Rozporządzenie Komisji (WE) nr 260/2003 z dnia 12 lutego 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zwalczania pasażowalnych encefalopatii gąbczastych u owiec i kóz oraz zasad handlu żywymi owcami, kozami i zarodkami bydlęcymiTekst mający znaczenie dla EOG
Załącznik VII
W mocyZWALCZANIE PRZENOŚNEJ ENCEFALOPATII GĄBCZASTEJ
1. W ramach dochodzenia określonego w art. 13 ust. 1 lit. b) konieczna jest identyfikacja:
a) w przypadku bydła:
- wszystkich innych przeżuwaczy w gospodarstwie, w którym potwierdzono wystąpienie choroby u danego zwierzęcia,
- w przypadku potwierdzenia występowania choroby u samicy, jej potomstwa urodzonego dwa lata wstecz lub dwa lata po klinicznym początku choroby,
- wszystkich zwierząt z kohorty zwierzęcia, u którego potwierdzono występowanie choroby,
- możliwego pochodzenia choroby,
- pozostałych zwierząt w gospodarstwie, w którym znajduje się zwierzę z potwierdzoną chorobą, lub zwierząt w innych gospodarstwach, które mogły zostać zakażone czynnikiem chorobotwórczym TSE lub spożywały tę samą paszę albo miały styczność ze źródłem zakażenia,
- przepływu potencjalnie skażonej paszy lub innych materiałów czy środków przenoszących chorobę, które mogły spowodować przeniesienie czynnika chorobotwórczego TSE do danego gospodarstwa bądź na zewnątrz;
b) w przypadku owiec i kóz:
- wszystkich przeżuwaczy innych niż owce i kozy, pozostających w gospodarstwie, w którym znajduje się zwierzę z potwierdzoną chorobą,
- w miarę możliwości, rodziców, wszystkich zarodków, komórek jajowych i ostatniego potomstwa zwierzęcia, u którego potwierdzono występowanie choroby,
- oprócz tych wymienionych w tiret drugim, wszystkich pozostałych owiec i kóz w gospodarstwie, w którym znajduje się zwierzę z potwierdzoną chorobą,
- możliwego pochodzenia choroby, oraz identyfikacja pozostałych gospodarstw, w których znajdują się zwierzęta, zarodki albo komórki jajowe, które mogły ulec zakażeniu czynnikiem chorobotwórczym TSE lub spożywały tę samą paszę bądź miały styczność z tym samym źródłem zakażenia,
- przepływu potencjalnie skażonej paszy lub innych materiałów czy środków przenoszących chorobę, które mogły spowodować przeniesienie czynnika chorobotwórczego BSE do danego gospodarstwa bądź na zewnątrz.
2. Środki ustanowione w art. 13 ust. 1 lit. c) obejmują co najmniej:
a) w przypadku potwierdzenia występowania BSE u bydła, ubój i całkowitą utylizację bydła zidentyfikowanego w następstwie dochodzenia, określonego w pkt 1 lit. a) tiret pierwsze, drugie i trzecie. Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o niepoddawaniu ubojowi czy utylizacji całego bydła z gospodarstwa, w którym znajduje się zwierzę z potwierdzoną chorobą, określone w pkt 1 lit. a) tiret pierwsze w zależności od sytuacji epidemiologicznej i możliwości identyfikacji zwierząt w danym gospodarstwie;
b) w przypadku potwierdzenia występowania TSE u owiec lub kóz, począwszy od 1 października 2003 r., zgodnie z decyzją właściwego organu:
i) ubój i całkowitą utylizację wszystkich zwierząt, zarodków i komórek jajowych, zidentyfikowanych w następstwie dochodzenia określonego w pkt 1 lit. b) tiret drugie i trzecie; lub
ii) ubój i całkowitą utylizację wszystkich zwierząt, zarodków i komórek jajowych, zidentyfikowanych w następstwie dochodzenia określonego w pkt 1 lit. b) tiret drugie i trzecie, z wyjątkiem:
- tryków hodowlanych o genotypie ARR/ARR,
- hodowlanych owiec maciorek o przynajmniej 1 allelu ARR i pozbawionych alleli VRQ, oraz
- owiec o przynajmniej 1 allelu ARR, przeznaczonych wyłącznie na ubój,
iii) jeżeli zakażone zwierzę zostało wprowadzone z innego gospodarstwa, Państwo Członkowskie, na podstawie historii danego przypadku, może podjąć decyzję o zastosowaniu środków zwalczania choroby w gospodarstwie pochodzenia, w uzupełnieniu do środków podjętych w gospodarstwie, w którym potwierdzono występowanie zakażenia, bądź w miejsce tych środków. W przypadku gruntów wykorzystywanych do wspólnego wypasu więcej niż jednego stada Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o ograniczeniu zastosowania środków w stosunku do jednego stada, uwzględniając wszystkie czynniki epidemiologiczne;
c) w przypadku potwierdzenia występowania BSE u owiec i kóz, ubój i całkowitą utylizację wszystkich zwierząt, zarodków i komórek jajowych, zidentyfikowanych w następstwie dochodzenia określonego w pkt 1 lit. b) tiret od drugiego do piątego.
