Załącznik VII

1. Dochodzenie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 lit. b) musi zidentyfikować:

a) w przypadku bydła:

- wszystkie inne przeżuwacze obecne w gospodarstwie, w którym przebywa zwierzę, u którego potwierdzono chorobę,

- w przypadku potwierdzenia choroby u samicy, jej potomstwo, które urodziło się w ciągu dwóch lat przed lub po wystąpieniu u niej klinicznych objawów choroby,

- wszystkie zwierzęta kohorty, do której należy zwierzę, u którego stwierdzono chorobę,

- prawdopodobne pochodzenie choroby,

- inne zwierzęta z gospodarstwa, w którym znajduje się zwierzę, u którego stwierdzono chorobę, lub z innych gospodarstw, które mogły zostać zakażone czynnikiem TSE, lub które miały kontakt z tą samą paszą lub źródłem skażenia,

- przemieszczanie potencjalnie skażonych pasz, innych materiałów, lub wszelkie inne sposoby przeniesienia zakażenia, poprzez które mogło dojść do przeniesienia czynnika TSE do omawianego gospodarstwa lub z niego;

b) w przypadku owiec i kóz:

- wszystkie przeżuwacze, inne niż owce i kozy w gospodarstwie, w którym przebywało zwierzę, u którego potwierdzono chorobę,

- o ile da się je zidentyfikować, rodziców, wszystkie zarodki, komórki jajowe oraz ostatnie potomstwo zwierzęcia, u którego potwierdzono chorobę,

- wszystkie inne owce i kozy z gospodarstwa, w którym przebywało zwierzę, u którego potwierdzono chorobę, oprócz zwierząt wymienionych w tiret drugie,

- prawdopodobne pochodzenie choroby oraz identyfikację innych gospodarstw, w których znajdują się zwierzęta, zarodki lub komórki jajowe, które mogły zostać zakażone czynnikiem TSE lub które miały kontakt z tą samą paszą bądź źródłem skażenia,

- przemieszczanie potencjalnie skażonej paszy, innych materiałów lub innych sposobów przeniesienia zakażenia, poprzez które mogło dojść do przeniesienia czynnika BSE do omawianego gospodarstwa lub z niego.

2. Środki ustalone w art. 13 ust. 1 lit. c) winny obejmować przynajmniej:

a) w przypadku potwierdzenia BSE u bydła, zabicie i całkowite zniszczenie bydła oraz zniszczenie bydła, zidentyfikowanego w dochodzeniu, o którym mowa w ust. 1 lit. a) tiret pierwsze, drugie i trzecie; Państwa Członkowskie mogą jednak zadecydować, aby:

- nie zabijać lub nie niszczyć całego bydła z gospodarstwa, w którym przebywało zwierzę, u którego potwierdzono chorobę, jak określono w ust. 1 lit. a), w zależności od sytuacji epidemiologicznej oraz wykrywalności u zwierząt w tym gospodarstwie,

- odroczyć zabicie lub zniszczenie zwierząt z kohorty, o której mowa w ust. 1 lit. a) tiret trzecie, do zakończenia okresu produktywności, pod warunkiem że są to byki trzymane stale w centrum pobierania nasienia i że można zapewnić, że zostaną one całkowicie zniszczone po śmierci;

b) od dnia 1 października 2003 r. w przypadku potwierdzenia TSE u owcy lub kozy, zgodnie z decyzją odpowiednich władz:

i) zabicie lub całkowite zniszczenie wszystkich zwierząt, zarodków i komórek jajowych, zidentyfikowanych w dochodzeniu, o którym mowa w ust. 1 lit. b) tiret drugie i trzecie; lub

ii) zabicie lub całkowite zniszczenie wszystkich zwierząt, zarodków i komórek jajowych, zidentyfikowanych w dochodzeniu, o którym mowa w ust. 1 lit. b) tiret drugie i trzecie, z wyjątkiem:

- baranów rozpłodowych o genotypie ARR/ARR,

- maciorek rozpłodowych będących nosicielkami przynajmniej jednego allelu ARR i żadnego allelu VRQ, oraz

