Artykuł 3

1. Każdy producent istniejącej substancji czynnej, wprowadzonej do obrotu w celu stosowania w produktach biobójczych, identyfikuje tę substancję czynną przez przedłożenie Komisji informacji w sprawie substancji czynnej określonej w załączniku I, która ma zostać odebrana nie później niż w terminie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Wymóg ten nie ma zastosowania do istniejących substancji czynnych, które nie znajdują się już w obrocie po dniu 13 maja 2000 r. ani jako takie, ani w produktach biobójczych.

Każdy formulator produktów biobójczych może zidentyfikować istniejącą substancję czynną, zgodnie z akapitem pierwszym, z wyjątkiem wymagań określonych w pkt 5 i 6 załącznika I.

Przedkładając informacje, identyfikujący wykorzystuje specjalny pakiet oprogramowania udostępniony bezpłatnie przez Komisję.

Państwa Członkowskie mogą wymagać od identyfikujących posiadających swoją siedzibę na ich terytorium, aby jednocześnie przedkładali ich właściwym władzom te same informacje, które są przedkładane Komisji.

2. Każdy producent lub formulator, który powiadamia o istniejącej substancji czynnej zgodnie z art. 4, nie dokonuje oddzielnej identyfikacji tej substancji czynnej, zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

3. Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej dokument roboczy zawierający niepełny wykaz z przykładami możliwych istniejących substancji czynnych oraz udostępnia go także w formie wydruku u właściwych władz Państw Członkowskich najpóźniej do 30 dni po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.