Załącznik I

I. MINIMALNE WŁAŚCIWOŚCI

1. Suszone śliwki muszą być zdrowej i uczciwej jakości handlowej i zdatne do dalszego przetwarzania.

2. Zawartość wilgoci w śliwkach suszonych musi wynosić najwyżej 23 %, z wyjątkiem owoców przeznaczonych do produkcji śliwek półsuszonych, których zawartość wilgoci musi wynosić w granicach od 30 do 35 %.

3. Suszone śliwki muszą być o rozmiarze odpowiadającym ilości poniżej 105 sztuk na 500 g, z wyjątkiem owoców przeznaczonych do produkcji śliwek półsuszonych, których rozmiar musi odpowiadać ilości poniżej 81 sztuk śliwek na 500 g wagi.

4. Owoce muszą być:

a) dobrze wysuszone, zdrowe, to znaczy wolne od pleśni, procesów gnicia, owadów żywych lub martwych i ich odchodów;

b) mięsiste, czyste i wolne od brudu,

c) wolne od obcych zapachów i smaków,

d) praktycznie wolne od uszkodzeń i odpadów.

II. TOLERANCJE

Dopuszczalne są następujące tolerancje:

1. Suszone śliwki przeznaczone do stosowania przemysłowego

a) 0,3 % wagi odpadów

b) 100 % owoców z nieznacznymi lub poważnymi uszkodzeniami

c) 10 % wagi owoców ze znacznymi uszkodzeniami

d) 5 % wagi owoców o rozmiarze odpowiadającym ilości 105 lub więcej sztuk śliwek na 500 g produktu.

2. Inne suszone śliwki

a) 0,2 % wagi odpadów

b) 0,5 % wagi owoców ze znacznymi uszkodzeniami

c) 7,5 % wagi owoców z poważnymi lub znacznymi uszkodzeniami

d) 15 % wagi owoców z uszkodzeniami.

III. USZKODZENIA

Uszkodzenia dzieli się na trzy kategorie:

— nieznaczne wady, które stanowią pomniejsze uszkodzenia skórki,

— poważne uszkodzenia, które stanowią głównie poważne uszkodzenia skórki,

— znaczne uszkodzenia, które polegają głównie na uszkodzeniu miąższu.

Niżej wymienione określenia stosuje się:

1. Nieznaczne wady

a) Pęknięcia lub szczeliny przy końcach owoców

Szczeliny w skórce o długości większej niż 10 mm, lecz mniejszej niż 15 mm przy końcu przeciwnym do otworu szypułki.

b) Drobne przebicia skórki

Zerwana, zniszczona lub brakująca skórka na powierzchni o długości równej lub mniejszej niż 7 mm, ale szerokości większej niż 3 mm, bez miąższu wypadającego przez uszkodzenie, lub na powierzchni o długości większej niż 7 mm i szerokości mniejszej niż 3 mm z miąższem widocznym przez uszkodzenia.

c) Uszkodzenia spowodowane gradobiciem na łącznej powierzchni o średnicy powyżej 3 mm

Blizny spowodowane przez gradobicie przy ich łącznej powierzchni o średnicy nieprzekraczającej 10 mm.

d) Szare plamy, przebarwienia lub strupki przy ich łącznej powierzchni o średnicy powyżej 6 mm

Uszkodzenia te polegają na twardym zgrubieniu skórki powodującym powstawanie plam o różnych kształtach, przy ich łącznej powierzchni o średnicy nieprzekraczającej 20 mm.

2. Poważne uszkodzenia

a) Uszkodzenia konsystencji

Są one zwykle skutkiem zbyt krótkiego dojrzewania i przejawiają się nieprawidłowym kolorem i miękkością miąższu, ze skórką z charakterystycznymi licznymi powierzchownymi zmarszczkami.

b) Pęknięcia będące skutkiem rozsadzenia

Pęknięcia niezwiązane z żadnym z końców owocu, spowodowane rozsadzeniem owocu, w następstwie czego w procesie gojenia powstają stwardniałe wypływy miąższu na długości przekraczającej 10 mm.

c) Pęknięcia przy końcu owocu

Pęknięcia u szczytu o długości przekraczającej 15 mm.

d) Przebicia

Przerwanie, zniszczenie lub brak skórki na powierzchni większej niż określona dla nieznacznych wad.

e) Owoc częściowo zgnieciony

Częściowo zgnieciony owoc, w sposób widoczny zniekształcone części owocu, z widocznym miąższem.

f) Uszkodzenia spowodowane gradobiciem

Uszkodzenia spowodowane gradobiciem, z bliznami na łącznej powierzchni o średnicy przekraczającej 10 mm.

g) Szare plamy, przebarwienia lub strupki

Grube twarde plamy na łącznej powierzchni o średnicy przekraczającej 20 mm.

h) Szczeliny

Szczeliny w skórce o długości powyżej 15 mm po stronie przeciwnej do otworu szypułki, przez które widoczna jest pestka owocu.

i) Deformacje spowodowane oparzeniami słonecznymi

Poważne deformacje spowodowane oparzeniami słonecznymi, skutkujące praktycznym brakiem miąższu na części jednej ze stron owocu, ze skórką przylegającą gładko do pestki.