- owiec będących nosicielami przynajmniej jednego allelu ARR, przeznaczonych wyłącznie na rzeź;

iii) jeśli zakażone zwierzęta pochodzą z innego gospodarstwa, to Państwo Członkowskie, w oparciu o historię przypadku, może zadecydować o wprowadzeniu środków zwalczania choroby w gospodarstwie źródłowym i/lub w gospodarstwie, w którym potwierdzono wystąpienie choroby. W przypadku gdy z jednego pastwiska korzystało więcej niż jedno stado, Państwa Członkowskie mogą zadecydować o ograniczeniu zastosowania tych środków do jednego stada, na podstawie umotywowanego rozpatrzenia wszelkich czynników epidemiologicznych;

c) w przypadku potwierdzenia BSE u kóz, zabicie lub całkowite zniszczenie wszystkich zwierząt, zarodków i komórek jajowych, zidentyfikowanych w dochodzeniu, o którym mowa w ust. 1 lit. b) tiret 2–5.

3.1. Tylko zwierzęta wymienione poniżej mogą zostać wprowadzone do gospodarstwa (lub gospodarstw), gdzie podjęto zniszczenie zgodnie z ust. 2 lit. b) ppkt i) lub ii):

a) samce owiec o genotypie ARR/ARR;

b) samice owiec będące nosicielkami przynajmniej jednego allelu ARR i żadnego allelu VRQ;

c) kozy, pod warunkiem że:

- w gospodarstwie nie występują żadne owce rozpłodowe, poza tymi, o których mowa w lit. a) i b),

- po usunięciu stada wszystkie pomieszczenia dla zwierząt poddano gruntownemu czyszczeniu i dezynfekcji,

- gospodarstwo zostanie poddane wzmożonemu nadzorowi odnośnie do obecności TSE, co obejmuje także badania wszystkich kóz zabitych i padłych na terenie gospodarstwa w wieku powyżej 18 miesięcy.

3.2. Tylko wymienione poniżej produkty pochodzenia owczego mogą być wykorzystywane w gospodarstwie (lub gospodarstwach), gdzie podjęto zniszczenie zgodnie z ust. 2 lit. b) ppkt i) lub ii):

a) nasienie baranów o genotypie ARR/ARR;

b) zarodki będące nosicielami przynajmniej jednego allelu ARR i żadnego allelu VRQ.

4. W okresie przejściowym, najpóźniej do dnia 1 stycznia 2006, i w drodze odstępstwa od ograniczeń określonych w ust. 3.1 lit. b), tam gdzie trudno jest uzyskać zastępcze owce o znanym genotypie, Państwa Członkowskie mogą dopuścić wprowadzanie nieciężarnych owiec o nieznanym genotypie do gospodarstw, o których mowa w ust. 2 lit. b) ppkt i) i ii).

5. Po wprowadzeniu w gospodarstwie środków, o których mowa w ust. 2 lit. b) ppkt i) i ii):

a) przemieszczanie owiec o genotypie ARR/ARR z gospodarstwa nie powinno być w żaden sposób ograniczone;

b) owce będące nosicielami wyłącznie allelu ARR mogą być przemieszczane z gospodarstwa tylko bezpośrednio do uboju w celu spożycia przez ludzi lub w celu zniszczenia; jednak maciorki, będące nosicielkami jednego allelu ARR i żadnego allelu VRQ, mogą być przemieszczane do innych gospodarstw, określonych na podstawie środków wprowadzonych zgodnie z ust. 2 lit. b) ppkt ii);

c) owce o innych genotypach mogą być przemieszczane z gospodarstwa tylko w celu zniszczenia.

