Artykuł 2

Do celów niniejszej dyrektywy:

a) zastosowanie mają definicje „odpadów”, „odpadów niebezpiecznych”, „odpadów innych niż niebezpieczne”, „odpadów komunalnych”, „wytwórcy odpadów”, „posiadacza odpadów”, „gospodarowania odpadami”, „selektywnej zbiórki”, „odzysku”, „przygotowania do ponownego użycia”, „recyklingu” i „unieszkodliwiania” określone w art. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE;

e) „odpady obojętne” oznaczają odpady, które nie podlegają żadnym poważniejszym fizycznym, chemicznym lub biologicznym transformacjom. Odpady obojętne nie rozpuszczają się, nie palą ani nie wchodzą w żadne inne reakcje chemiczne lub fizyczne, nie ulegają biodegradacji ani nie mają negatywnego wpływu na inną materię, z którą wchodzą w kontakt w sposób, który mógłby spowodować zanieczyszczenie środowiska lub zagrozić ludzkiemu zdrowiu. Całkowita zdolność do wymywania, zawartość substancji zanieczyszczających w odpadach oraz ekotoksyczność odcieku muszą być nieznaczne, w szczególności nie mogą stanowić zagrożenia dla jakości wód powierzchniowych i/lub gruntowych;

f) „składowisko podziemne” oznacza stałe miejsce składowania odpadów w głębokim wgłębieniu geologicznym, takim jak kopalnia soli lub potasu;

g) „składowisko odpadów” oznacza miejsce przeznaczone do usuwania odpadów na lub w ziemi, uwzględniające:

— wewnętrzne miejsca usuwania odpadów (np. składowisko odpadów, jeśli producent odpadów urządza samodzielne usuwanie odpadów w miejscu produkcji), oraz

— miejsce stałe (tzn. używane dłużej niż jeden rok), które wykorzystywane jest do czasowego magazynowania odpadów,

lecz z wyłączeniem:

— miejsc, gdzie wysypuje się odpady w celu ich przygotowania do dalszego transportu w celu odzysku, obróbki lub wywozu do innego miejsca, oraz

— składowania odpadów przed odzyskiem lub obróbką przez okres krótszy niż trzy lata jako zasadę ogólną, lub

— składowania odpadów przed ich zbytem przez okres krótszy niż jeden rok;

h) „obróbka” oznacza procesy fizyczne, cieplne, chemiczne lub biologiczne, włącznie z sortowaniem, które zmieniają właściwości odpadów w celu zredukowania ich objętości lub niebezpiecznych właściwości, ułatwiają obchodzenie się z nimi lub pomagają w odzysku;

i) „odciek” oznacza każdy płyn sączący się przez składowane odpady i wydzielany z lub zawarty w składowisku;

j) „gaz składowiskowy” oznacza wszystkie gazy wydzielające się ze składowanych odpadów;

k) „eluat” oznacza roztwór otrzymany w wyniku laboratoryjnego testu wymywania;

l) „podmiot zajmujący się składowiskiem” oznacza osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za składowisko odpadów, zgodnie z wewnętrznym prawodawstwem Państwa Członkowskiego, w którym składowisko jest zlokalizowane; osoba ta może ulec zmianie między fazą przygotowawczą i fazą poeksploatacyjnego nadzoru nad składowiskiem;

m) „odpady ulegające biodegradacji” oznaczają wszelkie odpady, które podlegają rozpadowi beztlenowemu lub tlenowemu, takie jak żywność lub odpady ogrodnicze, papier i tektura;

o) „wnioskodawca” to osoba, która składa na mocy niniejszej dyrektywy wniosek o wydanie zezwolenia na utworzenie składowiska odpadów;

p) „właściwe władze” oznaczają władze, które Państwo Członkowskie wyznacza jako odpowiedzialne za wykonywanie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy;

q) „odpady płynne” oznaczają wszelkie odpady w formie płynnej, włącznie ze ściekami, lecz z wyłączeniem odpadów ściekowych;

r) „osada odosobniona” oznacza osadę:

— w której liczba mieszkańców nie przekracza 500 osób na gminę miejską lub osadę, a gęstość zaludnienia nie przekracza pięć osób na kilometr kwadratowy, oraz

— w której odległość do najbliższej aglomeracji miejskiej z co najmniej 250 mieszkańcami na kilometr kwadratowy wynosi nie mniej niż 50 km lub która ma utrudniony dostęp drogowy do najbliższych aglomeracji z powodu trudnych warunków pogodowych podczas znacznej części roku.

Państwa członkowskie mogą zdecydować, że w regionach najbardziej oddalonych w rozumieniu art. 349 Traktatu będą stosować następującą definicję:

„osada odosobniona” oznacza osadę:

— w której liczba mieszkańców nie przekracza 2 000 osób na osadę, a gęstość zaludnienia nie przekracza pięciu osób na kilometr kwadratowy, lub w której liczba mieszkańców przekracza 2 000 , ale nie przekracza 5 000 mieszkańców na osadę, gęstość zaludnienia nie przekracza pięciu osób na kilometr kwadratowy, a ilość wytwarzanych odpadów nie przekracza 3 000 ton rocznie, oraz

— z której odległość do najbliższej aglomeracji miejskiej z co najmniej 250 mieszkańcami na kilometr kwadratowy wynosi nie mniej niż 100 km i brak jest połączenia drogowego.