Załącznik I

A. Uprawa

1. Poprzednia uprawa na polu nie może być niezgodna z wymaganiami dotyczącymi uprawy materiału siewnego odmiany Beta vulgaris, a pole musi być wolne od roślin pojawiających się samorzutnie w miejscach poprzedniej uprawy.

2. Uprawa posiada dostateczną tożsamość i czystość odmiany.

3. Producent materiału siewnego udostępni do badania urzędowi kwalifikującemu wszystkie rozmnożenia danej odmiany materiału siewnego.

4. W przypadku kwalifikowanego materiału siewnego wszelkich kategorii przeprowadza się co najmniej jedną ocenę polową, urzędową lub pod urzędowym nadzorem, a dla elitarnego materiału siewnego, co najmniej dwie urzędowe oceny polowe, jedną dla materiału sadzeniowego, drugą dla nasienników.

5. Uprawa jest prowadzona w taki sposób i jest w takim stadium rozwojowym, aby istniała możliwość odpowiedniego sprawdzenia tożsamości i czystości odmianowej.

5a. W przypadku gdy po wprowadzeniu w życie pkt 2–5 nadal istnieją wątpliwości co do tożsamości odmianowej materiału siewnego, organ zajmujący się kwalifikacją może w celu zbadania tej tożsamości zastosować uznaną międzynarodowo i odtwarzalną technikę biochemiczną lub molekularną, zgodnie z mającymi zastosowanie normami międzynarodowymi.

6. Minimalna odległość od innych upraw wynosi:

Uprawa

Minimalna odległość

1. Dla elitarnego materiału siewnego:

— od jakichkolwiek źródeł pyłku z rodzaju Beta

1 000 m

2. Dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego:

a) buraka cukrowego:

— od jakichkolwiek źródeł pyłku z rodzaju Beta niewymienionego poniżej

1 000 m

— właściwy zapylacz lub jeden z właściwych zapylaczy będący diploidem, od źródeł pyłku tetraploidalnych buraków cukrowych

600 m

— właściwy zapylacz będący wyłącznie tetraploidem, od źródeł pyłku z diploidalnych buraków cukrowych

600 m

— od źródeł pyłku, którego ploidalność buraków cukrowych nie jest znana

600 m

— właściwy zapylacz lub jeden z właściwych zapylaczy będący diploidem, od źródeł pyłku z diploidalnych buraków cukrowych

300 m

— właściwy zapylacz będący wyłącznie tetraploidem, od źródeł pyłku z tetraploidalnych buraków cukrowych

300 m

— pomiędzy dwoma plantacjami materiału siewnego buraka cukrowego, na których nie jest stosowana męska sterylność

300 m

b) buraka pastewnego:

— od jakichkolwiek źródeł pyłku z rodzaju Beta nie wymienionego poniżej

1 000 m

— właściwy zapylacz lub jeden z właściwych zapylaczy będący diploidem, od źródeł pyłku tetraploidalnych buraków pastewnych

600 m

— właściwy zapylacz będący wyłącznie tetraploidem, od źródeł pyłku z diploidalnych buraków pastewnych

600 m

— od źródeł pyłku, którego ploidalność buraków cukrowych nie jest znana

600 m

— właściwy zapylacz lub jeden z właściwych zapylaczy będący diploidem, od źródeł pyłku z diploidalnych buraków pastewnych

300 m

— właściwy zapylacz będący wyłącznie tetraploidem, od źródeł pyłku z tetraploidalnych buraków pastewnych

300 m

— pomiędzy dwoma plantacjami materiału siewnego buraka pastewnego, na których nie jest stosowana męska sterylność

300 m

Odległości tych można nie przestrzegać, jeśli istnieje wystarczająca ochrona przed wszelkim niepożądanym zapyleniem przez rośliny obce. Nie jest wymagana żadna izolacja między uprawami nasiennymi, jeśli wykorzystywany jest ten sam zapylacz.

