Załącznik I

Typ:

Benzyna

Parametr (1)

Jednostka

Limity (2)

Minimum

Maksimum

Badawcza liczba oktanowa

95 (3)

– Silnikowa liczba oktanowa

85

– Prężność par, okres letni (4)

kPa

– 60,0 (5)

Destylacja:

— do temperatury 100 °C odparowuje

% v/v

46,0

– — do temperatury 150 °C odparowuje

% v/v

75,0

– Zawartość węglowodorów:

— olefinowych

% v/v

– 18,0

— aromatycznych

% v/v

– 35,0

— benzenu

% v/v

– 1,0

Zawartość tlenu

% m/m

3,7

Związki tlenowe

— Metanol

% v/v

3,0

— Etanol (mogą być konieczne środki stabilizujące)

% v/v

10,0

— Alkohol izopropylowy

% v/v

– 12,0

— Alkohol tert-butylowy

% v/v

– 15,0

— Alkohol izobutylowy

% v/v

– 15,0

— Etery zawierające 5 lub więcej atomów węgla w cząsteczce

% v/v

– 22,0

— Inne związki organiczne zawierające tlen (6)

% v/v

– 15,0

Zawartość siarki

mg/kg

– 10,0

Zawartość ołowiu

g/l

– 0,005

(1) Metody testów określone w normie EN 228:2012+A1:2017. Państwa członkowskie mogą przyjąć metodę analityczną określoną w normie zastępczej EN 228:2012+A1:2017, jeśli możliwe jest wykazanie, że metoda ta cechuje się co najmniej taką samą dokładnością i co najmniej takim samym stopniem precyzji co metoda analityczna, którą zastępuje.

(2) Wartości podane w specyfikacji są „wartościami rzeczywistymi”. W celu ustalenia ich wartości dopuszczalnych zastosowano warunki normy EN ISO 4259-1:2017/A1:2021 „Przetwory naftowe i produkty podobne – Precyzja metod pomiaru i wyników – Część 1: Wyznaczanie danych precyzji dotyczących metod badania”, a w celu określenia wartości minimalnej wzięto pod uwagę minimalną różnicę 2R powyżej zera (R = odtwarzalność). Wyniki indywidualnych pomiarów interpretuje się na podstawie kryteriów określonych w normie EN ISO 4259-2:2017/A1:2019.

(3) Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o dalszym zezwalaniu na wprowadzanie na rynek zwykłej klasy benzyny bezołowiowej, której minimalna motorowa liczba oktanowa (MON) wynosi 81, a minimalna badawcza liczba oktanowa (RON) — 91.

(4) Okres letni zaczyna się nie później niż dnia 1 maja i kończy nie wcześniej niż dnia 30 września. Dla państw członkowskich, w których występują niskie temperatury otoczenia w okresie letnim, okres letni zaczyna się nie później niż dnia 1 czerwca i kończy nie wcześniej niż dnia 31 sierpnia.

(5) W przypadku państw członkowskich, w których występują niskie temperatury otoczenia w okresie letnim i dla których wprowadzono odstępstwo zgodnie z art. 3 ust. 4 i 5, maksymalna prężność par wynosi 70 kPa. Dla państw członkowskich, w przypadku których wprowadzono odstępstwo zgodnie z art. 3 ust. 4 i 5 dla benzyny zawierającej etanol, maksymalna prężność par wynosi 60 kPa wraz z przekroczeniem w zakresie prężności par określonej w załączniku III.

(6) Inne monoalkohole i etery o końcowej temperaturze wrzenia nie wyższej niż temperatura wrzenia określona w normie EN 228:2012 +A1:2017.