3. Znaczne uszkodzenia

a) Owoc karmelowy

Owoc karmelowy wskutek nadmiernego gorąca, wykazujący bardzo ciemne przebarwienie miąższu lub luki między miąższem a pestką.

b) Owoc zaatakowany przez monilię

Owoc z jasnymi plamami wywołanymi przez atak monilii, związany z przesuszeniem, z uszkodzoną skórką.

c) Owoc zabrudzony ziemią

Owoc zabrudzony przez obecność ciał obcych (zwłaszcza ziemi), które można usunąć.

d) Owoc całkowicie zgnieciony

Całkowicie zgnieciony owoc lub jego część.

4. Odpady

Określenie „odpady” stosuje się do określenia każdego materiału, który nie może być, z uwagi na swoją naturę lub stan, oferowany do spożycia przez ludzi lub który, gdyby został zmieszany z owocami, niezależnie od ich ostatecznego przeznaczenia, mógłby:

— obniżyć utrzymanie jakości,

— pogorszyć ich wygląd,

— przenosić niepożądane smaki, zapachy i inne cechy.

Za „odpady” uważa się, co następuje:

a) Owoce pokryte aktywną pleśnią

Owoce pokryte pleśnią, która się rozprzestrzenia.

b) Owoce zaatakowane i wysuszone przez monilię

Poszczególne owoce bądź owoce ściśnięte lub sprasowane razem, których miąższ uległ zniszczeniu i wysuszeniu wskutek pełnego rozwinięcia się monilii.

c) Zgniłe owoce

Owoce, których przydatność do spożycia uległa pogorszeniu bądź zanikowi wskutek działania drobnoustrojów (drożdże, pleśnie, bakterie).

d) Owoce zaatakowane przez owady i pajęczaki

Owoce skażone obecnością żywych lub martwych owadów (owadów i pajęczaków w dowolnym stadium swego cyklu biologicznego) lub ich odchodów.

e) Owoce zabrudzone ziemią lub innymi składnikami gleby

f) Owoce poparzone

Owoce poparzone wskutek nadmiernego ciepła, wykazujące przerwy między miąższem i pestkami lub charakterystyczne nabrzmienie, nadające im kształt świeżych owoców.

g) Elementy obce

Poszczególne, niejadalne części owoców, takie jak pestki, części łodyg i skórki, oraz ciała obce lub elementy takie, jak liście, gałązki i inne części roślin, składniki gleby, takie jak ziemia i kamienie.

Część B: Minimalne wymogi jakości w odniesieniu do suchych śliwek

I. MINIMALNE WŁAŚCIWOŚCI.

1. Suche śliwki muszą być otrzymywane z suszonych śliwek o właściwościach wymienionych w części A.

2. Zawartość wilgoci w suchych śliwkach musi wynosić najwyżej 23 %, z wyjątkiem śliwek półsuszonych, których zawartość wilgoci musi wynosić w granicach od 30 do 35 %.

3. Partie suszonych śliwek muszą zostać sprawdzone przez przetwórcę w chwili dostarczenia ich do składów przetwórcy w obecności przedstawiciela organizacji producenckiej oraz muszą być posortowane według wielkości, chyba że są one przeznaczone do przetwórstwa.

4. Śliwki muszą być:

— w stanie nienaruszonym, zdrowe, mięsiste, czyste, wolne od pleśni, procesów gnicia i odpadów,

— praktycznie wolne od skaz zdolnych pogorszyć jakość lub wygląd produktu,

— wolne od owadów, żywych lub martwych, oraz ich odchodów,

— wolne od anormalnych zapachów i smaków,

— o rozmiarze odpowiadającym ilości mniej niż 105 sztuk owoców na 500 g produktu, z wyjątkiem śliwek półsuszonych, dla których ta ilość owoców musi wynosić mniej niż 81 sztuk na 500 g produktu.

II. TOLERANCJE

1. Do celów przemysłowych określone suche śliwki

a) 100 % owoców z nieznacznymi lub poważnymi uszkodzeniami

b) 10 % wagi owoców ze znacznymi uszkodzeniami

c) 5 % owoców o rozmiarze odpowiadającym ilości 105 lub więcej sztuk na 500 g produktu.

2. Śliwki półsuszone

a) 0,3 % wagi owoców ze znacznymi uszkodzeniami

b) 5 % wagi owoców z poważnymi lub znacznymi uszkodzeniami

c) 10 % wagi owoców z uszkodzeniami

3. Inne śliwki

a) 0,5 % wagi owoców ze znacznymi uszkodzeniami

b) 7,5 % wagi owoców z poważnymi lub znacznymi uszkodzeniami

c) 15 % wagi owoców z uszkodzeniami.

III. USZKODZENIA

Część A ma zastosowanie do określenia stopnia powagi uszkodzeń.