Załącznik I

Obliczanie dodatkowych wymagań adekwatności kapitałowej podmiotów objętych regulacją, należących do konglomeratu finansowego określonych w art. 6 ust. 1 wykonuje się zgodnie z zasadami technicznymi oraz jedną z metod podanych w niniejszym załączniku.

Bez uszczerbku dla przepisów kolejnego akapitu Państwa Członkowskie umożliwiają swoim właściwym władzom, które przyjmują na siebie rolę koordynatora w odniesieniu do szczególnego konglomeratu finansowego, podejmowanie decyzji odnośnie do metody, jaką ten konglomerat finansowy powinien stosować, po konsultacji z innymi odpowiednimi właściwymi władzami oraz konglomeratem finansowym.

Państwa Członkowskie mogą wymagać dokonania obliczeń zgodnie z jedną, szczególną metodą spośród tych opisanych w niniejszym załączniku, jeżeli na czele konglomeratu finansowego stoi podmiot objęty regulacją, posiadający zezwolenie udzielone w tym Państwie Członkowskim. W przypadku gdy na czele konglomeratu finansowego nie stoi podmiot objęty regulacją w rozumieniu art. 1, Państwa Członkowskie udzielają zezwolenia na zastosowanie jakiejkolwiek z metod opisanych w niniejszym załączniku, z wyjątkiem przypadków, w których odpowiednie właściwe władze znajdują się w tym samym Państwie Członkowskim, kiedy to Państwo Członkowskie może wymagać stosowania jednej z metod.

I. Zasady techniczne

1. Zakres oraz forma obliczania dodatkowych wymagań adekwatności kapitałowej

Bez względu na stosowaną metodę, jeżeli podmiot jest przedsiębiorstwem zależnym i wykazuje deficyt wypłacalności lub, w przypadku podmiotu sektora finansowego nieobjętego regulacją, zakładany deficyt wypłacalności oraz całkowity deficyt wypłacalności przedsiębiorstwa zależnego musi zostać uwzględniony. Jeżeli w takim przypadku w opinii koordynatora odpowiedzialność przedsiębiorstwa dominującego posiadającego udziały w kapitale ogranicza się wyłącznie i niedwuznacznie do tego udziału w kapitale, koordynator może pozwolić na proporcjonalne uwzględnienie deficytu wypłacalności przedsiębiorstwa zależnego.

Jeżeli nie istnieją powiązania kapitałowe między podmiotami należącymi do konglomeratu finansowego, koordynator ustala, po konsultacji z innymi odpowiednimi właściwymi władzami, jaką proporcjonalną część udziału uwzględnić, mając na uwadze odpowiedzialność wynikającą z istniejącego stosunku.

2. Inne zasady techniczne

Bez względu na metodę zastosowaną do obliczenia dodatkowych wymagań adekwatności kapitałowej podmiotów objętych regulacją, należących do konglomeratu finansowego, ustanowioną w sekcji II niniejszego załącznika, koordynator oraz, w miarę potrzeby, inne zainteresowane właściwe władze, zapewniają, że stosuje się następujące zasady:

i) należy wyeliminować wielokrotne wykorzystanie elementów kwalifikujących się do obliczania funduszy własnych na poziomie konglomeratu finansowego (wielokrotne uruchamianie funduszy), jak również wszelkie niewłaściwe tworzenie kapitału własnego wewnątrz grupy; w celu zapewnienia wyeliminowania wielokrotnego uruchamiania funduszy oraz tworzenia kapitału własnego grupy właściwe władze stosują, przez analogię, odpowiednie zasady ustanowione we właściwych zasadach sektorowych;

ii) do czasu dalszej harmonizacji zasad sektorowych wymagania wypłacalności dotyczące różnych sektorów finansowych reprezentowanych w konglomeracie finansowym obejmują składniki funduszy własnych, zgodnie z odpowiednimi zasadami sektorowymi; jeżeli występuje deficyt funduszy własnych na poziomie konglomeratu finansowego, jedynie składniki funduszy własnych kwalifikujących się zgodnie z każdą zasadą sektorową (kapitał międzysektorowy) kwalifikuje się do sprawdzenia zgodności z dodatkowymi wymaganiami wypłacalności;

