Artykuł 11

1. Rejestracji odmawia się, a jeśli wzór jest już zarejestrowany, stwierdza się nieważność rejestracji takiego wzoru:

a) jeśli wzór nie jest wzorem w rozumieniu art. 1 lit. a); lub

b) jeśli nie spełnia warunków określonych w art. 3–8; lub

c) jeśli wnioskujący o zarejestrowanie lub posiadacz prawa z rejestracji wzoru nie posiada do niego uprawnień, na mocy prawa Państwa Członkowskiego; lub

d) jeśli wzór nie zgadza się z wcześniejszym wzorem, który został udostępniony publicznie po dacie złożenia wniosku lub, jeśli wystąpiono o przyznanie uprzedniego pierwszeństwa, po dacie pierwszeństwa, oraz który jest chroniony od daty wcześniejszej od wskazanej w rejestracji wzoru wspólnotowego lub przez złożenie wniosku o rejestrację wzoru wspólnotowego, lub przez rejestrację wzoru w Państwie Członkowskim, którego to dotyczy, lub przez złożenie wniosku o przyznanie takiego prawa.

2. Każde Państwo Członkowskie może zastosować odmowę rejestracji wzoru lub, jeśli wzór został zarejestrowany, jego unieważnienie:

a) jeśli odróżniający znak jest użyty w kolejnych wzorach, a prawo wspólnotowe lub ustawodawstwo odnośnego Państwa Członkowskiego dotyczące znaku przyznaje także właścicielowi znaku prawo zakazania jego stosowania; lub

b) jeśli wzór stanowi nieuprawnione użycie dzieła chronionego przez prawo autorskie Państwa Członkowskiego; lub

c) jeśli wzór stanowi niewłaściwe użycie któregokolwiek elementu wymienionego w art. 6 bis Konwencji Paryskiej o Ochronie Własności Przemysłowej lub znaków, symboli i godeł innych niż te objęte art. 6 bis wspomnianej Konwencji, które stanowią szczególny interes publiczny Państwa Członkowskiego.

3. Podstawa prawna przewidziana w ust. 1 lit. c) może być przywołana jedynie przez osobę uprawnioną do prawa z rejestracji wzoru zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego.

4. Podstawy prawne przewidziane w ust. 1 lit. d) oraz w ust. 2 lit. a) i b) mogą być powoływane jedynie przez wnioskodawcę lub osobę, której przysługuje przeciwne prawo.

5. Podstawa prawna przewidziana w ust. 2 lit. c) może być przywołana jedynie przez osobę lub jednostkę, której dotyczy użycie.

6. Ustępy 4 i 5 pozostają bez uszczerbku dla swobody Państw Członkowskich w zapewnianiu, że podstawy przewidziane w ust. 1 lit. d) i ust. 2 lit. c) mogą być przywołane przez kompetentne władze Państw Członkowskich z ich inicjatywy.

7. W przypadku gdy dla wzoru odmówiono rejestracji lub rejestracja wzoru została unieważniona zgodnie z ust. 1 lit. b) lub ust. 2, wzór może być zarejestrowany lub rejestracja może zostać zachowana w zmienionej formie, jeśli w tej formie spełnia warunki ochrony i zachowana jest tożsamość wzoru. Rejestracja lub zachowanie w zmienionej formie może zawierać rejestrację, której towarzyszy częściowe zrzeczenie się prawa lub wpisanie do rejestru wzorów orzeczenia sądowego o częściowej nieważności rejestracji wzoru.

8. Każde Państwo Członkowskie może postanowić, że w drodze odstępstwa od ust. 1–7 podstawy odmowy rejestracji lub unieważnienia, obowiązujące w tym państwie przed dniem wejścia w życie przepisów niezbędnych do wykonania niniejszej dyrektywy, są stosowane w stosunku do wniosków o rejestrację wzoru, które zostały sporządzone przed tą datą i prowadzących do rejestracji.

9. Nieważność prawa z rejestracji wzoru może być stwierdzona nawet po dacie wygaśnięcia prawa lub jego zrzeczenia się.