Artykuł 21

1. Wiedza powstała z prac prowadzonych w ramach działań pośrednich jest własnością Wspólnoty.

2. Wiedza powstała z prac prowadzonych w ramach działań pośrednich przewidzianych w art. 9 ust. 2 lit. b) i d) jest własnością Wspólnoty. Wiedza powstała z prac prowadzonych w ramach innych działań pośrednich jest własnością uczestników kierujących pracami prowadzącymi do uzyskania tej wiedzy.

3. W przypadku gdy kilku uczestników prowadziło wspólnie prace generujące wiedzę, określone w ust. 2, oraz w przypadku gdy udział każdego z nich nie może być ustalony, wiedza ta jest współwłasnością ich wszystkich. Określają oni między sobą przydział oraz zasady wykorzystywania wiedzy zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz umowy.

4. Wiedza powstała z prac prowadzonych w ramach wspólnych lub zbiorowych projektów badawczych jest wspólną własnością MŚP lub ugrupowań przedsiębiorstw, które określają przydział oraz zasady korzystania z własności wiedzy, szczególnie w porozumieniu konsorcjum, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz z umową.

5. W przypadku gdy osoby zatrudnione przez uczestnika są uprawnione do roszczenia praw do wiedzy, uczestnik podejmuje środki lub osiąga właściwe porozumienie, aby zapewnić, że można korzystać ze wspomnianych praw zgodnie ze zobowiązaniami powstałymi na podstawie niniejszego rozporządzenia i umowy.

6. W przypadku gdy uczestnik przekaże własność wiedzy, podejmuje on środki lub zawiera umowę w celu przekazania jego zobowiązań, w szczególności dotyczących przyznania cesjonariuszowi praw dostępu, upowszechnienia i wykorzystania wiedzy, na podstawie niniejszego rozporządzenia i umowy. O ile uczestnik jest zobowiązany przekazać prawa dostępu, powiadamia on Komisję oraz innych uczestników tego samego działania pośredniego o przekazaniu i cesjonariuszu.

Komisja lub inni uczestnicy działania pośredniego mogą wnieść sprzeciw w ciągu 30 dni od daty powiadomienia o powyższym przekazaniu własności. Komisja może wnieść sprzeciw w stosunku do każdego przekazania stronom trzecim, w szczególności gdy strona trzecia nie została ustanowiona w Państwie Członkowskim lub państwie stowarzyszonym, w przypadku gdy takie przekazanie nie leży w interesie rozwoju konkurencyjności dynamicznej, opartej na wiedzy gospodarki europejskiej lub jest niezgodnie z zasadami etycznymi. Inni uczestnicy mogą wnieść sprzeciw w stosunku do każdego przekazania własności, pod warunkiem że ma ono niekorzystny wpływ na ich prawa dostępu.