Załącznik I

1. Zgodnie z normami MOP, przyjętymi przez 13. i 14. Międzynarodową Konferencję Statystyków Pracy (ICLS), do celów badania sondażowego siły roboczej Wspólnoty osoby bezrobotne to osoby w wieku od 15 do 74 roku życia, które:

a) pozostawały bez pracy podczas tygodnia referencyjnego, tj. nie były zatrudnione za wynagrodzeniem ani nie pracowały na własny rachunek (przez godzinę lub więcej);

b) są obecnie gotowe do podjęcia pracy, tj. były gotowe podjąć zatrudnienie za wynagrodzeniem lub pracę na własny rachunek

przed końcem dwóch tygodni następujących po tygodniu referencyjnym;

c) aktywnie szukały pracy, tj. podjęły konkretne czynności w ciągu czterotygodniowego okresu kończącego się tygodniem referencyjnym w celu poszukiwania zatrudnienia za wynagrodzeniem lub pracy na własny rachunek lub znalazły pracę, która miała rozpocząć się później, tj. w okresie co najwyżej następnych trzech miesięcy.

Do celów pkt 1 lit. c) za konkretne czynności uważa się:

— pozostawanie w kontakcie z publicznym urzędem pracy w celu znalezienia pracy niezależnie od tego, kto podjął inicjatywę (przedłużenie rejestracji jedynie z powodów administracyjnych nie jest czynnością aktywną),

— pozostawanie w kontakcie z agencją prywatną (agencja pracy tymczasowej, firma specjalizująca się w rekrutacji itp.) w celu znalezienia pracy,

— bezpośrednie zwracanie się do pracodawców,

— pytanie przyjaciół, krewnych, związków zawodowych itp. w celu znalezienia pracy,

— umieszczenie lub odpowiadanie na ogłoszenia dotyczące pracy,

— studiowanie ogłoszeń dotyczących pracy,

— poddanie się testowi lub egzaminowi rekrutacyjnemu lub odbycie rozmowy kwalifikacyjnej,

— poszukiwanie ziemi, lokalu lub sprzętu,

— składanie podań o zezwolenia, licencje lub środki finansowe.

2. Edukacja i szkolenie są uważane za sposoby poprawy zdolności zatrudniania, ale nie jako metody szukania pracy.

Osoby bez pracy uczące się lub szkolone są klasyfikowane jako bezrobotne tylko wtedy, gdy są „obecnie gotowe do podjęcia pracy” i „szukają pracy”, tak jak to zdefiniowano w pkt 1 lit. b) i c).

3. Osoby na przymusowym urlopie bezpłatnym są klasyfikowane jako bezrobotni, jeżeli nie otrzymują żadnego istotnego wynagrodzenia (istotne oznacza ≥ 50 %) od swojego pracodawcy oraz jeżeli są „gotowe do podjęcia pracy” i „szukają pracy”. Sytuacje takie są traktowane jako przypadek bezpłatnego urlopu z inicjatywy pracodawcy — włącznie z urlopem płaconym z budżetu rządowego lub przez fundusze (16-sty ICLS). Osoby na przymusowym urlopie bezpłatnym są jednakże klasyfikowane jako zatrudnione, jeżeli uzgodniono datę ich powrotu do pracy i jeżeli data ta przypada w okresie trzech miesięcy.

4. Poza sezonem pracownicy sezonowi nie mogą być uważani za mający formalny związek ze swoją pracą sezonową, ponieważ nie otrzymują w dalszym ciągu wynagrodzenia od swojego pracodawcy, pomimo iż mogą mieć zapewniony powrót do pracy. Jeżeli nie pracują poza sezonem, są kwalifikowani jako bezrobotni tylko jeżeli są „gotowi do podjęcia pracy” i „szukają pracy” tak jak to zdefiniowano w pkt 1 lit. b) i c).