Artykuł 6

1. Art. 2 ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do udostępniania środków finansowych lub zasobów gospodarczych niezbędnych do zapewnienia terminowego dostarczania pomocy humanitarnej ani do wspierania innych działań służących zaspokojeniu podstawowych potrzeb ludzkich, w przypadku gdy takiej pomocy udzielają lub takie inne działania realizują:

a) Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ), w tym jej programy, fundusze oraz inne jednostki i organy, a także jej wyspecjalizowane agencje i powiązane organizacje;

b) organizacje międzynarodowe;

c) organizacje humanitarne posiadające status obserwatora w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ oraz członkowie tych organizacji humanitarnych;

d) dwustronnie lub wielostronnie finansowane organizacje pozarządowe uczestniczące w organizowanych przez ONZ programach pomocy humanitarnej, programach pomocy na rzecz uchodźców, innych apelach ONZ lub klastrach pomocy humanitarnej koordynowanych przez Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej;

e) organizacje i agencje, którym Unia wydała certyfikat partnerstwa humanitarnego lub które zostały certyfikowane lub uznane przez państwo członkowskie zgodnie z procedurami krajowymi;

f) wyspecjalizowane agencje państw członkowskich;

g) pracownicy, beneficjenci, jednostki zależne lub partnerzy wykonawczy podmiotów, o których mowa w lit. a)–f), w czasie i w zakresie, w jakim działają w takim charakterze.

2. Bez uszczerbku dla ust. 1 i na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 1 i 2 właściwe organy mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że przekazanie takich środków finansowych lub zasobów gospodarczych jest niezbędne do zapewnienia terminowego dostarczania pomocy humanitarnej lub do wspierania innych działań służących zaspokojeniu podstawowych potrzeb ludzkich.

3. W przypadku gdy odpowiedni właściwy organ nie wyda decyzji odmownej, nie zażąda udzielenia informacji ani nie zawiadomi o przedłużeniu terminu w ciągu pięciu dni roboczych od dnia wpłynięcia wniosku o udzielenie zezwolenia na podstawie ust. 2, uznaje się, że zezwolenie zostało udzielone.

4. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 2 w terminie czterech tygodni od jego udzielenia.

5. Ust. 1 i 2 poddawane są przeglądowi nie rzadziej niż co 24 miesiące lub na pilny wniosek złożony przez państwo członkowskie, Wysokiego Przedstawiciela do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa lub Komisję w związku z zasadniczą zmianą okoliczności.

6. Ust. 1 stosuje się do dnia 22 lutego 2027 r.