Dyrektywa Rady 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw
Artykuł 2
W mocy1. Dla celów niniejszej dyrektywy:
a) „obrót” oznacza sprzedaż, przechowywanie z zamiarem sprzedaży, oferowanie na sprzedaż oraz różnego rodzaju rozdysponowanie, dostawę lub przekazanie mające na celu handlowe wykorzystanie przez osoby trzecie, z wynagrodzeniem lub bez.
Obrotu materiałem siewnym niemającego na celu handlowego wykorzystania danej odmiany, jak na przykład następujących czynności, nie uważa się za obrót:
— dostarczenie materiału siewnego do urzędowych badania i organom kontrolnym,
— dostarczenie materiału siewnego usługodawcom w celu przetwarzania lub pakowania, z zastrzeżeniem, że dany usługodawca nie nabywa tytułu do dostarczonego w ten sposób materiału siewnego.
Dostarczenie materiału siewnego usługodawcom, pod pewnymi warunkami, w celu produkcji niektórych surowców rolniczych przeznaczonych do celów przemysłowych lub do rozmnożenia materiału siewnego do tegoż celu nie jest uważane za obrót, jeżeli usługodawca nie nabywa tytułu ani do materiału siewnego dostarczonego w ten sposób, ani do plonów. Dostawca materiału siewnego dostarcza organom kwalifikującym egzemplarz odpowiednich części umowy zawartej z usługodawcą, która zawiera odpowiednie normy i warunki, które spełnia obecnie dostarczony materiał siewny.
Warunki stosowania niniejszego przepisu zostaną ustalone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 46 ust. 2;
b) „warzywa” oznaczają rośliny następujących gatunków przeznaczone do produkcji rolniczej lub ogrodniczej, ale nieprzeznaczone do celów ozdobnych:
Allium cepa L.
— Grupa Cepa (cebula, szalotka echalion)
— Grupa Aggregatum (szalotka)
Allium fistulosum L. (cebula siedmiolatka (czosnek dęty))
— wszystkie odmiany
Allium porrum L. (por)
— wszystkie odmiany
Allium sativum L. (czosnek pospolity)
— wszystkie odmiany
Allium schoenoprasum L. (szczypiorek)
— wszystkie odmiany
Anthriscus cerefolium (L.) Hoffm. (trybula ogrodowa)
— wszystkie odmiany
Apium graveolens L.
— Grupa selera naciowego
— Grupa selera korzeniowego
Asparagus officinalis L. (szparag)
— wszystkie odmiany
Beta vulgaris L.
— Grupa buraka ćwikłowego
— Grupa buraka liściowego
Brassica oleracea L.
— Grupa jarmużu
— Grupa kalafiora
— Grupa Capitata (kapusta głowiasta czerwona i kapusta głowiasta biała)
— Grupa kapusty brukselskiej
— Grupa kalarepy
— Grupa kapusty włoskiej
— Grupa brokułów
— Grupa kapusty palmowej
— Grupa kapusty portugalskiej
Brassica rapa L.
— Grupa kapusty pekińskiej
— Grupa rzepy
Capsicum annuum L. (papryka)
— wszystkie odmiany
Cichorium endivia L. (endywia)
— wszystkie odmiany
Cichorium intybus L.
— Grupa cykorii sałatowej
— Grupa cykorii liściowej
— Grupa cykorii korzeniowej
Citrullus lanatus (Thunb.) Matsum. et Nakai (arbuz (kawon))
— wszystkie odmiany
Cucumis melo L. (melon)
— wszystkie odmiany
Cucumis sativus L.
— Grupa ogórka sałatkowego
— Grupa ogórka konserwowego
Cucurbita maxima Duchesne (dynia olbrzymia)
— wszystkie odmiany
Cucurbita pepo L. (dynia zwyczajna, w tym dojrzała dynia i patison, lub cukinia, w tym niedojrzały patison)
— wszystkie odmiany
Cynara cardunculus L.
— Grupa karczocha zwyczajnego
— Grupa karczocha hiszpańskiego (karda)
Daucus carota L. (marchew jadalna i marchew pastewna)
— wszystkie odmiany
Foeniculum vulgare Mill. (koper włoski (fenkuł))
— Grupa Azoricum
Lactuca sativa L. (sałata)
— wszystkie odmiany
Solanum lycopersicum L. (pomidor)
— wszystkie odmiany
Petroselinum crispum (Mill.) Nyman ex A. W. Hill
— Grupa pietruszki naciowej
— Grupa pietruszki korzeniowej
Phaseolus coccineus L. (fasola wielokwiatowa)
— wszystkie odmiany
Phaseolus vulgaris L.
— Grupa fasoli zwykłej karłowej
— Grupa fasoli zwykłej tycznej
Pisum sativum L.