6. Ograniczenia, o których mowa w ust. 3.1, 3.2 i 5, będą obowiązywały w gospodarstwie przez okres trzech lat od:

a) daty uzyskania statusu ARR/ARR przez wszystkie owce w gospodarstwie; lub

b) ostatniego dnia, w którym w gospodarstwie znajdowały się owce lub kozy; lub

c) dnia, w którym rozpoczęto wzmożony nadzór związany z obecnością TSE, w przypadku, w którym zastosowanie ma ust. 3.1 lit. c); lub

d) dnia, w którym wszystkie barany rozpłodowe w gospodarstwie miały genotyp ARR/ARR i wszystkie maciorki były nosicielkami przynajmniej jednego allelu ARR i żadnego allelu VRQ, pod warunkiem że w tym okresie wykonano badania w kierunku obecności TSE u wszystkich owiec zabitych lub padłych w gospodarstwie w wieku powyżej 18 miesięcy, i których wynik był ujemny.

7. Jeśli częstotliwość występowania allelu ARR w hodowli lub gospodarstwie jest niska, lub jeśli to konieczne, w celu uniknięcia endogamii, Państwo Członkowskie może zadecydować, aby:

a) opóźnić zniszczenie zwierząt, o których mowa w ust. 2 lit. b) ppkt i) i ii) przez okres do trzech lat hodowlanych;

b) zezwolić na wprowadzanie do gospodarstw, o których mowa w ust. 2 lit. b) ppkt i) i ii), owiec innych niż te, o których mowa w ust. 3, pod warunkiem że nie są one nosicielami allelu VRQ.

8. Państwa Członkowskie stosujące odstępstwa, o których mowa w ust. 4 i 7, przedstawią Komisji warunki i kryteria wykorzystywane do ich przyznawania.

"

.

2) W części I rozdziału A załącznika VIII lit. a) otrzymuje brzmienie:

"a) owce i kozy przeznaczone do hodowli muszą:

i) pochodzić z gospodarstwa lub gospodarstw, gdzie przebywały od urodzenia lub przez okres co najmniej trzech lat, i które spełniały następujące wymogi przez okres co najmniej trzech lat:

- są poddawane regularnym urzędowym kontrolom weterynaryjnym,

- są oznakowane,

- nie stwierdzono żadnego przypadku trzęsawki,

- kontrole z pobraniem próbek przeprowadza się w gospodarstwie u starych samic przeznaczonych do selektywnego uboju,

- samice wprowadza się do takiego gospodarstwa jedynie wtedy, gdy pochodzą z gospodarstwa spełniającego te same wymogi; lub

ii) od dnia 1 października 2003 r. posiadać genotyp prionów białkowych ARR/ARR (dot. tylko owiec), zgodnie z definicją zawartą w załączniku I do decyzji Komisji 2002/1003/WE [1].

Jeśli są one przeznaczone dla Państwa Członkowskiego, które korzysta z przepisów określonych w lit. b) lub c) na całym swym terytorium lub na jego części, to będą spełniały warunki dodatkowych gwarancji, ogólnych lub szczegółowych, które zostały zdefiniowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 pkt 2.".

3) W załączniku IX rozdział E otrzymuje brzmienie:

"ROZDZIAŁ E Przywóz owiec i kóz

Owce i kozy przywożone do Wspólnoty po 1 października 2003 r. będą musiały posiadać świadectwo zdrowia stwierdzające, że:

a) zostały one urodzone i dorastały w gospodarstwach, w których nigdy nie wystąpił przypadek trzęsawki oraz, w przypadku owiec i kóz hodowlanych, spełniają one wymagania określone w załączniku VIII, rozdział A część I lit. a) ppkt i); lub

b) posiadają genotyp prionu białkowego ARR/ARR (dot. tylko owiec), zgodnie z definicją zawartą w załączniku I do decyzji Komisji 2002/1003/WE, pochodzą z gospodarstwa, gdzie w przeciągu ostatnich sześciu miesięcy nie odnotowano żadnego przypadku trzęsawki.

Jeśli są one przeznaczone dla Państwa Członkowskiego, które korzysta z przepisów określonych w załączniku VIII, rozdział A część I lit. b) lub c) na całym swym terytorium lub na jego części, będą one spełniały warunki dodatkowych gwarancji, ogólnych lub szczegółowych, które zostały zdefiniowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2.".

[1] Dz.U. L 349, 24.12.2002, str. 105.

--------------------------------------------------