Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG
Artykuł 3
W mocyDefinicje
Do celów niniejszej dyrektywy:
a) „Odpowiednie dokumenty międzynarodowe” oznaczają następujące dokumenty w ich aktualnym brzmieniu:
— MARPOL oznacza Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki z 1973 r. oraz Protokół z 1978 r. do tej Konwencji,
— SOLAS oznacza Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu, wraz z protokołami i poprawkami do tej Konwencji,
— Międzynarodowa konwencja o pomierzaniu pojemności statków z 1969 r.,
— Międzynarodowa konwencja dotycząca interwencji na morzu pełnym w razie zanieczyszczenia olejami z 1969 r. i Protokół z 1973 r. dotyczący interwencji na pełnym morzu w razie zanieczyszczenia morza substancjami innymi niż olej,
— Konwencja SAR oznacza Międzynarodową konwencję o poszukiwaniu i ratownictwie morskim z 1979 r.,
— Kodeks ISM oznacza Międzynarodowy kodeks zarządzania bezpieczną eksploatacją statków,
— Kodeks IMDG oznacza Międzynarodowy morski kodeks towarów niebezpiecznych,
— Kodeks IBC oznacza Międzynarodowy kodeks budowy i wyposażenia statków przewożących niebezpieczne chemikalia luzem,
— Kodeks IGC oznacza Międzynarodowy kodeks budowy i wyposażenia statków przewożących skroplone gazy luzem,
— Kodeks BC oznacza Kodeks IMO bezpiecznego postępowania dla stałych ładunków masowych,
— Kodeks INF oznacza Kodeks IMO bezpiecznego przewozu statkami napromieniowanego paliwa jądrowego, plutonu i wysokopromieniotwórczych odpadów w pojemnikach,
— Rezolucja IMO A.851(20) oznacza rezolucję Międzynarodowej Organizacji Morskiej 851(20) zatytułowaną „Zasady ogólne systemu powiadamiania i wymagań dotyczących powiadamiania przez statki, włączając wytyczne w sprawie powiadamiania o wypadkach statków przewożących towary niebezpieczne, substancje szkodliwe i/lub zanieczyszczające”;
— „rezolucja IMO A.917(22)” oznacza rezolucję Międzynarodowej Organizacji Morskiej 917(22) zatytułowaną „Wytyczne użytkowania na statkach systemu automatycznej identyfikacji statków (AIS)”, zmienioną rezolucją IMO A.956(23);
— „rezolucja IMO A.949(23)” oznacza rezolucję 949(23) Międzynarodowej Organizacji Morskiej zatytułowaną „Wytyczne w zakresie miejsc schronienia dla statków potrzebujących pomocy”;
— „rezolucja IMO A.950(23)” oznacza rezolucję 950(23) Międzynarodowej Organizacji Morskiej zatytułowaną „Służby asysty morskiej (MAS)”;
— „wytyczne IMO dotyczące sprawiedliwego traktowania marynarzy w przypadku wypadku morskiego” oznaczają wytyczne stanowiące załącznik do rezolucji LEG. 3(91) Komitetu Prawnego IMO z dnia 27 kwietnia 2006 r. zatwierdzonego przez Radę Administracyjną MOP na swojej 296 sesji w dniach 12–16 czerwca 2006 r.;
b) „operator” oznacza właściciela lub zarządzającego statkiem;
c) „agent” oznacza jakąkolwiek osobę zobowiązaną lub upoważnioną do przekazywania informacji w imieniu operatora statku;
d) „załadowca” oznacza jakąkolwiek osobę, przez którą lub w której imieniu, lub z której upoważnienia zawarto z przewoźnikiem umowę o przewóz towarów;
e) „przedsiębiorstwo” oznacza przedsiębiorstwo w rozumieniu prawidła 1 ust. 2 rozdziału IX Konwencji SOLAS;
f) „statek” oznacza jakikolwiek statek morski lub jednostkę pływającą po morzu;
g) „towary niebezpieczne” oznaczają:
— towary sklasyfikowane w Kodeksie IMDG,
— niebezpieczne substancje płynne wymienione w rozdziale 17 Kodeksu IBC,
— upłynnione gazy wymienione w rozdziale 19 Kodeksu IGC,
— stałe towary masowe wymienione w dodatku B do Kodeksu BC.