— Grupa grochu siewnego łuskowego – gładkiego
— Grupa grochu siewnego łuskowego – pomarszczonego
— Grupa grochu siewnego cukrowego
Raphanus sativus L.
— Grupa rzodkiewki
— Grupa rzodkwi czarnej
Rheum rhabarbarum L. (rabarbar)
— wszystkie odmiany
Scorzonera hispanica L. (skorzonera (wężymord))
— wszystkie odmiany
Solanum melongena L. (bakłażan (oberżyna))
— wszystkie odmiany
Spinacia oleracea L. (szpinak)
— wszystkie odmiany
Valerianella locusta (L.) Laterr. (roszpunka warzywna)
— wszystkie odmiany
Vicia faba L. (bób)
— wszystkie odmiany
Zea mays L.
— Grupa kukurydzy cukrowej
— Grupa kukurydzy pękającej
Wszystkie mieszańce gatunków i grup wymienionych powyżej.
c) „elitarny materiał siewny”: oznacza materiał siewny
i) wyprodukowany pod nadzorem hodowcy, zgodnie z przyjętą praktyką zachowania danej odmiany;
ii) przeznaczony do produkcji materiału siewnego kategorii „kwalifikowany materiał siewny”;
iii) który, z zastrzeżeniem przepisów art. 22, spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego; i
(iv) który w trakcie urzędowego badania lub w przypadku warunków określonych w załączniku II, w trakcie urzędowego badania lub w trakcie badania przeprowadzonego pod nadzorem urzędowym został uznany za spełniający warunki określone w pkt. i), ii) i iii).
d) „kwalifikowany materiał siewny”: oznacza materiał siewny
i) wyprodukowany bezpośrednio z elitarnego materiału siewnego lub, na wniosek hodowcy, z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny, który spełnia, co zostało stwierdzone w wyniku urzędowego badania, warunki ustanowione w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego;
ii) przeznaczony głównie do produkcji warzyw;
iii) który, z zastrzeżeniem przepisów art. 22 lit. b), spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla kwalifikowanego materiału siewnego;
(iv) który w trakcie urzędowego badania lub w trakcie badania przeprowadzonego pod nadzorem urzędowym został uznany za spełniający warunki określone w pkt. i), ii) oraz iii).
v) który, z zastrzeżeniem późniejszego urzędowego badania, ma tożsamość odmianową i czystość odmianową;
e) „standardowy materiał siewny”: oznacza materiał siewny
i) który ma wystarczającą tożsamość odmianową i czystość odmianową;
ii) który jest przeznaczony głównie do produkcji warzyw;
iii) który spełnia warunki ustanowione w załączniku II; i
iv) który, z zastrzeżeniem późniejszego urzędowego badania, potwierdzi swoją tożsamość odmianową i czystość odmianową;
f) „urzędowe środki”: oznacza środki przyjęte
i) przez władze państwa; lub
ii) przez dowolną osobę prawną podlegającą prawu publicznemu lub prawu prywatnemu, działającą w imieniu państwa; lub
iii) w przypadku działań pomocniczych, również będących pod kontrolą państwa, przez dowolną osobę fizyczną w tym celu należycie zaprzysiężoną;
pod warunkiem że osoby wymienione w pkt ii) oraz iii) nie czerpią z tych środków żadnych prywatnych korzyści;
g) „małe opakowania WE”: oznacza opakowania zawierające materiał siewny do maksymalnej masy netto
i) 5 kg dla roślin strączkowych;
ii) 500 g dla cebuli, trybulki, buraków lub buraków ćwikłowych, czerwonych buraków, rzepy, arbuzów, bani, dyni, marchwi, rzodkiewek, skorzonery lub czarnej salsefii, szpinaku, roszpunki jadalnej;
iii) 100 g dla wszystkich pozostałych gatunków warzyw.
2. Wprowadzenie zmian do wykazu gatunków określonych w ust. 1 lit. b) nastąpi zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 46 ust. 2.
3. Określanie i definiowanie różnych rodzajów odmian, włącznie ze składnikami, może być dokonane zgodnie z procedurą ustaloną w art. 46 ust. 2.
4. W przypadku przeprowadzania badań pod nadzorem urzędowym, określonym w ust. 1 lit. c) pkt. iv) oraz ust. 1 lit. d) pkt. iv) należy spełnić następujące wymagania:
A.
