rentowych" oznaczają wszystkie świadczenia, do których członkowie systemów i inne uprawnione osoby są upoważnione zgodnie z zasadami dodatkowego systemu emerytalno-rentowego, stosowane zgodnie z ustawodawstwem krajowym;

d) "nabyte uprawnienia do świadczeń emerytalnych lub rentowych" oznaczają każde uprawnienie do świadczeń uzyskane po spełnieniu warunków wymaganych przez zasady dodatkowego systemu emerytalno-rentowego stosowanego zgodnie z ustawodawstwem krajowym;

e) "delegowany pracownik" oznacza osobę, która jest delegowana do pracy w innym Państwie Członkowskim i która zgodnie z tytułem II rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 dalej podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, z którego pochodzi, i "delegowanie" jest zgodnie z nim rozumiane;

f) "składka" oznacza każdą płatność dokonaną lub która uważana była za dokonaną do dodatkowego systemu emerytalno-rentowego.