Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2004/2002 z dnia 8 listopada 2002 r. dotyczące procedury oznaczania zawartości mięsa i tłuszczu w niektórych produktach z wieprzowiny
Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
Ważna informacja prawna
|
32002R2004
Dziennik Urzędowy L 308 , 09/11/2002 P. 0022 - 0024
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2004/2002
z dnia 8 listopada 2002 r.
dotyczące procedury oznaczania zawartości mięsa i tłuszczu w niektórych produktach z wieprzowiny
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [1], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1365/2000 [2], w szczególności jego art. 13 ust. 12,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej [3], zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 969/2002 [4], w szczególności jego art. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3846/87 z dnia 17 grudnia 1987 r. ustanawiające nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych [5], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1007/2002 [6], ustanawia, w oparciu o Nomenklaturę Scaloną, nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych.
(2) Przepisy są niezbędne celem zapewnienia jednolitego stosowania nomenklatury podanej w Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 3846/87 w sektorze wieprzowiny, w celu klasyfikacji produktów oznaczonych kodami 160241109110, 160241109130, 160242109110, 160242109130 oraz 160249199130.
(3) Istnieje konieczność ustanowienia procedury oznaczania procentowej zawartości mięsa i tłuszczu w masie.
(4) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1583/89 z dnia 7 czerwca 1989 r. dotyczące procedury oznaczania zawartości mięsa i tłuszczu w niektórych produktach z wieprzowiny [7] określa procedurę oznaczania procentowej zawartości mięsa i tłuszczu w masie. Jednakże opis produktów określonych w tym rozporządzeniu nie odpowiada już rzeczywistości i wobec tego powinien zostać zmieniony. Należy, korzystając z okazji w związku z wprowadzaniem tych zmian, zmodyfikować odpowiednie zasady i nowy tekst sformułować w oparciu o postanowienia artykułu 37 Traktatu, ponieważ tekst ten dotyczy wyłącznie jednolitego stosowania nomenklatury produktów rolnych do celów refundacji wywozowych.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny oraz Komitetu Kodeksu Celnego w odniesieniu do zagadnień wchodzących w zakres ich kompetencji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zawartość procentową mięsa i tłuszczu w masie produktów oznaczonych kodami 160241109110, 160241109130, 160242109110, 160242109130 oraz 160249199130 nomenklatury znajdującej się w Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 3846/87 ustala się zgodnie z procedurą opisaną w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Rozporządzenie (EWG) nr 1583/89 niniejszym traci moc.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do pozwoleń na wywóz obowiązujących od 18 listopada 2002 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąze w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 2002 r.
W imieniu Komisji
Franz Fischler
Członek Komisji
[1] Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 1.
[2] Dz.U. L 156 z 29.6.2000, str. 5.
[3] Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1.
[4] Dz.U. L 149 z 7.6.2002, str. 20.
[5] Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1.
[6] Dz.U. L 153 z 13.6.2002, str. 8.
[7] Dz.U. L 156 z 8.6.1989, str. 13.
--------------------------------------------------
Załącznik
PROCEDURA ANALITYCZNA
Zawartość mięsa i tłuszczu ustala się w następujący sposób:
1. Metody analityczne:
1.1. Do celów analizy należy przygotować jednorodne i reprezentatywne próbki produktu mięsnego.
1.2. Należy zastosować następujące metody analityczne:
1.2.1. azot: oznaczenie zawartości azotu – metoda Kjeldahla,
1.2.2. wilgotność: określenie zawartości wilgoci w mięsie i produktach mięsnych – ISO 1442-1997,
1.2.3. tłuszcze: określenie całkowitej zawartości tłuszczu – wyodrębnienie przy pomocy lekkiej frakcji benzyny, po hydrolizie przy pomocy kwasu solnego,
1.2.4. popiół: określenie zawartości popiołu w mięsie i produktach mięsnych – ISO 936-1998.
1.3. Wymagania powyższych norm ISO dotyczące pobierania próbek nie są wiążące do celów niniejszego rozporządzenia.
2. Obliczenie zawartości mięsa i tłuszczu:
% odtłuszczonego mięsa
+++++ TIFF +++++
% mięsa i tłuszczu razem
= DM + F
gdzie:
NT = azot całkowity ( % wagowy)
Nx = azot niepochodzący z mięsa ( % wagowy)
f średnia zawartość azotu (% wagowy) w chudym mięsie zawartym w produkcie; wartość tego wskaźnika to:
3,5 | dla szynek i ich części oznaczonych kodami 1602 41 10 9110 oraz 1602 41 10 9130 |
3,35 | dla łopatek i ich części oznaczonych kodami 1602 42 10 9110 oraz 1602 42 10 9130 |
3,35 | dla pozostałych produktów oznaczonych kodami 1602 49 19 9130 |
F = ilość tłuszczu dającego się wyekstrahować ( % wagowy), ustalona w drodze analizy.
Całkowity azot i zawartość dającego się wyekstrahować tłuszczu określana jest metodami opisanymi w pkt 1.2.1 i 1.2.3. Możliwe jest także określenie zawartości popiołu (1.2.4) i wilgoci (1.2.2) oraz zawartości innych składników poprzez wykonanie działania odejmowania.
Celem skorygowania ilość azotu niepochodzącego z mięsa (wskaźnik Nx) konieczna byłaby znajomość ilości każdego ze składników zawierających azot, jak i zawartości azotu w tych składnikach.
Poniższa tabela ukazuje zawartość azotu w kilku typowych składnikach, niepochodzących z mięsa i zawierających azot, które mogą znaleźć się w produktach mięsnych:
Produkty niemięsne | Zawartość azotu (% wagowy) |
Kazeina | 15,8 |
Kazeinian sodu | 14,8 |
Izolat soi | 14,5 |
Soja upostaciowiona | 8,0 |
Mąka sojowa | 8,0 |
Glutaminian sodu (MSG) | 8,3 |
W kwestii powtarzalności procedur analitycznych należy odnosić się do odpowiedniej normy ISO.
Pod uwagę winien być brany średni wynik przynajmniej dwóch oznaczeń.
--------------------------------------------------
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32002R2004. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.