Artykuł 8

1. Państwa Członkowskie zapewniają utworzenie programów monitorowania stanu wód w celu ustalenia spójnego i całościowego przeglądu stanu wód w każdym obszarze dorzecza:

— dla wód powierzchniowych, programy takie obejmują:

i) objętość i poziom lub natężenie przepływu w zakresie stosownym dla stanu ekologicznego i chemicznego oraz potencjału ekologicznego; oraz

ii) stan ekologiczny i stan chemiczny oraz potencjał ekologiczny;

— dla wód podziemnych programy takie obejmują monitorowanie stanu chemicznego i ilościowego,

— dla obszarów chronionych powyższe programy są uzupełnione o specyfikacje zawarte w prawodawstwie wspólnotowym, na mocy którego wyznaczone zostały poszczególne obszary chronione.

2. Programy te zostają uruchomione najpóźniej w ciągu sześciu lat od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy, chyba że ustalono inaczej w odpowiednim prawodawstwie. Monitorowanie to jest zgodne z wymogami załącznika V.

3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych w celu określenia specyfikacji technicznych i znormalizowanych metod analizy i monitorowania stanu wód zgodnie z załącznikiem V, ustanawiania formatów sprawozdań zawierających dane z monitorowania i dane dotyczące stanu, przyjmowania wyników ćwiczenia interkalibracyjnego oraz ustalonych zgodnie z załącznikiem V sekcja 1.4.1 ppkt (ix) wartości klasyfikacji dla systemu monitorowania danego państwa członkowskiego oraz przyjmowania wskaźników postępu umożliwiających porównanie postępów dokonywanych przez państwa członkowskie w osiąganiu dobrego stanu lub potencjału części wód. Przy ustanawianiu formatu sprawozdań zawierających dane z monitorowania i dane dotyczące stanu Komisja może korzystać ze wsparcia technicznego i naukowego udzielanego przez Europejską Agencję Środowiska (EEA). Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21 ust. 2.

4. Państwa członkowskie zapewniają, aby dostępne i zwalidowane dane z monitorowania biologicznych elementów jakości w wodach powierzchniowych zebrane zgodnie z sekcją 1.3 załącznika V do niniejszej dyrektywy były udostępniane publicznie i EEA raz na trzy lata oraz by dostępne i zwalidowane dane z monitorowania chemicznych elementów jakości w wodach powierzchniowych i wodach podziemnych zebrane zgodnie z sekcjami 1.3 i 2.4 załącznika V do niniejszej dyrektywy były udostępniane publicznie i EEA co dwa lata drogą elektroniczną zgodnie z dyrektywami 2003/4/WE (

4

) i 2007/2/WE (

5

) Parlamentu Europejskiego i Rady oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1024 (

6

). W tym celu państwa członkowskie stosują formaty ustanowione zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu oraz mechanizmy zautomatyzowanej sprawozdawczości i dostarczania danych dostosowane do odpowiednich przepływów danych o stanie środowiska w ramach Systemu Informacji o Wodach w Europie.

5. EEA zapewnia regularne przetwarzanie i analizowanie informacji udostępnianych zgodnie z ust. 4 – za pośrednictwem odpowiednich portali unijnych – do ponownego wykorzystania przez Komisję i odpowiednie agencje unijne oraz w celu dostarczenia Komisji, państwom członkowskim i opinii publicznej obiektywnych, wiarygodnych i porównywalnych informacji, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 (

7

).

6. Do dnia 11 listopada 2027 r. Komisja opublikuje sprawozdanie dotyczące możliwości ustanowienia, finansowania i funkcjonowania wspólnego unijnego ośrodka monitorowania.

Sprawozdanie uwzględnia, między innymi, następujące elementy:

a) dobrowolny charakter wykorzystywania takiego wspólnego ośrodka monitorowania;

b) zakres analiz, jakie taki ośrodek ma wykonywać, w tym zakres substancji i wskaźników, które mają być objęte, pochodzących z wykazów ustanowionych na podstawie niniejszej dyrektywy, dyrektywy 2006/118/WE oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/105/WE (

8

);

c) źródła finansowania takiego ośrodka, które mogą obejmować współfinansowanie unijne;

d) model operacyjny takiego ośrodka, przy uwzględnieniu zarówno opcji scentralizowanych, jak i zdecentralizowanych.

W ślad za sprawozdaniem Komisja przedstawi, w stosownych przypadkach, wniosek ustawodawczy dotyczący ustanowienia wspólnego unijnego ośrodka monitorowania.