Artykuł 4b

1. Komisja (Eurostat) prowadzi i publikuje w przeznaczonej do tego sekcji swojej strony internetowej typologie unijne składające się z jednostek terytorialnych na poziomie NUTS, LAU i komórek siatki.

2. Ustala się następującą typologię opartą na siatce o poziomie rozdzielczości wynoszącym 1 km2:

— „ośrodki miejskie”,

— „klastry miejskie”,

— „komórki siatki obszarów wiejskich”.

3. Następujące typologie ustalane są na poziomie LAU:

a) stopień urbanizacji (DEGURBA):

— „obszary miejskie”:

— „miasta” lub „obszary gęsto zaludnione”,

— „małe miasta i przedmieścia” lub „obszary o średniej gęstości zaludnienia”,

— „obszary wiejskie” lub „obszary słabo zaludnione”;

b) funkcjonalne obszary miejskie:

— „miasta” wraz z ich „strefami dojazdu do pracy”;

c) obszary przybrzeżne:

— „obszary przybrzeżne”,

— „obszary nieprzybrzeżne”.

Jeżeli istnieje więcej niż jeden poziom administracyjny LAU w państwie członkowskim, Komisja (Eurostat) zasięga opinii tego państwa członkowskiego w celu określenia poziomu administracyjnego LAU, który należy zastosować przy przypisywaniu typologii.

4. Następujące typologie i oznaczenia są ustalane na poziomie NUTS 3:

a) typologia miejsko-wiejska:

— „regiony przeważająco miejskie”,

— „regiony pośrednie”,

— „regiony przeważająco wiejskie”;

b) typologia metropolitalna:

— „regiony metropolitalne”,

— „regiony niemetropolitalne”;

c) typologia przybrzeżna:

— „regiony przybrzeżne”,

— „regiony nieprzybrzeżne”.

5. Komisja w drodze aktów wykonawczych określa jednolite warunki zharmonizowanego stosowania typologii na poziomie Unii. Warunki te określają metodę przypisywania typologii do poszczególnych LAU i regionów z poziomu NUTS 3. Przy stosowaniu jednolitych warunków Komisja uwzględnia uwarunkowania geograficzne, społeczno-ekonomiczne, historyczne, kulturowe i środowiskowe. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7.