Załącznik

1. Cukier przemysłowy

Oczyszczona i skrystalizowana sacharoza, w dobrej, przyjętej w obrocie jakości, o następujących właściwościach:

a) polaryzacja

nie mniej niż 99,5°Z

b) zawartość cukru inwertowanego

nie więcej niż 0,1 % w masie

c) ubytek masy wskutek wysuszenia

nie większy niż 0,1 % masy.

2. Cukier lub cukier biały

Oczyszczona i skrystalizowana sacharoza, w dobrej, przyjętej w obrocie jakości, o następujących właściwościach:

a) polaryzacja

nie mniej niż 99,7oZ

b) zawartość cukru inwertowanego

nie więcej niż 0,04 % w masie

c) ubytek masy wskutek wysuszenia

nie większy niż 0,06 % masy

d) typ zabarwienia

nie więcej niż dziewięć punktów, ustalony zgodnie z lit. a) części B.

3. Cukier ekstra biały

Produkt posiadający właściwości określone w pkt 2 lit. a)–c), w odniesieniu do którego łączna liczba punktów oznaczonych zgodnie z przepisami części B nie przekracza ośmiu i nie wynosi więcej niż:

— cztery w odniesieniu do typu zabarwienia,

— sześć w odniesieniu do zawartości popiołu,

— trzy w odniesieniu do zabarwienia w roztworze.

4. Roztwór cukru (

8

)

Wodny roztwór sacharozy o następujących właściwościach:

a) masa sucha

nie mniej niż 62 % masy

b) zawartość cukru inwertowanego (stosunek fruktozy do

glukozy : 1,0 ± 0, 2)

nie więcej niż 3 % masy suchej

c) popiół konduktometryczny

nie więcej niż 0,1 % masy suchej, ustalony zgodnie z lit. b) części B

d) zabarwienie w roztworze

nie więcej niż 45 jednostek ICUMSA.

5. Roztwór cukru inwertowanego (8)

Roztwór wodny sacharozy, częściowo inwertowanej za pomocą hydrolizy, w którym ilość cukru inwertowanego nie jest przeważająca, o następujących właściwościach:

a) masa sucha

nie mniej niż 62 % masy

b) zawartość cukru inwertowanego przy stosunku fruktozy do

glukozy (1,0 ± 0, 1):

ponad 3 %, ale nie więcej niż 50 % masy suchej

c) popiół konduktometryczny

nie więcej niż 0,4 % w masie substancji suchej, oznaczony zgodnie z lit. b) części B.

6. Syrop z cukru inwertowanego (8)

Roztwór wodny — również skrystalizowany — sacharozy, która została częściowo inwertowana za pomocą hydrolizy, w którym zawartość cukru inwertowanego (współczynnik fruktozy do

glukozy 1,0 ± 0, 1) musi przekroczyć 50 % masy suchej, a poza tym musi spełniać wymogi ustanowione w pkt 5 lit. a) i c).

7. Syrop glukozowy

Oczyszczony i skoncentrowany roztwór wodny sacharydów odżywczych uzyskanych ze skrobi lub inuliny, o następujących właściwościach:

a) masa sucha

nie mniej niż 70 % masy

b) równoważnik

glukozy

nie mniej niż 20 % masy suchej i wyrażony jako D glukoza

c) popiół siarczanowy

nie więcej niż 1 % masy suchej.

8. Sproszkowany syrop glukozowy

Częściowo sproszkowany syrop glukozowy o zawartości substancji suchej w masie wynoszącej przynajmniej 93 %, który oprócz tego musi spełniać wymogi ustanowione w pkt 7 lit. b) i c).

9. Glukoza lub jednowodna glukoza

Oczyszczona i skrystalizowana D-glukoza, zawierająca jedną cząsteczkę wody krystalizacyjnej, o następujących właściwościach:

a) glukoza (D-glukoza)

nie mniej niż 99,5 % masy suchej

b) masa sucha

nie mniej niż 90 % masy

c) popiół siarczanowy

nie więcej niż 0,25 % masy suchej.

10. Glukoza lub bezwodna glukoza

Oczyszczona i skrystalizowana D-glukoza, niezawierająca wody krystalizacyjnej, o zawartości substancji suchej w masie wynoszącej 98 %, która oprócz tego musi spełniać wymogi ustanowione w pkt 9 lit. a) i c).

11. Fruktoza

Oczyszczona i skrystalizowana D-fruktoza, o następujących właściwościach:

zawartość fruktozy

minimum 98 %

zawartość glukozy

maksymalnie 0,5 %

ubytek masy wskutek wysuszenia

nie większy niż 0,5 % masy

popiół konduktometryczny

nie więcej niż 0,1 % masy, ustanowione zgodnie z lit. b) części B.

B. METODA OKREŚLANIA TYPU ZABARWIENIA, ZAWARTOŚCI POPIOŁU KONDUKTOMETRYCZNEGO I ZABARWIENIA W ROZTWORZE CUKRU (BIAŁEGO) ORAZ CUKRU EKSTRA BIAŁEGO OKREŚLONEGO W PKT 2 I 3 CZĘŚCI A

„Punkt” odpowiada:

a) w przypadku typu zabarwienia, 0,5 jednostki, według metody Instytutu Brunswick'a ds. Technologii Rolnictwa i Przemysłu Cukrowniczego, określonej w rozdziale A ust. 2 Załącznika do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1265/69 z dnia 1 lipca 1969 r. ustanawiającego metody określania jakości cukru skupowanego przez agencje skupu interwencyjnego (

9

);

b) w przypadku zawartości popiołu, 0,0018 %, według metody Międzynarodowej Komisji Jednolitych Metod Analityki Cukrowniczej (ICUMSA), określonej w rozdziale A ust. 1 Załącznika do rozporządzenia (EWG) nr 1265/69;

c) w przypadku zabarwienia w roztworze, 7,5 jednostkom, według metody ICUMSA, określonej w rozdziale A ust. 3 Załącznika do rozporządzenia (EWG) nr 1265/69.

(

1

) Dz.U. C 231 z 9.8.1996, str. 6.

(

2

) Dz.U. C279 z 1.10.1999, str. 90.

(

3

) Dz.U. C 56 z 24.2.1997, str. 20.

(

4

) Dz.U. L 356 z 27.12.1973, str. 71. Dyrektywa zmieniona Aktem Przystąpienia z 1985 r.

(

5

) Dz.U. L 51 z 25.2.1980, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 87/356/EWG (Dz.U. L 192 z 11.7.1987, str. 48).

(

6

) Dz.U. L 109 z 6.5.2000, str. 29.

(

7

) Dz.U. 184 z 7.7.1999, str. 23.

(

8

) Oznaczenie „biały” jest zastrzeżone dla:

a) roztworu cukru, gdy zabarwienie w roztworze nie przekracza 25 jednostek ICUMSA ustalonych zgodnie z metodą określoną w lit. c) części B;

b) roztworu z cukru inwertowanego lub syropu cukru inwertowanego, którego:

(

9

) Dz.U. L 163 z 1.7.1969, str. 1.