Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie (WE) nr 2558/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. azmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2223/96 w odniesieniu do przeklasyfikowania rozliczeń w ramach umów swapowych i kontraktów terminowych na stopę procentowąTekst mający znaczenie dla EOG.

Załącznik

W mocy

W załączniku A do rozporządzenia Rady (WE) nr 2223/96 wprowadza się następujące zmiany:

1. W rozdziale 4 ppkt 4.47 otrzymuje brzmienie:

"4.47. Żadna płatność wynikająca z jakiejkolwiek umowy swapowej nie będzie uznawana jako rozliczenie z tytułu odsetek i rejestrowana jako dochód majątkowy. (Patrz ppkt 5.67. lit. d) i ppkt 5 139. lit. c) odnoszące się do finansowych instrumentów pochodnych).

Podobnie transakcje w ramach kontraktów terminowych na stopę procentową nie mogą być rejestrowane jako dochód majątkowy (Patrz ppkt 5.67. lit. e))."

2.a)b) W rozdziale 5:

w ppkt 5.67 lit. d) i e) otrzymują brzmienie:

"d) umowy swapowe jedynie pod warunkiem że mają wartość rynkową z uwagi na swoją zbywalność lub możliwość kompensaty. Umowy swapowe są umowami między dwoma stronami mającymi na celu wymianę, w danym okresie oraz zgodnie z wcześniej ustanowionymi zasadami, strumieni płatności w takich samych kwotach zadłużenia. Najczęstszymi odmianami są swapy procentowe oraz swapy walutowe (również nazywane swapami podwójnymi). Swapy procentowe polegają na wymianie różnych płatności z tytułu odsetek, tj. wymianie stopy stałej na stopę zmienną, dwóch różnych stóp zmiennych, stopy stałej w jednej walucie na stopę zmienną w drugiej itd. Swapy walutowe (włączając wszystkie transakcje terminowe typu "forward") są transakcjami w walutach obcych przy stosowaniu wcześniej uzgodnionego kursu wymiany. Swapy walutowe polegają na wymianie określonych kwot w dwóch różnych walutach z późniejszymi spłatami, obejmującymi zarówno strumienie odsetek i spłaty kapitału w danym okresie zgodnie z wcześniej ustanowionymi zasadami. Żadna wynikająca stąd płatność nie jest ujmowana w systemie jako dochód z tytułu majątku, musi jednak być rejestrowana w pozycji finansowe instrumenty pochodne.

e) kontrakty terminowe na stopę procentową (FRA) jedynie pod warunkiem. że mają wartość rynkową z uwagi na swoją zbywalność lub możliwość kompensaty. Transakcje typu FRA są umowami, na mocy których dwie strony, w celu ochrony przed zmianami stóp procentowych, zgadzają się zapłacić odsetki w dniu rozliczenia w oparciu o umowną kwotę główną, która nigdy nie podlega wymianie. Płatności odnoszą się do różnicy między stopą ujętą w umowie, a stopą rynkową w momencie rozliczenia. Płatności te nie są ujmowane w systemie jako dochód majątkowy, muszą jednak być rejestrowane w pozycji finansowe instrumenty pochodne."

w ppkt 5 139. lit. c) i d) otrzymują brzmienie:

"c) jakiekolwiek bezpośrednie prowizje wypłacone lub otrzymane od brokerów lub pośredników z tytułu kontraktów opcyjnych, terminowych, swap lub innych instrumentów pochodnych są wykazywane jako płatności za usługi na odpowiednich rachunkach. Strony umowy swapowej nie są uznawane za świadczące sobie usługi, ale wszelkie płatności dla strony trzeciej z tytułu umowy swapowej powinny być traktowane jako płatności za usługę. W ramach umów swapowych, w których następuje wymiana kwot głównych, odpowiednie strumienie są rejestrowane jako transakcje dotyczące podstawowego instrumentu; strumienie innych płatności (wyłączając prowizje) są rejestrowane w pozycji finansowe instrumenty pochodne (F.34.). Jeżeli premia wypłacana sprzedawcy opcji może być uznana za zawierającą opłatę za usługę, w praktyce zazwyczaj nie jest możliwe wyróżnienie części płatności za usługę. Dlatego całą cenę należy rejestrować jako nabycie aktywu finansowego przez kupującego i jako pozycję w pasywach po stronie sprzedającego.

d) w przypadku gdy umowy swapowe obejmują wymianę kwot głównych, jak np. w przypadku swapów walutowych, początkowa wymiana jest rejestrowana jako transakcja wymiany podstawowego instrumentu, a nie jako transakcja finansowymi instrumentami pochodnymi (F.34). W przypadkach, gdy umowy nie obejmują wymiany kwot głównych, żadna z transakcji nie jest rejestrowana w momencie początkowym. W obu przypadkach pośrednio, w tym momencie powstaje finansowy instrument pochodny z zerową wartością początkową. Następnie, wartość kontaktu swapowego będzie równała się:

1. dla kwot głównych, bieżącej wartości rynkowej różnicy między oczekiwanymi, przyszłymi wartościami rynkowymi, które mają zostać poddane ponownej wymianie a kwotami określonymi w umowie;

2. dla innych płatności, bieżącej wartości rynkowej przyszłych strumieni określonych w umowie;

Zmiany wartości instrumentu pochodnego w czasie należy rejestrować na rachunku przeszacowania.

Późniejsza ponowna wymiana kwoty głównej odbywa się na warunkach umowy swapowej i może oznaczać, iż aktywa finansowe będą wymieniane według ceny innej niż cena rynkowa takich aktywów. Płatności wyrównawcze między stronami umowy swapowej zostaną określone w umowie. Różnica między ceną rynkową a ceną transakcji równa się wówczas wartości likwidacyjnej aktywów/pasywów obowiązującej w danym dniu i jest rejestrowana jako transakcja instrumentami pochodnymi (F.34). Natomiast inne strumienie wynikające z umowy swapowej są rejestrowane jako transakcje finansowymi instrumentami pochodnymi dla kwot faktycznie wymienionych. Wszystkie transakcje finansowymi instrumentami pochodnymi muszą odpowiadać łącznym zyskom lub stratom wynikającym z przeszacowania w okresie trwania umowy swapowej. Ujęcie to jest analogiczne do procedury określonej w stosunku do opcji, które następują do momentu dostawy (patrz lit. a)).

W przypadku jednostki instytucjonalnej, umowa swapowa lub kontrakt terminowy na stopę procentową są rejestrowane w pozycji finansowe instrumenty pochodne po stronie aktywów, jeżeli wykazują wartość aktywu netto, dodatnie płatności netto powiększające wartość netto (i odwrotnie)."

3. Dodaje się załącznik V w brzmieniu:

"

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.