Do towarów niebezpiecznych należą również towary, do których przewozu zostały ustanowione odpowiednie warunki wstępne, zgodnie z ust. 1.1.3 Kodeksu IBC lub ust. 1.1.6 Kodeksu IGC;
h) „towary zanieczyszczające” oznaczają:
— oleje zdefiniowane w załączniku I do Konwencji MARPOL,
— trujące substancje płynne zdefiniowane w załączniku II do Konwencji MARPOL,
— szkodliwe substancje zdefiniowane w załączniku III do Konwencji MARPOL;
i) „jednostka transportująca ładunek” oznacza pojazd transportu drogowego, wagon transportu kolejowego, kontener towarowy, cysternę samochodową, wagon kolejowy lub przenośny zbiornik;
j) „adres” oznacza nazwę i określenie środków łączności jakich należy użyć w razie konieczności skontaktowania się z operatorem, agentem, władzą portową, właściwą władzą lub jakąkolwiek inną osobą upoważnioną lub organem władzy posiadającym szczegółowe informacje o ładunku na statku;
k) „właściwe władze” oznaczają władze i organizacje wyznaczone przez państwa członkowskie do wykonywania zadań zgodnie z niniejszą dyrektywą;
l) „władze portowe” oznaczają właściwe władze lub organizację wyznaczoną przez Państwa Członkowskie w każdym porcie, do otrzymywania i przekazywania informacji napływających na mocy niniejszej dyrektywy;
m) „miejsce schronienia” oznacza port, część portu lub inne osłonięte miejsce cumowania lub kotwiczenia lub jakiekolwiek inne, określone przez Państwo Członkowskie, miejsce schronienia, do którego kieruje się statki znajdujące się w niebezpieczeństwie;
n) „stacja nadbrzeżna” oznacza wszelkie następujące elementy, wyznaczone przez Państwa Członkowskie na mocy niniejszej dyrektywy: służby transportu morskiego; usytuowane na lądzie instalacje odpowiedzialne za obowiązkowy system informowania zatwierdzony przez IMO; lub organ odpowiedzialny za koordynację poszukiwania i akcje ratunkowe lub działania zmierzające do likwidacji zanieczyszczenia morza;
o) „system ruchu statków SRS” oznacza systemy, których zadaniem jest podnoszenie poziomu bezpieczeństwa i skuteczności transportu morskiego oraz ochrony środowiska, zdolne do oddziaływania na ruch na morzach i reagowania na sytuacje ruchu morskiego powstające w obszarze jego działania;
p) „system wyznaczania dróg morskich statków” oznacza każdy system jednej lub kilku dróg morskich lub środków wyznaczania dróg zmierzających do zredukowania ryzyka strat i ofiar; obejmuje on plan oddzielenia dróg, drogi dwukierunkowe, zalecane odległości, obszary zakazane dla żeglugi, strefy ruchu przybrzeżnego, drogi o ruchu okrężnym, strefy bezpieczeństwa i drogi pełnomorskie;
q) „statki zabytkowe” oznaczają wszelkiego rodzaju statki historyczne i ich repliki, w tym również statki przeznaczone do wspierania i promocji rzemiosł tradycyjnych i umiejętności żeglarskich, które służą zarówno jako żywe pomniki, użytkowane zgodnie z zasadami tradycyjnego żeglarstwa i tradycyjnych technik;
r) „ofiary” oznaczają ofiary zgodnie ze znaczeniem określonym w Kodeksie IMO dotyczącym dochodzeń w sprawach wypadków morskich i ofiar;
s) „SafeSeaNet” oznacza wspólnotowy system wymiany informacji morskiej opracowany przez Komisję we współpracy z państwami członkowskimi w celu zapewnienia wdrożenia prawodawstwa wspólnotowego;
t) „linia regularna” oznacza rejsy zorganizowane w sposób zapewniający połączenie pomiędzy dwoma lub więcej portami, zgodnie z opublikowanym rozkładem jazdy albo odbywających się z taką regularnością lub częstotliwością, która pozwala rozpoznać ich cykliczny charakter;
u) „statek rybacki” oznacza każdy statek posiadający wyposażenie do komercyjnej eksploatacji żywych zasobów wodnych;
v) „statek potrzebujący pomocy” oznacza, bez uszczerbku dla postanowień konwencji SAR dotyczącej ratowania osób, statek znajdujący się w sytuacji, która może doprowadzić do jego utraty lub powstania zagrożenia dla środowiska lub zagrożenia nawigacji;
w) „LRIT” oznacza system identyfikacji i śledzenia statków dalekiego zasięgu zgodnie z prawidłem SOLAS V/19-1.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.