Artykuł 5

1. Istnienie sytuacji masowego napływu wysiedleńców jest ustalane decyzją Rady, podjętą kwalifikowaną większością na wniosek Komisji, uwzględniający wszelkie propozycje Państw Członkowskich przedłożenia wniosku Radzie.

2. Wniosek Komisji zawiera przynajmniej:

a) opis konkretnej grupy osób, do których tymczasowa ochrona się będzie stosowana;

b) datę, od której tymczasowa ochrona stanie się skuteczna;

c) szacunkową ocenę skali migracji wysiedleńców.

3. Decyzja Rady skutkuje wprowadzeniem tymczasowej ochrony wysiedleńców, do których się ona odnosi, we wszystkich Państwach Członkowskich, zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy. Decyzja zawiera przynajmniej:

a) opis konkretnej grupy osób, do której stosuje się tymczasową ochronę;

b) datę, od której tymczasowa ochrona stanie się skuteczna;

c) informacje otrzymane od Państw Członkowskich w sprawie ich zdolności przyjęcia wysiedleńców;

d) informacje od Komisji, UNHCR oraz innych właściwych organizacji międzynarodowych.

4. Decyzja Rady opiera się na:

a) zbadaniu sytuacji i ocenie skali migracji wysiedleńców;

b) ocenie celowości ustanowienia tymczasowej ochrony, uwzględniając możliwości pomocy przewidzianej w nagłych wypadkach oraz działań na danym terenie,, a także oceny zawodności takich działań;

c) informacjach otrzymanych od Państw Członkowskich, Komisji, UNHCR oraz innych właściwych organizacji międzynarodowych.

5. Parlament Europejski jest informowany o decyzji Rady.