Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1334/2003 z dnia 25 lipca 2003 r. zmieniające warunki zezwolenia na kilka dodatków paszowych, należących do grupy pierwiastków śladowych

Artykuł 1

Warunki zatwierdzania dodatków E1 żelazo-Fe, E3 kobalt-Co, E4 miedź-Cu, E5 mangan-Mn oraz E6 cynk-Zn, należących do grupy „pierwiastków śladowych” (

1

), zastępuje się warunkami określonymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 26 stycznia 2004 r. Jednakże istniejące zapasy pasz, oznakowane zgodnie z poprzednimi warunkami ustalonymi na mocy dyrektywy 70/524/EWG mogą być stosowane podczas okresu przejściowego, wygasającego dnia 26 kwietnia 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Załącznik

Nr EWG

Pierwiastek

Dodatek

Wzór chemiczny, opis

Maksymalna zawartość pierwiastka w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej lub w mg/dzień

Pozostałe przepisy

Okres ważności zezwolenia

Pierwiastki śladowe

E1

Żelazo-Fe

Węglan żelaza (II)

FeCO3

Owce: 500 (łącznie) mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej

Zwierzęta domowe: 1 250 (łącznie) mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej

Trzoda chlewna:

— prosięta do jednego tygodnia przed odsadzeniem; 250 mg/dzień

— inna trzoda chlewna: 750 (łącznie) mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej

Inne gatunki: 750 (łącznie) mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej

Na czas nieograniczony

Chlorek żelaza (II), tetrahydrat

FeCl2. 4H2O

Chlorek żelaza (III), heksahydrat

FeCl3. 6H2O

Cytrynian żelaza (II), heksahydrat

Fe3(C6H5O7)2. 6H2O

Fumaran żelaza (II)

FeC4H2O4

Mleczan żelaza (II), trihydrat

Fe(C3H5O3)2. 3H2O

Tlenek żelaza (III)

Fe2O3

Siarczan żelaza (II), monohydrat

FeSO4H2O

Siarczan żelaza (II), heptahydrat

FeSO4. 7H2O

Chelat żelazowo-aminokwasowy, hydrat

Fe(x)1–3. nH2O

(x = anion aminokwasu otrzymanego z hydrolizowango białka soi)

Masa cząsteczkowa nie przekraczająca 1 500

E 3

Kobalt-Co

Octan kobaltu (II), tetrahydrat

Co(CH3COO)2·4H2O

2 (łącznie)

— Na czas nieograniczony

Podstawowy węglan kobaltu (II), monohydrat

2CoCO3·3Co(OH)2·H2O

Chlorek kobaltu (II), heksahydrat

CoCl2·6H2O

Siarczan kobaltu (II), heptahydrat

CoSO4·7H2O

Siarczan kobaltu (II), monohydrat

CoSO4·H2O

Azotan kobaltu (II), heksahydrat

Co(NO3)2·6H2O

E4

Miedź-Cu

Octan miedzi, monohydrat

Cu(CH3COO)2·H2O

Świnie

— prosięta do 12 tygodni: 170 (łącznie)

— pozostałe świnie: 25 (łącznie)

Bydło

1) — Bydło przed okresem przeżuwania:

— — substytuty mleka: 15 (łącznie)

— inne mieszanki paszowe pełnoporcjowe 15 (łącznie).

2) — Inne rodzaje bydła 35 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie)

Ryby: 25 (łącznie)

Skorupiaki: 50 (łącznie)

Inne gatunki: 25 (łącznie)

Na etykietach i w towarzyszących dokumentach dodaje się następujące deklaracje:

— Dla owiec:

— Jeżeli poziom miedzi w paszach przekracza 10 mg/kg: „poziom miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u pewnych gatunków owiec.”

— Dla bydła po rozpoczęciu przeżuwania:

— Jeżeli poziom miedzi w paszach wynosi mniej niż 20 mg/kg: „poziom miedzi w tej paszy może spowodować niedobory miedzi u bydła pasącego się na pastwiskach o wysokich zawartościach molibdenu lub siarki.”

Na czas nieograniczony

Podstawowy węglan miedzi, monohydrat

CuCO3·Cu(OH)2·H2O

Chlorek miedzi, dihydrat

CuCl2·2H2O

Metioninian miedzi

Cu(C5H10N02S)2

Tlenek miedzi

CuO

Siarczan miedzi, pentahydrat

CuSO4·5H2O

Chelat miedzi z aminokwasami, hydrat

Cu (x)1–3· nH2O

(x = anion któregokolwiek amino- kwasu uzyskanego z białka soi poddanego hydrolizie)

Masa cząsteczkowa nie może przekraczać 1 500

Kompleks miedzi i siarczanu lizyny

Cu(C6H13N2O2)2·SO4

31.3.2004 dla kompleksu miedzi i siarczanu lizyny

E 5

Mangan-Mn

Węglan manganawy

MnCO3

Ryby: 100 (łącznie)

Inne gatunki: 150 (łącznie)

— Na czas nieograniczony

Chlorek manganu, tetrahydrat

MnCl2·4H2O

Kwaśny fosforan manganu, trihydrat

MnHPO4·3H2O

Tlenek manganawy

MnO

Tlenek manganowy

Mn2O3

Siarczan manganawy, tetrahydrat

MnSO4·4H2O

Siarczan manganawy, monohydrat

MnSO4·H2O

Aminokwasowy chelat manganowy, hydrat

Mn (x)1–3·nH2O

(x = anion któregokolwiek amino- kwasu uzyskanego z białka soi poddanego hydrolizie)

Masa cząsteczkowa nie może przekraczać 1 500

Tlenek manganu (II), tlenek manganu (III)

MnO Mn2O3

E6

Cynk-Zn

Mleczan cynku, trihydrat

Zn(C3H5O3)2·3H2O

Zwierzęta domowe: 250 (łącznie)

Ryby: 200 (łącznie)

Substytuty mleka: 200 (łącznie)

Inne gatunki: 150 (łącznie)

— Na czas nieograniczony

Octan cynku, dihydrat

Zn(CH3COO)2·2H2O

Węglan cynku

ZnCO3

Chlorek cynku, monohydrat

ZnCl2·H2O

Tlenek cynku

ZnO

Maksymalna zawartość ołowiu: 600 mg/kg

Siarczan cynku, heptahydrat

ZnSO4·7H2O

Siarczan cynku, monohydrat

ZnSO4·H2O

Aminokwasowy chelat cynku, hydrat

Zn (x)1–3· nH2O

(x = anion któregokolwiek amino- kwasu uzyskanego z białka soi poddanego hydrolizie)

Masa cząsteczkowa nie może przekraczać 1 500

(

1

) Wykaz zatwierdzonych dodatków, w tym pierwiastków śladowych, opublikowany jest w Dz.U. C 329/1 z 31.12.2002, ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 871/2003 (L 123 z 21.5.2003, str. 3).