Artykuł 11

1. Obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec przestaje być uchodźcą, jeśli:

a) dobrowolnie ponownie skorzystał z ochrony państwa, którego jest obywatelem; lub

b) straciwszy swoje obywatelstwo, dobrowolnie ponownie je przyjął; lub

c) otrzymał nowe obywatelstwo i korzysta z ochrony państwa nowego obywatelstwa; lub

d) dobrowolnie ponownie zamieszkał w państwie, które opuścił lub poza którym pozostawał, obawiając się prześladowań; lub

e) z powodu ustania okoliczności, w związku z którymi został uznany za uchodźcę, nie może dłużej kontynuować odmawiania skorzystania z ochrony państwa, którego jest obywatelem;

f) będąc bezpaństwowcem bez obywatelstwa, jest w stanie wrócić do państwa poprzedniego miejsca stałego pobytu w związku z ustaniem okoliczności w których został uznany za uchodźcę.

2. Przy rozważaniu ust. 1 lit. e) i f), Państwa Członkowskie wezmą pod uwagę to, czy zmiany okoliczności mają charakter na tyle znaczący i długotrwały, iż obawy uchodźcy o bycie prześladowanym nie mogą być dłużej uznawane za uzasadnione.