Artykuł 9

1. Każde Państwo Członkowskie zadba o oficjalną publikację katalogu odmian zatwierdzonych na terytorium tego państwa i nazwisko osoby lub nazwiska osób odpowiedzialnych za zachowanie danej odmiany w państwie. Jeżeli za zachowanie odmiany odpowiada kilka osób, nie ma potrzeby publikowania ich nazwisk. Jeżeli nie publikuje się nazwisk, w katalogu należy podać władzę dysponującą listą nazwisk osób odpowiedzialnych za zachowanie uprawy.

2. Państwa Członkowskie podczas zatwierdzania zapewnią, w możliwie największym stopniu, by odmiana była znana we wszystkich Państwach Członkowskich pod tą samą nazwą.

Jeżeli wiadomo, że materiał siewny lub materiał rozmnożeniowy danej odmiany są sprzedawane w innym kraju pod inną nazwą, należy tę nazwę także wskazać w katalogu.

3. Uwzględniając dostępne informacje, Państwa Członkowskie zapewnią także, by odmiana, którą trudno odróżnić:

— od odmiany wcześniej zatwierdzonej w zainteresowanym Państwie Członkowskim lub w innym Państwie Członkowskim, lub

— od innej odmiany, która została oceniona pod względem odrębności, trwałości i wyrównania, zgodnie z zasadami niniejszej dyrektywy, która jednak nie jest odmianą znaną we Wspólnocie w znaczeniu art. 5 ust. 1,

nosiła nazwę tej odmiany. Ten przepis nie ma zastosowania, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że nazwa mogłaby wprowadzać w błąd lub powodować nieporozumienia, odnośnie do odmiany, o której mowa, lub jeżeli zgodnie ze wszystkimi przepisami zainteresowanego Państwa Członkowskiego, rządzącymi nazwami odmian, inne fakty zapobiegają jej wykorzystaniu lub jeżeli prawa stron trzecich utrudniają swobodne wykorzystanie tej nazwy w związku z odmianą, o której mowa.

4. Państwa Członkowskie zbiorą akta dotyczące każdej zatwierdzonej odmiany, zawierające opis danej odmiany i jasne podsumowanie wszystkich faktów, na których oparto zatwierdzenie. Opis odmian dotyczy roślin hodowanych bezpośrednio z materiału siewnego i młodych roślin z kategorii „kwalifikowany materiał siewny i rozmnożeniowy”.

5. Państwa Członkowskie dopilnują, by genetycznie zmodyfikowane odmiany, które zostały zatwierdzone, były wyraźnie opisane jako takie w katalogu odmian. Dopilnują także, aby każda osoba sprzedająca taką odmianę wyraźnie informowała w swoim katalogu, że dana odmiana jest genetycznie zmodyfikowana.

6. Jeżeli idzie o nadawanie odmianom właściwych nazw, ma zastosowanie art. 63 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (

14

).

Szczegółowe przepisy wykonawcze odnośnie do nadawania odmianom właściwych nazw można przyjąć zgodnie z procedurą określoną w art. 23 ust. 2.