Inspekcja polowa
a) Inspektorzy:
i) posiadają niezbędne kwalifikacje techniczne,
ii) nie czerpią żadnych osobistych korzyści w związku z prowadzeniem inspekcji,
iii) posiadają urzędową licencję wydaną przez organ zajmujący się kwalifikacją materiału siewnego zainteresowanego Państwa Członkowskiego, a taka licencja zawiera albo zaprzysiężenie, albo pisemne oświadczenie złożone przez inspektora, w którym zobowiązuje się on do przestrzegania zasad przeprowadzania urzędowych badań,
iv) przeprowadzają inspekcje pod urzędowym nadzorem, zgodnie z zasadami stosującymi się do urzędowych inspekcji.
b) Uprawa nasienna, która ma być poddana inspekcji, prowadzona jest z materiału siewnego poddanego urzędowej kontroli a posteriori, której wyniki były zadawalające.
c) Część upraw nasiennych jest sprawdzana przez urzędowych inspektorów. Część ta wynosi co najmniej 5 %.
d) Część próbek z partii materiału siewnego z upraw materiału siewnego pobierana jest do urzędowej kontroli a posteriori oraz, w stosownym przypadku, w celu przeprowadzenia badań laboratoryjnych tożsamości i czystości odmianowej materiału siewnego.
e) Państwo Członkowskie określa reguły w sprawie kar stosujących się do naruszeń zasad krajowych przyjętych stosownie do niniejszej dyrektywy, rządzących badaniami prowadzonymi pod nadzorem urzędowym. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Kary mogą polegać między innymi na cofnięciu licencji, o której mowa w lit. a) pkt. iii), jeżeli zostanie stwierdzone, że urzędowo licencjonowani inspektorzy celowo lub przez zaniedbanie naruszają zasady przeprowadzania urzędowych badań. Gdy zaistnieją takie okoliczności, Państwa Członkowskie zapewniają anulowanie każdej kwalifikacji badanego materiału siewnego, chyba że zostanie dowiedzione, że jednak materiał siewny spełnia wszelkie stawiane mu wymagania.
B.
Badanie materiału siewnego
a) Badanie materiału siewnego przeprowadzane będzie przez laboratoria badające materiał siewny, które zostały upoważnione do tego celu przez organ zajmujący się kwalifikacją materiału siewnego danego Państwa Członkowskiego zgodnie z warunkami wymienionymi w lit. b)–d).
b) Laboratorium badające materiał siewny posiada kierownika ds. materiału siewnego, który jest bezpośrednio odpowiedzialny za techniczne działanie laboratorium i posiada niezbędne kwalifikacje do technicznego zarządzania laboratorium badającym materiał siewny.
Analitycy laboratorium ds. materiału siewnego posiadają niezbędne kwalifikacje techniczne, nabyte podczas kursów szkoleniowych zorganizowanych na warunkach obowiązujących wobec urzędowych analityków materiału siewnego potwierdzone w drodze urzędowych egzaminów.
Laboratorium prowadzone jest w pomieszczeniach i z wyposażeniem urzędowo zatwierdzonym przez właściwy organ zajmujący się kwalifikacją materiału siewnego za wystarczające do celów badania materiału siewnego, w zakresie upoważnienia.
Badanie materiału siewnego przeprowadzane jest zgodnie z aktualnymi metodami międzynarodowymi.
c) Laboratorium badające materiał siewny jest:
i) laboratorium niezależnym,
lub
ii) laboratorium należącym do przedsiębiorstwa nasiennego.
W przypadku określonym w pkt. ii) laboratorium może przeprowadzać badanie materiału siewnego wyłącznie na partiach materiału siewnego wyprodukowanych przez przedsiębiorstwo nasienne, do którego należy, jeżeli nie zostało to uzgodnione inaczej między przedsiębiorstwem nasiennym, do którego należy, osobą ubiegającą się o kwalifikację i właściwy organ zajmujący się kwalifikacją materiału siewnego.
d) Badanie materiału siewnego wykonywane przez laboratorium badające materiał siewny podlega odpowiedniemu nadzorowi organu zajmującego się kwalifikacją materiału siewnego.
e) Do celów nadzoru określonego w lit. d), część partii materiału siewnego zgłoszonych do urzędowej kwalifikacji poddana jest badaniu kontrolnemu w drodze urzędowego badania materiału siewnego. Część ta jest co do zasady możliwie najbardziej równomiernie rozprowadzona wśród osób fizycznych i prawnych zgłaszających materiał siewny do kwalifikacji i zgłoszonych gatunków, ale może być również ukierunkowana na usunięcie szczególnych wątpliwości. Część ta wynosi co najmniej 5 %.
f) Państwo Członkowskie określa reguły w sprawie sankcji stosujących się do naruszeń zasad krajowych przyjętych stosownie do niniejszej dyrektywy, rządzących badaniami prowadzonymi pod nadzorem urzędowym. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Kary mogą polegać na cofnięciu upoważnień, o których mowa w lit. a), jeżeli zostanie stwierdzone, że urzędowo upoważnione laboratoria badające materiał siewny celowo lub przez zaniedbanie naruszają zasady przeprowadzania urzędowych badań. Gdy zaistnieją takie okoliczności, Państwa Członkowskie zapewniają anulowanie każdej kwalifikacji badanego materiału siewnego, chyba że zostanie dowiedzione, że jednak materiał siewny spełnia wszelkie stawiane mu wymagania.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.