Artykuł 2

Do celów niniejszej dyrektywy:

a) „pojazd”: oznacza każdy pojazd określony w art. 2 dyrektywy Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (

1

) oraz w art. 1 dyrektywy Rady 92/61/EWG z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów silnikowych (

2

);

b) „rejestracja”: oznacza administracyjne zezwolenie na wprowadzenie do użytku w ruchu drogowym pojazdu, dotyczące identyfikacji tego ostatniego i przyporządkowaniem mu numeru seryjnego, znanego jako numer rejestracyjny;

c) „świadectwo rejestracji”: oznacza dokument, który poświadcza, że pojazd jest zarejestrowany w Państwie Członkowskim;

d) „posiadacz świadectwa rejestracji”: oznacza osobę, na której nazwisko pojazd jest zarejestrowany;

e) „zatrzymanie”: oznacza ograniczony okres, w którym pojazd nie jest dopuszczony do ruchu drogowego przez państwo członkowskie, przy czym po upływie tego okresu – pod warunkiem że powód zatrzymania wygasł – możliwe jest ponowne uzyskanie dopuszczenia pojazdu do ruchu, bez konieczności nowego procesu rejestracji;

f) „wyrejestrowanie”: oznacza anulowanie wydanego przez państwo członkowskie dopuszczenia pojazdu do ruchu drogowego.