Ploidalność nasieniodajnych i pylących składowych upraw nasiennych zostanie określona przy uwzględnieniu wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych, ujętego w dyrektywie 2002/53/WE lub krajowego katalogu odmian gatunków roślin, ustanowionego na mocy niniejszej dyrektywy. Jeżeli taka informacja nie jest podana dla żadnej odmiany, ploidalność należy uznać za nieznaną, a wobec tego wymagane jest zachowanie minimalnej odległości wynoszącej 600 metrów.

B. Materiał siewny

1. Materiał siewny posiada dostateczną tożsamość i czystość odmiany.

2. Porażenie chorobami, które obniża przydatność materiału siewnego, powinno być na możliwie jak najmniejszym poziomie.

3. Materiał siewny spełnia także następujące warunki:

a) Minimalna czystość analityczna (% wagowy) (1)

Minimalna zdolność kiełkowania (% kłębków lub czystych nasion)

Maksymalna zawartość wilgoci (% wagowy) (1)

aa) burak cukrowy

— nasiona jednokiełkowe

97

80

15

— nasiona do siewu punktowego

97

75

15

— nasiona wielokiełkowe odmian, których procent diploidów jest większy od 85 %

97

73

15

— pozostałe nasiona

97

68

15

bb) burak cukrowy

— nasiona wielokiełkowe odmian, których procent diploidów jest większy od 85 %, nasiona jednokiełkowe, nasiona do siewu punktowego

97

73

15

— pozostałe nasiona

97

68

15

Procent wagowy innych nasion nie przekracza 0,3.

(1) Z wyłączeniem, stosownie do przypadku, pestycydów granulowanych, zapraw nasiennych lub innych dodatków stałych.

b) warunki specjalne dla nasion jednokiełkowych oraz dla nasion do siewu punktowego:

aa) nasiona jednokiełkowe:

co najmniej 90 % kłębków kiełkujących daje pojedyncze siewki.

Procent kłębków dających trzy lub więcej siewek, obliczony na podstawie kłębków skiełkowanych, nie przekracza pięciu;

bb) nasiona buraka cukrowego do siewu punktowego:

co najmniej 70 % kiełkujących kłębków daje pojedyncze siewki. Procent kłębków dających trzy lub więcej siewek, obliczony na podstawie kłębków skiełkowanych, nie przekracza pięciu;

cc) nasiona buraka pastewnego do siewu punktowego:

w przypadku odmian, w których procent diploidów przekracza 85, co najmniej 58 % kiełkujących kłębków daje pojedyncze siewki. W przypadku pozostałych nasion, co najmniej 63 % kiełkujących kłębków daje pojedyncze siewki. Procent kłębków dających trzy lub więcej siewek, obliczony na podstawie kłębków skiełkowanych, nie przekracza pięciu;

dd) w przypadku materiału siewnego należącego do kategorii „elitarnego materiału siewnego”, procent wagowy substancji nieczynnych nie może przekraczać 1,0. W przypadku materiału siewnego należącego do kategorii „kwalifikowanego materiału siewnego”, procent wagowy substancji nieczynnych nie może przekraczać 0,5. W przypadku nasion zaprawionych, należących do obu tych kategorii, sprawdzenia, czy spełnione są określone warunki dokonuje się na próbkach pobieranych zgodnie z art. 9 ust. 1 z nasion przetworzonych, częściowo obłuszczonych (gładzonych i śrutowanych), ale jeszcze nie zaprawionych, nie naruszając wymogu urzędowego badania minimalnej czystości analitycznej nasion zaprawionych;

c) inne warunki specjalne:

Państwa Członkowskie zastosują środki zapewniające, że materiał siewny buraka nie może być wprowadzany na obszary uznane za „wolne od rizomanii”, na mocy stosownej procedury przyjętej we Wspólnocie, chyba że procent wagowy substancji nieczynnych nie przekracza 0,5.