3.1. Do gospodarstwa (gospodarstw), w którym wprowadzono środki polegające na utylizacji zgodnie z pkt 2 lit. b) pppkt i) lub ii), można wprowadzać wyłącznie następujące zwierzęta:
a) barany o genotypie ARR/ARR;
b) owce maciorek o przynajmniej 1 allelu ARR i pozbawione alleli VRQ;
c) kozy, z zastrzeżeniem że:
- w gospodarstwie nie znajdują się owce inne niż te o genotypie ARR/ARR,
- po usunięciu zwierząt przeprowadzono dokładne czyszczenie i dezynfekcję wszystkich pomieszczeń przeznaczonych do przechowywania zwierząt,
- gospodarstwo zostało poddane wzmożonej kontroli w zakresie TSE, łącznie z badaniem wszystkich wybrakowanych i padłych w gospodarstwie owiec powyżej 18 miesiąca życia.
3.2. W gospodarstwie (gospodarstwach), w którym wprowadzono środki polegające na utylizacji zgodnie z pkt 2 lit. b) ppkt i) lub ii), można stosować wyłącznie następujące produkty rozrodcze:
a) nasienie tryków o genotypie ARR/ARR;
b) zarodki o co najmniej 1 allelu ARR i pozbawione alleli VRQ.
4. W okresie przejściowym trwającym najdłużej do 1 stycznia 2006 r. oraz w drodze odstępstwa od ograniczenia określonego w pkt 3 lit. b) w przypadku trudności z pozyskaniem owiec zastępczych o znanym genotypie Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o wprowadzeniu do gospodarstwa określonego w pkt 2 lit. b) ppkt i) oraz ii) niekotnych jarek o nieznanym genotypie.
5. W następstwie zastosowania w gospodarstwie środków określonych w pkt 2 lit. b) ppkt i) oraz ii):
a) przemieszczanie owiec o genotypie ARR/ARR z gospodarstwa nie podlega żadnym ograniczeniom;
b) owce o tylko jednym allelu ARR mogą być wyprowadzane z gospodarstwa tylko bezpośrednio na ubój w celu spożycia przez ludzi albo w celu utylizacji;
c) owce o innych genotypach mogą być wyprowadzane z gospodarstwa w celu utylizacji.
6. Ograniczenia określone w pkt 3 i 5 stosuje się w odniesieniu do danego gospodarstwa przez okres trzech lat od:
a) daty uzyskania statusu ARR/ARR przez wszystkie owce w gospodarstwie; lub
b) ostatniego dnia, w którym owce lub kozy znajdowały się w pomieszczeniach; lub
c) w przypadku ppkt 3.1 lit. c), od daty wprowadzenia wzmożonej kontroli w zakresie TSE.
7. W przypadku niskiej częstotliwości występowania allelu ARR u danej rasy lub w gospodarstwie lub w przypadku stwierdzenia takiej konieczności w celu uniknięcia chowu w pokrewieństwie Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o:
a) odroczeniu utylizacji zwierząt określonej w pkt 2 lit. b) ppkt i) oraz ii) na okres do dwóch lat hodowlanych;
b) zezwolić na wprowadzenie do gospodarstwa określonego w pkt 2 lit. b) ppkt i) oraz ii) owiec innych niż te wyszczególnione w pkt 3, pod warunkiem że nie są nosicielami allelu VRQ.
8. Państwa Członkowskie stosujące odstępstwa określone w pkt 4 i 7 notyfikują Komisji warunki i kryteria zastosowane w celu udzielenia przedmiotowych odstępstw.
