Artykuł 6

1. Następujące ustalenia stosuje się w odniesieniu do badania i certyfikacji statków pływających pod banderą Państwa Członkowskiego:

a) Statki o tonażu brutto wynoszącym 400 ton i więcej, z wyłączeniem platform stałych lub pływających, FSU i FPSO, są poddawane badaniu i certyfikowane od dnia 1 lipca 2003 r., zgodnie z wymogami ustanowionymi w załączniku I, przed wprowadzeniem statku do użytku po raz pierwszy lub w przypadku, gdy system przeciporostowy został zmieniony lub zastąpiony.

b) Statki o długości wynoszącej 24 metry lub więcej, lecz o tonażu brutto mniejszej niż 400 ton, z wyłączeniem platform stałych lub pływających, FSU i FPSO, posiadają deklarację AFS jako dowód zgodności z art. 4 i 5.

W razie potrzeby Komisja może ustanowić dla tych statków zharmonizowany system badań i certyfikacji. Środek ten, mający na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 9 ust. 2.

c) Państwa Członkowskie mogą ustanowić właściwe środki dla statków nieobjętych lit. a) i b) w celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem.

2. Następujące ustalenia stosuje się do uznawania świadectw, deklaracji i deklaracji zgodności:

a) od dnia 1 lipca 2003 r., Państwa Członkowskie uznają wszelkie świadectwa AFS;

b) do roku po dacie określonej w lit. a) państwa członkowskie uznają wszelkie europejskie deklaracje zgodności AFS.

c) od dnia 1 lipca 2003 Państwa Członkowskie uznają deklarację AFS.

Deklaracji towarzyszy właściwa dokumentacja (dowód odbioru farby lub faktura wykonawcy) lub zawiera ona właściwe poświadczenie.

3. Jeżeli Konwencja AFS nie wejdzie w życie do dnia 1 stycznia 2007 r., Komisja przyjmie właściwe środki w celu umożliwienia statkom pływającym pod banderą państwa trzeciego wykazanie zgodności z art. 5. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 9 ust. 2.