jeżeli zasady sektorowe przewidują limity w sprawie kwalifikowania niektórych instrumentów funduszy własnych, które kwalifikowałoby się jako kapitał międzysektorowy, limity te stosowałoby się mutatis mutandis przy obliczaniu funduszy własnych na poziomie konglomeratu finansowego;

podczas obliczania funduszy własnych na poziomie konglomeratu finansowego właściwe władze uwzględniają również skuteczność możliwości transferu oraz dostępność funduszy własnych między różnymi osobami prawnymi grupy, z uwagi na cele zasad adekwatności kapitałowej;

jeżeli w przypadku podmiotu sektora finansowego nieobjętego regulacją wymóg zakładanej wypłacalności oblicza się zgodnie z sekcją II niniejszego załącznika, wymóg zakładanej wypłacalności oznacza wymóg kapitałowy, który podmiot ten musiałby spełnić na mocy odpowiednich zasad sektorowych, gdyby był podmiotem objętym regulacją tego szczególnego sektora finansowego; w przypadku spółek zarządzania aktywami wymóg wypłacalności oznacza wymóg kapitałowy określony w art. 5a ust. 1 lit. a) dyrektywy 85/611/EWG; wymóg zakładanej wypłacalności finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej oblicza się zgodnie z zasadami sektorowymi najważniejszego sektora finansowego w konglomeracie finansowym.

II. Techniczne metody obliczania

Metoda 1: Metoda „konsolidacji rachunkowości”

Obliczanie dodatkowych wymagań adekwatności kapitałowej podmiotów objętych regulacją, należących do konglomeratu finansowego przeprowadza się na podstawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych.

Dodatkowe wymagania adekwatności kapitałowej oblicza się jako różnicę między:

i) funduszami własnymi konglomeratu finansowego, obliczanymi na podstawie skonsolidowanej pozycji w grupie; elementy kwalifikujące się to takie, które kwalifikują się zgodnie z odpowiednimi zasadami sektorowymi;

oraz

ii) sumą wymagań wypłacalności dla każdego poszczególnego sektora finansowego, reprezentowanego w grupie; wymagania wypłacalności dla każdego poszczególnego sektora finansowego oblicza się zgodnie z odpowiednimi zasadami sektorowymi.

Powoływane zasady sektorowe określono w szczególności w rozdziale 3 tytułu V dyrektywy 2000/12/WE w odniesieniu do instytucji kredytowych, 98/78/WE w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń, oraz 93/6/EWG w odniesieniu do instytucji kredytowych i przedsiębiorstw inwestycyjnych.

W przypadku podmiotów sektora finansowego nieobjętych regulacją, których nie objęto wspomnianymi powyżej obliczeniami sektorowego wymogu wypłacalności, należy obliczyć zakładany wymóg wypłacalności.

Różnica nie jest wartością ujemną.

Metoda 2: Metoda „odliczanie i agregacja”

Obliczanie dodatkowych wymagań adekwatności kapitałowej podmiotów objętych regulacją, należących do konglomeratu finansowego przeprowadzane jest na podstawie sprawozdań finansowych każdego z podmiotów grupy.

Dodatkowe wymagania adekwatności kapitałowej oblicza się jako różnicę między:

i) sumą funduszy własnych każdego objętego i nieobjętego regulacją i podmiotu sektora finansowego, należącego do konglomeratu finansowego; elementy kwalifikujące się to takie, które kwalifikują się zgodnie z odpowiednimi zasadami sektorowymi;

oraz

ii) sumą:

— wymagań wypłacalności dla każdego objętego i nieobjętego regulacją podmiotu sektora finansowego w grupie; wymagania wypłacalności oblicza się zgodnie z odpowiednimi zasadami sektorowymi; oraz

— wartości księgowej udziałów kapitałowych w innych podmiotach grupy.

W przypadku podmiotów sektora finansowego nieobjętych regulacją oblicza się wymóg zakładanej wypłacalności. Fundusze własne oraz wymagania wypłacalności uwzględnia się według ich proporcjonalnego udziału, jak określono w art. 6 ust. 4 oraz zgodnie z sekcją I niniejszego załącznika.

Różnica nie jest wartością ujemną.

Metoda 3: „Metoda łączona”

Właściwe organy mogą dopuścić łączenie metody 1 i metody 2.