"
2) Tytuł rozdziału A załącznika VIII oraz część I rozdziału A załącznika VIII otrzymują brzmienie:
"ROZDZIAŁ A
Warunki handlu wewnątrzwspólnotowego żywymi zwierzętami
I. Warunki stosowane bez względu na kategorię Państwa Członkowskiego lub państwa trzeciego pochodzenia albo miejsca przebywania zwierzęcia
Następujące warunki mają zastosowanie w handlu owcami i kozami:
a) owce i kozy do celów hodowlanych muszą:
i) pochodzić z gospodarstwa, które przez okres ostatnich trzech lat spełniało następujące wymogi:
- poddawane jest regularnym urzędowym kontrolom weterynaryjnym,
- zwierzęta są oznakowane,
- nie potwierdzono żadnego przypadku trzęsawki owiec,
- w gospodarstwie przeprowadza się kontrolę polegającą na pobraniu próbek od starych samic przeznaczonych na rzeź,
- do gospodarstwa wprowadza się samice wyłącznie z gospodarstwa, które spełnia te same wymogi; lub
ii) samice, które od urodzenia lub przez okres ostatnich trzech lat stale przebywały w gospodarstwie lub w gospodarstwach spełniających wymogi ustanowione w i); lub
iii) od 1 października 2003 r., są zwierzętami o genotypie białka prionowego ARR/ARR, określonymi w załączniku I do decyzji Komisji 2002/1003/WE [1].
Jeżeli są przeznaczone dla Państwa Członkowskiego, które korzysta, w odniesieniu do całego lub części swojego terytorium, z przepisów ustanowionych w lit. b) lub c), muszą spełniać dodatkowe gwarancje, ogólne albo szczególne, które zostały określone zgodnie z procedurą przedstawioną w art. 24 ust. 2;
b) Państwo Członkowskie, które posiada obowiązkowy lub dobrowolny program zwalczania trzęsawki owiec, na całym albo na części swojego terytorium:
i) może przedłożyć przedmiotowy program Komisji, przedstawiając w szczególności:
- rozmieszczenie przypadków choroby w Państwie Członkowskim,
- przyczyny wprowadzenia programu, z uwzględnieniem znaczenia choroby oraz współczynnika kosztów i korzyści,
- obszar geograficzny, na którym program zostanie wprowadzony,
- kategorie statusu określone dla gospodarstwa oraz normy, jakie muszą zostać spełnione w ramach każdej kategorii,
- procedury badawcze, jakie mają być stosowane,
- procedury monitorowania programu,
- czynności, jakie mają zostać podjęte w przypadku utraty statusu przez gospodarstwo,
- środki, które mają zostać podjęte, jeżeli wyniki kontroli przeprowadzonych zgodnie z przepisami programu będą pozytywne;
ii) program określony w pppkt i) może zostać zatwierdzony, jeżeli spełnia kryteria ustanowione w przedmiotowym punkcie, zgodnie z procedurą określoną w art. 34 ust. 2. W tym samym czasie lub najpóźniej trzy miesiące po zatwierdzeniu programu zgodnie z procedurą określoną w art. 24 ust. 2 należy określić dodatkowe gwarancje, ogólne bądź szczególne, jakie mogą być wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym. Gwarancje takie nie mogą wykraczać poza gwarancje stosowane przez Państwo Członkowskie na poziomie krajowym;
iii) zmiany lub uzupełnienia programów przedkładanych przez Państwa Członkowskie mogą zostać zatwierdzone zgodnie z procedurą określoną w art. 24 ust. 2. Zmiany gwarancji określonych zgodnie z ppkt ii) mogą zostać zatwierdzone zgodnie z przedstawioną procedurą;
c) w przypadku gdy Państwo Członkowskie stwierdza, że jego terytorium lub część tego terytorium są wolne od trzęsawki owiec:
i) zobowiązane jest przedłożyć Komisji właściwą dokumentację uzupełniającą, w szczególności z uwzględnieniem:
- historii pojawienia się choroby na jego terytorium,
- wyników testów kontrolnych opartych na badaniach serologicznych, mikrobiologicznych, patologicznych lub epidemiologicznych,
- okresu czasu, w którym przeprowadzano kontrole,
- uzgodnień dotyczących sprawdzenia braku występowania choroby;
ii) dodatkowe gwarancje, ogólne lub szczególne, jakie mogą być wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym, określa się zgodnie z procedurą przedstawioną w art. 24 ust. 2. Gwarancje takie nie mogą wykraczać poza gwarancje stosowane przez Państwo Członkowskie na poziomie krajowym;
iii) dane Państwo Członkowskie zobowiązane jest zgłaszać Komisji wszystkie zmiany danych szczegółowych określonych w pppkt i) dotyczące choroby. W związku z takim zgłoszeniem gwarancje określone zgodnie z ppkt ii) mogą zostać zmienione lub wycofane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24 ust. 2."
3) W części D pkt 1 załącznika XI skreśla się, co następuje:
"Decyzja Komisji 92/290/EWG z dnia 14 maja 1992 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do zarodków bydlęcych w związku z gąbczastą encefalopatią bydła (BSE) w Zjednoczonym Królestwie."
[1] Dz.U. L 349 z 24.12.2002, str. 105.
--------------------------------------------------
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.