Artykuł 13

1. Państwa Członkowskie zapewnią wyjaśnienie wszelkich wątpliwości, jakie powstaną po zatwierdzeniu odmiany, odnośnie do oszacowania jej odrębności lub jej nazwy w czasie zatwierdzania.

2. Jeżeli po zatwierdzeniu odmiany zostanie ustalone, że warunek odnośnie do odrębności w znaczeniu art. 5 nie był w czasie zatwierdzania spełniony, zatwierdzenie zastąpi się inną decyzją lub tam, gdzie to właściwe, odwołaniem, które jest zgodne z niniejszą dyrektywą.

Zgodnie z tą inną decyzją dana odmiana, począwszy od daty jej początkowej kwalifikacji, nie będzie uznawana za odmianę znaną we Wspólnocie w znaczeniu art. 5 ust. 1.

3. Jeżeli po zatwierdzeniu odmiany zostanie ustalone, że nazwa tej odmiany w rozumieniu art. 9 nie nadawała się do kwalifikacji w momencie zatwierdzania, nazwa zostanie przyjęta w sposób, który będzie zgodny z niniejszą dyrektywą. Państwa Członkowskie mogą zezwolić na tymczasowe stosowanie poprzedniej nazwy jako nazwy dodatkowej. Szczegółowe uzgodnienia zgodnie, z którymi można stosować poprzednią nazwę w charakterze nazwy dodatkowej, mogą zostać ustanowione zgodnie z procedurą wymienioną w art. 23 ust. 2.

4. Zgodnie z procedurą wymienioną w art. 23 ust. 2 można ustalić zasady stosowania ust. 1 i 2.